Kim jest Kinga Edwards?
- Kim jest
- Kinga Edwards, założycielka i CEO Brainy Bees, butikowej agencji content marketingu i digital PR-u. Od 13 lat pracuje w marketingu i współpracuje z firmami SaaS, głównie z USA, Kanady i Wielkiej Brytanii.
- Czym się zajmuje
- Prowadzi Brainy Bees (agencja działa w obecnym kształcie od 2018 roku), tworzy content, optymalizuje go, dystrybuuje i buduje linki dla klientów SaaS oraz dla agencji w modelu white label. Organizuje też w Krakowie cykliczne wydarzenie SaaStok, kierowane do społeczności SaaS w języku angielskim.
- O czym rozmawiamy
- O drodze do założenia agencji, SaaStoku, pozyskiwaniu klientów ze Stanów dzięki referencjom i relacjom, wizytach w Nowym Jorku, komunikacji z klientami, rekrutacji, pracy z agencjami, wykorzystaniu AI, widoczności w wyszukiwarkach AI i podejściu do work-life balance.
- Gdzie ją szukać
- LinkedIn (Kinga Edwards) oraz wydarzenia SaaStok w Krakowie.
Najlepsze cytaty
„Biznes jest dla pieniędzy, ale ja nie jestem po to, żeby te pieniądze robić za wszelką cenę.”
„Ten klient będzie pamiętał, że projekt jest zawalony, nie wróci do ciebie i nie poleci cię dalej.”
„Dla mnie AI działa jako pomocnik.”
„Mnie relaksuje praca.”
Polecane materiały i źródła
Powiązane rozmowy
Praca w turkusie: jak budować efektywną i zgraną agencję SEO Ewelina Podrez-SiamaEwelina Podrez-SiamaTemat: Widoczność w AI
Mandarynki, AI i budowa firmy w Chinach - Emilia KorczyńskaEmilia KorczyńskaTemat: Rozwój międzynarodowy
Ekspansja zagraniczna bez filtrów - Tomek Domański o strategii, sukcesach i porażkach WhitePressTomasz DomańskiWspólne tematy: link building
Biznes SEO czyli zabawa na ruinach - Paweł StrykowskiPaweł StrykowskiTemat: Rozwój międzynarodowy
Transkrypt
Prowadzący: Rafał Moszkowców. Gościni: Kinga Edwards.
Wstęp
Rafał: Cześć wszystkim. Witam w kolejnym odcinku Globalnych Horyzontów. Dzisiaj rozmawiam z Kingą Edwards, założycielką i CEO Brainy Bees, butikowej agencji content marketingu i digital PR-u, która od 13 lat współpracuje z firmami SaaS, głównie z USA, Kanady i Wielkiej Brytanii. Kinga, super, że jesteś z nami w Globalnych Horyzontach. Witaj.
Kinga: Hej, dzień dobry, dzięki. Po angielsku powiedziałabym thanks for having me, po polsku dzięki za zaproszenie, więc both, let's say both.
Rafał: You're welcome. Cała przyjemność klasycznie na początku po mojej stronie, zobaczymy, kogo będzie przyjemność na końcu. Przygotowałem dla ciebie dużo pytań, bo jesteś osobą, która robi po pierwsze fajne rzeczy. Ludzie mówią i ćwierkają, że robisz je dobrze, i robisz je dla dużych, znanych i fajnych marek, właśnie ze Stanów chociażby. Chcę trochę pożyczyć twoją głowę, jak to się ładnie mówi po polsku, żeby się dowiedzieć, jak ty to robisz i dlaczego jesteś tu, gdzie jesteś. Gotowa?
Kinga: Jestem gotowa. Brzmi trochę jak rozmowa o pracę, ale who knows, gdzie to idzie.
Jak Kinga Edwards założyła agencję Brainy Bees?
Rafał: Co zainspirowało cię do robienia tego, co robisz, i do założenia Brainy Bees?
Kinga: Od początku. W marketingu szeroko pojętym jestem dużo dłużej niż te 13 lat. Jeżeli liczymy lata młodzieńcze, 18-19 lat, kiedy zajmowałam się promocją eventów w moim rodzinnym mieście, w Częstochowie, to już wtedy liznęłam marketingu. Bardzo mi się to spodobało, przede wszystkim dlatego, że moje działania miały impakt. Bez moich działań eventy nie działałyby, nie byłoby ludzi na tych wydarzeniach. Robiłam to kilka lat, dopóki nie wyprowadziłam się do Krakowa na stałe, i stwierdziłam, że to jest to, co chciałabym w życiu robić. Na studiach dosyć szybko zainteresowałam się tym, żeby się gdzieś zatrudnić, na jakiś staż, praktyki. Wylądowałam w jednej mini agencji, głównie zajmującej się kampaniami dla studentów i studenckimi produktami: suplementy diety, aplikacje dla studentów. Byłam tam prawie dwa lata i pracowałam z markami, które były zdecydowanie za duże jak na moje doświadczenie. Byłam rzucona na głęboką wodę, ale to było okej, ja to lubię. Dużo osób tonie w głębokiej wodzie, a ja staram się nie utopić, co więcej, staram się nauczyć pływać.
Kinga: Później wyjechałam do Anglii na staż do Cambridge, na Uniwersytecie w Cambridge miałam staż w wydziale marketingu, kolejne liźnięcie, i językowe, i innego rodzaju marketingu. Po powrocie do Polski zatrudniłam się w większej agencji w Krakowie, już z doświadczeniem. To była typowa agencja digitalowa, z produktami B2B i B2C. Mnie ciągnęło w stronę B2B, tak mocno. Plus chciałam pracować zdalnie, a 10 lat temu to nie był case. Praca zdalna była wymysłem mojego pokolenia, a generacja Z ma nas chyba za niemal boomerów. Więc z tej agencji odeszłam na swoje. Na początku miałam kilka projektów jako JDG.
Rafał: Jako jednoosobowa działalność gospodarcza.
Kinga: Tak, byłam sama sobie statkiem i okrętem. Było fajnie do momentu, kiedy wzięłam projekt i stwierdziłam, że fizycznie nie jestem w stanie tego ogarnąć. Albo muszę temu projektowi odpowiedzieć nie, albo muszę wziąć kogoś do pomocy. Zaczęłam kompletować zespół na bazie osób, z którymi pracowałam w innych projektach, bo nie chciałam szukać kogoś losowego, tylko kogoś, za kogo mogłabym odpowiadać i kogo nie bałabym się postawić przed klientem. Od tego momentu narodziło się Brainy Bees. Z jednej pszczółki nagle było nas więcej. Agencja od 2018 roku działa w takim, a nie innym kształcie, osoby się na przestrzeni czasu zmieniły, ale średni okres pracy u nas jest dosyć długi jak na rynek agencyjny: ostatnia osoba przyszła do nas w czerwcu 2021.
Rafał: To chyba dobrze płacisz.
Kinga: Chyba tak, ostatnio to zweryfikowałam. Mam nadzieję, że to nie jedyny powód, dla którego osoby są w zespole.
Dlaczego Kinga Edwards prowadzi SaaStok w Krakowie?
Rafał: Powiedziałaś, że wkręciło cię organizowanie eventów i posiadanie wpływu. Doczytałem, że prowadzisz w Krakowie SaaStok, i byłaś sama zdziwiona w jednym z postów, że prowadzisz to już pięć lat. Dlaczego to robisz? To zajawka stricte biznesowa, czy lubisz organizować ludzi?
Kinga: Naprawdę nie spodziewałam się, że będę to robiła pięć lat. Mój pierwszy event był chwilę przed pandemią, może dwa tygodnie przed. To nie są duże eventy, taki mały meetup, ale sama organizacja zajmuje więcej. Kiedy zaczynałam SaaStok w 2020, miałam jakiś cel biznesowy: visibility dla nas, żeby ludzie kojarzyli nas nie tylko z SaaS per se, ale też z SaaStokiem, żeby były jakieś szanse biznesowe. Ale w tym momencie, po pięciu latach, to w dużej mierze sentyment i community, które tu zbudowano, i moja odpowiedzialność za to community, bo w Krakowie to jedyny SaaS-owy event w języku angielskim. Od kilku lat zauważam, że mamy na tych eventach dużo osób spoza Polski, nie tylko cudzoziemców mieszkających w Polsce, ale ludzie przyjeżdżają z Czech, ze Słowacji.
Rafał: To bardzo motywujące, to znaczy, że jest dobra renoma.
Kinga: Oni nie mają takich eventów u siebie, więc dla nich dwie, trzy godziny dojazdu to nie kłopot. Ostatnio miałam nawet osobę z Gdańska: sześć godzin jechała z Gdańska do Krakowa na mój event. Jeśli masz słuchacza z Gdańska i chciałby coś zrobić SaaS-owego, to jest dowód, że jest sens. To pewien rodzaj odpowiedzialności: jakbym przestała to robić, te osoby nie miałyby takiej opcji. Jest dużo pracy i dużo stresu, ale wszystko jest wynagradzane, kiedy widzisz ludzi na sali, fajne prezentacje, dostajesz mega feedback. To satysfakcja nie do podrobienia. Następny SaaStok będzie w lipcu, na statku w Krakowie, na pięciolecie. To będzie ukoronowanie tych pięciu lat. I to nie jest tylko społeczność chodząca na eventy. To społeczność, która ze sobą pracuje, zleca sobie deale, wysyła intra do klientów. Byłam świadkiem podpisania kilku deali na evencie, od słowa do słowa: zlecam to, zlecam to. I to nie były puste słowa. To motywujące, że zbudowałam troszkę więcej niż mini meetup, tylko platformę dla osób szukających inspiracji w SaaS i może dodatkowych zleceń.
Rafał: Robisz to na pewno dla strzałów dopaminowych, ja wiem, jak to jest, jak się robi eventy. A skoro ludzie networkują i robią wokół tego społeczność, co w polskiej szerokości geograficznej nie jest oczywiste, to ma wiele korzyści, nawet czysto społecznych. Słyszałem dużo dobrego, wprosiłem się na event, więc będę miał okazję sam zobaczyć. Po to robię ten podcast, żeby się powpraszać wszędzie.
Kinga: Każde działanie marketingowe musi mieć jakiś cel. Jeśli to już jest osiągnięte, możemy skończyć nagrywanie.
Jak agencja z Polski może pozyskać klientów ze Stanów?
Rafał: Dla polskich biznesów pozyskiwanie klientów zagranicznych jest trudne. Masz jakąś checklistę, złote rady? Jak się do tego przygotować?
Kinga: Mówimy o agencji, która chce obsługiwać zagranicznych klientów SaaS. U nas ten case był nieco inny, bo od początku wyspecjalizowaliśmy się w czymś. Nigdy nie byłam agencją marketingową do wszystkiego. Od momentu założenia Brainy Bees miałam za sobą kilka współprac z firmami SaaS, jako bardziej growth hacker niż wielki contentowiec, bo pisałam content, ale też dużo kombinowałam. Projekty były zagraniczne albo o zasięgu globalnym, ale dla polskich SaaS-ów. Od słowa do słowa ludzie zaczęli mnie kojarzyć i kolejne projekty przychodziły z referencji. Nie mam działu sprzedaży w agencji, nigdy nie miałam. Jeśli już, musiałabym to być ja, ale nie robimy kampanii outreachowych, nie spamuję ludzi na LinkedInie. Te referencje nie przychodziłyby, gdybyśmy nie dowozili pracy. Dla mnie istotne było, przy zatrudnianiu osób i przy przeformułowaniu oferty, żeby było to coś, co jesteśmy w stanie dowieźć, bo obiecać może każdy, a to duża wada agencji: dużo obietnic, a jak coś się dzieje, każdy umywa ręce: mówiliśmy, ale algorytmy. U mnie było ważne otaczać się ludźmi, którzy dowiozą, i być totalnie transparentnym wobec klientów, nawet wielkich marek po czwartej, piątej rundzie finansowania, z budżetami, które ustawiłyby niejedną agencję. Mam taki integrity, że jestem w stanie powiedzieć nie: fajna oferta, na pewno fajny projekt, nie będę w stanie tego dowieźć.
Rafał: W ogóle po polsku nie myślisz, daj spokój.
Kinga: Łatwiej mi myśleć po angielsku. Mówię dwutorowo.
Rafał: Jesteśmy przesiąknięci anglicyzmami, luzik. Integrity bywa puste: ktoś mówi, że ma swoją integritę, potem przychodzi ktoś z pół miliona dolarów i okazuje się, że żartował. Jak się tego trzymasz? Nie masz fokusu na kasę?
Kinga: Biznes jest dla pieniędzy, ale ja nie jestem po to, żeby te pieniądze robić za wszelką cenę. Integrity to coś, z czym człowiek się nie rodzi, tylko to nabiera, więc musiałam się tego nauczyć, pewnie w przeszłości, biorąc za dużo projektów, grając zbyt wiele nocek, a potem dowożąc coś, co było okej, ale nie w moim standardzie, który jest wysoki. Jeżeli nie jestem w stanie tego dowieźć i nie jestem w stanie naciągnąć czegoś o 10-20 procent w moim procesie, to nie chcę tego brać. Jest też kwestia, o której wiele agencji nie myśli: jak zawali się taki projekt, to nie jest tak, że zawali się jeden projekt. Ten klient będzie pamiętał, że projekt jest zawalony, nie wróci do ciebie i nie poleci cię dalej. A w Stanach bardzo ciężko jest robić biznes z dużymi SaaS-ami, bo wszyscy się znają: VP jednego SaaS-u jest inwestorem w kolejnym. Tam wszystko się niesie. Tak samo poniosła się informacja o Brainy Bees, że to fajny partner do takich a takich działań. Przy link buildingu pojawiły się oferty typu: zbuduj nam linki na taki target za taką kasę. 95 procent agencji by to wzięło, bo niektóre zapytania ustawiłyby agencję na kilka miesięcy. Ale to były kontrowersyjne targety, jak suplementy diety, które są zakazane, i nie chciałam tego brać, bo po pierwsze nie byłabym w stanie dowieźć tego w dobrej jakości, a po drugie nie mogłabym sobie spojrzeć w twarz, gdyby moje linki pomogły takim biznesom wylądować na pierwszej stronie Google i z tego wyniknęło coś złego dla kogoś. Żadna kasa mi tego nie zwróci.
Rafał: Raz oddasz duszę diabłu, potem ciężko ją odzyskać. A żeby zamknąć wątek, jak pozyskać klientów poza granicami: potwierdziłaś to, co widzę, że brandem ciężko jest pozyskać, chyba że brand jest personalny. Musisz mówić w języku, wiedzieć, o czym mówisz, a pierwsza, druga, trzecia referencja prowadzą do następnych. Doświadczyłem w Stanach, że ludzie chętnie polecają, jak coś działa, i niesamowicie chętnie dają opinię, a w Polsce trudniej zawalczyć o opinie. Jak ostatnio spotkaliśmy się na pre-talku, mówiłaś, że byłaś w Nowym Jorku. Robisz to regularnie? Co ci to daje?
Jak wyjazd do Nowego Jorku buduje relacje z klientami?
Kinga: Możesz mieć klientów ze Stanów i być cały czas w Polsce, i to może działać, bo są projekty, które nie wymagają cię na co dzień. U nas działa też dlatego, że mamy komunikację nie tylko asynchroniczną. Jestem dla klientów dostępna wieczorami, więc w Stanach jest to normalny day time. Oni nie widzą różnicy między pracą z nami a z kimś in-house albo z agencją tam. Nie mogę powiedzieć mojemu teamowi, żeby był dostępny o 22 czy po północy, ale mi zdarza się mieć calla po północy. Klienci tego nie wymagają, gdybym powiedziała, że nie mogę, byłoby okej. Ale widzę, że przez to zostają z nami dłużej, chętniej, polecają nas dalej, nawet agencjom w Stanach, które normalnie by nas nie wzięły pod uwagę, bo nie jesteśmy w Stanach. Idzie intro typu: Kinga jest lepsza niż in-house.
Kinga: Wracając do Nowego Jorku: i tak miałam tam lecieć, więc dałam znać klientom, że będę, że możemy pójść na lunch, kawę, a mogłabym też spędzić dzień u nich w biurze. Poznałam klientów na żywo, to wspaniali ludzie, a dla mnie jest istotne, żeby pracować z przyzwoitymi ludźmi, którzy traktują innych z szacunkiem, external czy internal. Zaczęliśmy od dwóch dni z jednym klientem, potem dzień, obiad, lunch, kawa, spacer o szóstej rano, bo to jedyna opcja, żeby kogoś złapać. Nie było to nacechowane sprzedażowo: na końcu wizyty nie było apselli. Poznaliśmy się, a niektóre projekty zmieniły się na lepsze, bo było podstawowe zaufanie. Teraz moje wizyty w Nowym Jorku to codziennie inny klient. Mamy tam sześciu klientów i będziemy mieć więcej, bo poszliśmy kiedyś na kolację, nasz klient wziął partnera biznesowego i od słowa do słowa, to nie były kolacje biznesowe, na których wchodzę z Google Slides.
Rafał: Nie robisz prezentacji.
Kinga: Jakbyś mnie zapytał o prezentację sprzedażową Brainy Bees, musiałabym ją zrobić, bo jej nie mamy. Rozmawialiśmy. Plus był social proof w postaci obecnego klienta, który powiedział: Kinga nam to dowozi od dwóch lat, więc ma sens. W taksówce do hotelu miałam już maila na telefonie. To było na pewno ryzyko i wydatek na początku, żeby po raz pierwszy przylecieć do Nowego Jorku i odwiedzić tych klientów. Nigdy nie miałam podejścia, że ma mi się to zwrócić. To inwestycja. Gdybym mogła być co dwa tygodnie w Nowym Jorku na tydzień, mogłabym to do pewnego momentu skalować. Nie mogę, ale nam to dużo ustawiło i zapewniło wejście do projektów, w które nie weszłabym z pozycji w Polsce.
Rafał: Nie kusi cię, żeby się tam przeprowadzić?
Kinga: Kusi, ale niebezpiecznie jest o tym mówić w tych czasach, są różne podejścia, szczególnie w danej sytuacji geopolitycznej. Jest mini plan, żeby na kilka miesięcy się tam przenieść, mocno dyskutowany z jednym z naszych większych klientów. To operacja logistyczna, która nie planuje się overnight. Nowy Jork to wrzucenie się na głęboką wodę. Ja to lubię, ale rozumiem, że wiele osób może być przytłoczonych. Mieszkam na co dzień we wsi pod Krakowem.
Rafał: Biznes w Stanach jest relacyjny. Musisz tam być co jakiś czas, bo to kolejny dowód. Patrzy się inaczej, jeśli jesteś na miejscu, możesz zbić piątkę, pogadać. Ludzie boją się polecać ludzi, których nie znają. B2B jest relacyjne, zwyczajnie. Musisz znać tych ludzi, bo jeden deal może być warty kilkadziesiąt, kilkaset tysięcy. Dlatego tak wiele firm, które szukają klientów B2B, nie rozumie kompleksowości pozyskiwania takiego klienta.
Jak komunikować się z klientami ze Stanów?
Rafał: Chcę ruszyć kontekst komunikacyjny. W Stanach oczekiwanie jasnej, precyzyjnej, dostępnej komunikacji jest bardzo duże po stronie klientów. Potwierdzasz, że w Polsce wygląda to inaczej?
Kinga: Oczekiwania są i muszą być ze strony klienta wobec agencji, po coś ta agencja jest. Mamy też kilku polskich klientów, to nie jest tak, że pracujemy tylko ze Stanami. Ale z komunikacją to nie jest takie budowanie relacji, jak wiele agencji ma w głowie, że wystarczy mieć stronę po angielsku, wysłać kogoś na event do Las Vegas i ktoś stanie przy stoisku na 2-3 dni i worek z klientami się otworzy. Taka relacja się nie buduje, ani przez kilkadziesiąt drinków i podpisanie umowy na stole, jak 20-30 lat temu. Chodzi o dostępność dla klienta, żeby wiedział, że dostaje wystarczająco uwagi. Jestem na 58 Slackach. Gdyby nie to, że jesteśmy na callu, odpowiedziałabym w ciągu 20-30 minut. Wiele agencji nie wchodzi na Slacka z klientami, zostawia ich na mailach. Tu się coś zgubi, tam ktoś odpadnie. U mnie jest bardzo wysoki standard komunikacji i mam ten standard mocno zaszczepiony w zespole. Mamy dużo opinii, że ludzie bali się z nami współpracować, bo pracowali już z pięcioma agencjami i była lipa, a nagle okazuje się, że można pracować z agencją, która jest responsywna. Czasami to nawet over communication: nie piszę, że coś zobaczyłam, tylko że pracujemy nad tym, teraz jest to. Dla klientów w Stanach jest to bardzo istotne.
Kinga: Na tym kilka razy się naznaczyłam w Polsce, robiąc intro polskim firmom do firm w Stanach. Dla mnie naturalne jest, że za intro się dziękuje, odpowiadając do osoby, która zrobiła intro, w CC: hej, dzięki, fajnie was poznać, umówmy się na call. Łapałam się na tym, że gonię polską agencję: doszło do was to intro? Klient już odpisał, a agencja mówi, że mieli odpisać za dwa dni, bo konstruują maila. Można napisać krótkiego maila: dzięki, miło was poznać, umówmy się na call albo coś wyślemy. Agencje chcą się umawiać tylko na calla. Nasze największe kontrakty zostały podpisane mailowo: Kinga, słyszeliśmy, że robicie to, ile możecie zrobić za tyle i tyle? Mówię, tyle i tyle. Okej, koniec. Nieraz to były płatności z góry. Nie każdy decision maker w Stanach czy w Kanadzie chce się umówić na calla, czasami wystarczy one pager w mailu. Nie trzeba od razu po pierwszym mailu wciskać klienta w swój lejek sprzedażowy z follow-upami za 7, 14, 50 dni. Agencje powinny się nauczyć podejścia, jak one by chciały być traktowane po tamtej stronie.
Rafał: Dobre praktyki to takie praktyki, które są głupie, tylko zostały zrobione wystarczająco dużą ilość razy przez wystarczająco dużą ilość ludzi. Tak jest ze sprzedażą: musisz zrobić calla, a po callu musi nastąpić X. Próbujemy to ustandaryzować i zautomatyzować, odczłowieczyć. A w B2B, gdy rozmawiasz o biznesie za 100, 200, 500 tysięcy, nie o to chodzi. Ja też nie wysyłam prezentacji o swojej firmie. Robiłem ghost shopping i jak agencje wysyłają prezentacje z ofertą, to jest: my, my, ja, ja, daj pieniądze. Nie o to chodzi. Trzeba dopasowywać podejście do sprzedaży do każdego rynku z osobna i przestać wciskać sobie kit, że jakiś International Expansion Manager, który zautomatyzuje follow-upy, zrobi nam biznes.
Jak dopasować komunikację do klienta i wdrażać zespół?
Kinga: Nie tylko do każdego rynku, ale do każdego klienta. Nawet do pojedynczych osób w organizacji. Niektórzy klienci piszą na WhatsAppie albo odpiszą na jednego maila z dziesięciu, ale wiemy, że odpiszą i że wszystko jest okej. Jeśli ktoś szybciej daje green light, uderzasz do tej osoby: czekamy na to, więc wy czekacie na to. To domino. Mam taki CRM w głowie, personalny, nie wszystko zautomatyzowane w apkach: ta dziewczyna jest taka, ten chłopak taki, oni nadużywają emotek, więc warto, żebym też wysłała emotkę, ta osoba nie lubi zdania z kropką na końcu. Nie jestem w stanie ocenić, ile biznesu nam to zrobiło, ale jestem w stanie ocenić, jak ułatwiło komunikację, dowożenie wyników i dalsze rekomendacje.
Rafał: Robisz dwie rzeczy: dowozisz dobrą robotę w dobrej cenie i uczysz się klientów, dopasowując komunikację do tego, jak oni lubią, nie jak ty. Ale jest ryzyko: ciężko skalować szybko i daleko taki biznes. Nie każdy biznes musi się skalować. Trudno też onboardować kogoś do takiego procesu. Ja zrobiłem własny read me, żeby ludzie wiedzieli, jak myślę o biznesie. Mówię: jak klient chce się komunikować na WhatsAppie, komunikujesz się na WhatsAppie, jak na Slacku, na Slacku. Ludzie z innych agencji, często polskich, mają szok kulturowy: Rafał, to jest nieskalowalne. Ja mówię: nie szkodzi, dlatego nie mam stu klientów, tylko dziesięciu, bo wolę dziesięciu, którzy mają budżet, ambicje i są responsywni, niż stu, z czego 70 procent nie ma budżetu i nie jest responsywnych.
Kinga: Nie mam problemów z onboardingiem, bo zrobiliśmy go tak niewiele, że nie zatrudniam w tym momencie, między innymi dlatego, że nie chcę się kopać z koniem. Nie mam space'u, żeby komuś tłumaczyć, że jest sens używania AI, albo że fajnie, że w agencji przez 10 lat pracował w takim modelu, ale my tak nie mamy. Miałam setki CV i nie zatrudniłam nikogo, bo nie było fitu, a dla mnie ten fit jest mega istotny. Muszą być trzy czynniki. Po pierwsze znajomość angielskiego, u nas nienegocjowalna. Nie będę uczyła kogoś angielskiego. Dużo osób wywaliło się w rekrutacjach, twierdząc, że ma C1 czy C2, a było B1 mocno naciągnięte. W komunikacji z klientami ze Stanów twój angielski musi być na poziomie, a czasem poprawiamy ich gramatykę, co jest satysfakcjonujące jako nie-native speaker. Po drugie podstawy marketingu: żeby ktoś wiedział, że to nie ulotki i że to nie jest zło wcielone, tylko coś, co robimy dla klientów, żeby pomóc im dowieźć cele biznesowe. Nie chcę kogoś przekonywać do sensu pracy. I po trzecie, najcięższe: żeby komuś się chciało. Żeby sam z siebie pomyślał, a może dla tego klienta zrobić to, a może tu zamiast tego tamto. Inicjatywa. To bardzo trudne do zweryfikowania. Ostatnia rekrutacja to było: wypisz w mailu prompt do ChatGPT. To plaga, ChatGPT mogę mieć za 20 dolarów miesięcznie, dlaczego miałabym płacić komuś wielokrotność tej kwoty za dokładnie to samo?
Czy lepiej pracować bezpośrednio z klientami, czy z agencjami?
Kinga: Onboarding nas stopuje w skalowaniu pewnych procesów. Nie wyskaluję komunikacji, chyba że wezmę więcej na siebie, a już dużo biorę. Dlatego pracujemy z wieloma agencjami: cała komunikacja z klientem końcowym leży wtedy u nich, a my dowozimy to, co chcą. Mamy z nimi komunikację, ale nie tak intensywną, jak oni z klientami końcowymi, bo oni są wtedy tą Kingą na Slacku. Są procesy, które możemy skalować do pewnego momentu, ale nie wezmę 50 nowych klientów w takiej konfiguracji komunikacji, jak ze SaaS-ami bezpośrednio. Ta współpraca z agencjami nam to ułatwiła.
Rafał: Dobrze ci się pracuje jako podwykonawczyni, white label.
Kinga: Każdy model ma plusy i minusy. Pracując bezpośrednio z klientem, masz impact, ale intensywną komunikację, weekendy na Slacku. Przy pracy z agencjami dowozisz swoje i nie ma intensywnej komunikacji, ale z wieloma firmami, z którymi chciałabym pracować bezpośrednio, nie mogę, bo klient końcowy nawet nie wie, że robi to Kinga w Polsce, tylko jakaś agencja w Kanadzie. Jeśli jestem jedną z wielu agencji dla klienta, a też tak jest, to moje nowe pomysły są nice to have. Podrzucam nie roast innych agencji, tylko: widzieliśmy fajną reklamę, fajny engagement. To dla klienta wartościowe, że ktoś myśli out of the box.
Rafał: Miałem doświadczenie z dużymi projektami white label i bywało, że nie dostawaliśmy nawet połowy kasy, którą płacił klient. Chociaż czasem te współprace były uczciwe i fajne.
Jak AI zmienia pracę agencji content marketingu?
Rafał: Chciałem zapytać o sztuczną inteligencję. Ja już momentami nie wiem, co się dzieje, dobrze, że mam Radka Paluszaka, który mi tłumaczy. Moim ulubionym narzędziem jest Claude od Anthropica. Jak AI zmieniła wasz sposób pracy?
Kinga: Kłamałabym, mówiąc, że absolutnie się sprzeciwiamy AI i jesteśmy tylko genuine contentem. Pracujemy z AI, mamy workflow, mamy prompty, buduję aplikację z Claude'em. Zmieniło to biznes i ciężko powiedzieć, że agencje contentowe zawsze będą sobie świetnie radzić. U nas zmieniło to, że uzbudowałam procesy wokół rzeczy, które kiedyś robiliśmy ręcznie, więc mamy więcej czasu na dodatkowe rzeczy dla klienta, na coś, na co nigdy nie było czasu: możemy zoptymalizować więcej, zaproponować coś zupełnie nowego. Nie jest tak, że klient płaci za pracę, którą dostarczamy 50 procent szybciej, a ja kasuję kasę. Ten zaoszczędzony czas wydaję na klienta w innych działaniach, na przykład na Reddicie czy Quorze. Mam zupełnie niepolskie i nieagencyjne modele rozliczania: nie jest tak, że klient ma u nas 8 godzin i zrobię 8 godzin i 5 minut.
Rafał: Jak ten model wygląda?
Kinga: Mamy paczki miesięczne: tworzenie contentu, optymalizacja contentu, dystrybucja contentu plus link building. Dla klientów white label to głównie linki: tyle linków kosztuje tyle, dowozimy w guidelines, które daliście. Ale z klientami SaaS nie robię rzeczy bez sensu, nienawidzę robić rzeczy bez sensu. Jeśli widzę, że z klientem jestem umówiona na dziesięć wpisów, ale jest sens zrobić osiem i dwa zamienić na coś innego, co zajmuje podobnie czasowo, to to zrobię. Nie powiem: tak się umawialiśmy, mamy kontrakt do 2050. Bycie zwinnym jest wyzwaniem w dużej agencji, ale klienci tego wymagają i widzą, że kogoś interesuje ich produkt. Zamieniamy to na działania na Reddicie, Quorze, dystrybucję contentu, thought leadership quotes, na które teraz mamy czas.
Rafał: Klient dostaje więcej dzięki AI?
Kinga: Na dobrą sprawę tak. Ludzie mogą powiedzieć, że naiwnie to robię i że jeszcze się nie przejechałam na biznesie. Nie mieliśmy case'a, żeby ktoś tego nie docenił albo nie zgodził się, żeby mieć więcej za tę samą kasę. AI pomogło nam też w projektach wewnętrznych: naszej strony nie updateowaliśmy od 2019. Jak widzę agencję z nową stroną co pół roku, to dla mnie akt desperacji, ale gdybym miała czas, pewnie też bym zmieniała. Mamy badanie sprzed dwóch lat, którym nikt nie miał czasu się zająć, teraz zajął się Claude i będziemy mieć interaktywny raport. Aplikację, której używaliśmy od lat, a brakowało w niej funkcji, przepisałam z Claude'em. Zbudowałam dodatkową aplikację do keyword density i mini-apki pod każdego klienta i każdą guideline. Nie zastępuję ludzi AI. Jeśli twoja agencja ma 200 osób, może w pewnym momencie nie potrzebujesz 200, tylko 150. U mnie to mała agencja i dla mnie AI działa jako pomocnik. Chciałabym, żeby każdy w agencji miał swojego asystenta AI, a moi ludzie mają zdolności komunikacyjne, których AI nie ma, i personalizowanie działań z klientem zostaje po ich stronie. Nie zbudowałam modelu biznesowego na ChatGPT, ale dowozimy lepsze treści, bo mamy czas zrobić inne rzeczy wokół nich.
Rafał: Wykorzystujesz technologię odwrotnie niż większość firm, które chciałyby zrobić szybciej za tę samą kwotę i nie dowieźć niczego więcej. Ma to ryzyko, że nigdy tego nie przeskalujesz do olbrzymiej skali, ale tobie nie o to chodzi.
Jak AI Overviews wpływają na widoczność w Google i LLM-ach?
Rafał: Ty i ja żyjemy z Google'a, w wielkim cudzysłowie. Czy zmiany w Google, jak AI Overviews, Helpful Content Update, wpłynęły na wasze strategie?
Kinga: Na naszych klientów na pewno. Wczoraj pojawiło się badanie Ahrefsa, z którego wynika, że bycie w AI Overview powoduje chyba o 35 procent mniej kliknięć. To rewolucja dla Google'a takiego, jakiego znamy. Jakiekolwiek estymacje w tym momencie to pisanie palcem po wodzie, nie wiemy, co będzie jutro. Kiedyś planowało się content na 6 miesięcy do przodu. Teraz odświeżamy co tydzień, bo wpada keyword, bo coś się dzieje. To nie jest fajny model dla agencji, które nie są zwinne. Spotkałam się z brytyjskimi agencjami, które wysyłają content plany absolutnie niezmienialne, na cały kwartał, i nie tkną ich, nawet jeśli dany keyword po jakimś czasie nie ma sensu. Nie zmieniliśmy strategii wybitnie, ale ją aktualizujemy. Wiemy, że to istotne, jak nasi klienci SaaS są wyświetlani w AI Searchu: jeśli ktoś szuka narzędzia do tego i tego, żeby pojawiła się tam nasza marka. Ale nie zrobisz dobrej pozycji w ChatGPT bez pozycji w Google. Nie będziesz miał nowej strony, która nagle będzie miała miliony referencji w ChatGPT. Widzimy bardzo duże zainteresowanie pozycją w ChatGPT, Gemini i innych LLM-ach.
Rafał: Rozmawiałem z chłopakami z Surfer SEO i któryś z nich opublikował, że około 15 procent ruchu czy nowych leadów jest z LLM-ów. Rozmawiałem też z Emilią Korczyńską w Userpilocie, też absurdalna ilość. Mnie to przeraziło, bo pracuję z wyszukiwarką grubo ponad 15 lat. To się zmienia w określonych niszach, ale coraz więcej ludzi idzie na skróty. Ja nie szukam już w Google: lokalnie szukam na mapach, inspiracji i wiedzy absolutnie nie. Nagrywamy to 18 kwietnia. Wczoraj było orzeczenie sądu w Stanach o praktykach monopolistycznych Google, kolejne na niekorzyść Google, więc urząd antymonopolowy poważnie rozważa rozbicie Alphabetu, co uważam osobiście za bardzo dobre. Zauważyłaś korelację między waszą pracą a wzrostem widoczności klientów w LLM-ach?
Kinga: Zmieniły się nasze taktyki w kontencie i linkach, ale za wcześnie, żeby powiedzieć, że to dzięki temu linkowi czy wpisowi. Wiele z naszych klientów byłoby w ChatGPT i tak, bo to duże marki. Często mówię osobom, które się do nas zgłaszają, że jeśli zakładają narzędzie do project managementu, to konkurują z Asaną, Trello, monday.com, więc niech przemyślą, czy to chcą robić, bo jeśli nie mają budżetu albo miliona czasu, to agencja nie jest magiczną wyrocznią, która ich wyniesie. Jestem z tym transparentna, a wiele agencji weźmie takiego klienta, po sześciu miesiącach będzie niezadowolony, ale kasę zostawi. Jeśli widzę, że coś nie ma fitu, nie tylko z pracownikami, ale z klientami, na przykład ktoś w taki sposób traktuje ludzi w zespole, nie chcę z taką osobą pracować.
Rafał: Rozważasz monitorowanie wpływu waszej pracy na widoczność w LLM-ach?
Kinga: Testujemy kilka narzędzi. Widzę bardzo duży rozrzut wyników, nie ma jednego narzędzia, które jest sensowne. Powstaje ich bardzo dużo, jako add-ony albo osobne byty, ale nie ma onboardingu ani wyjaśnienia, dlaczego pokazują to, co pokazują. Sprawdzałam dokładnie, jak byłam w Stanach, co mi się pojawia w ChatGPT w incognito, i to nie miało pokrycia w tym, co pokazywało narzędzie. Było 10 haseł i żadne nie było zgodne. Testuję jedno z potencjałem, ale pokazuje, że żeby być w LLM-ach, muszę pokryć 1200 tematów, i nie wiem, skąd ta rekomendacja. Jest zdecydowanie za wcześnie, żeby dodawać to do raportu klienta.
Rafał: To jest mega spersonalizowane, jak to uśredniać? Są narzędzia, w tym jedno chyba od Michała Sadowskiego, założyciela Brand24. Pytam ciebie, bo klienci zaczynają tego wymagać: a jak jesteśmy widoczni w LLM-ach?
Kinga: Nie mogę sobie przypisać całej widoczności w LLM-ach. Staram się nie siedzieć w bańce agencyjnej, bo wtedy bym się zaraziła tym samym.
Rafał: U agencji jak rośnie, to my, jak spada, to algorytm. W różnorodności siła.
Jak Kinga Edwards podchodzi do work-life balance?
Rafał: Na koniec: żyjesz bardzo dynamicznie. Masz praktyki, które pomagają ci zachować równowagę i jasność myślenia? Uprawiasz jogę?
Kinga: Absolutnie nie. Jestem antyprzykładem work-life balance, ale to moja świadoma decyzja, bo wiem, że mogłabym go zastosować, ale dużo by mnie ominęło. FOMO po tygodniu wakacji w tej branży jest szalone. Powiedziałam sobie, że będę na bieżąco i pracować tyle, ile mogę, bo za 10 lat, może 5, tego robić nie będę. Nie, że nie będziemy mieć pracy, ale pójdzie to bardziej w stronę konsultingu, pilotowania działań, personalizowania, a pewne rzeczy, które robimy dzisiaj, będą zautomatyzowane. I to jest okej. Poświęciłam wielkie wakacje, work-life balance, oglądanie Netflixa o 18, żeby być na bieżąco, bo tego wymagają od nas klienci.
Rafał: Pracujesz po amerykańsku, i w tym szaleństwie jest metoda. Masz coś, co cię relaksuje?
Kinga: To będzie tragiczne, ale mnie relaksuje praca. Powiedziałam sobie, że jak będzie dzień, w którym wstanę zmęczona i z nienawiścią do tego, co robię, to będzie dzień, w którym dotknęło mnie wypalenie. Ale nie mam takiego dnia. Jakbym miała wybrać jedną rzecz, to podróże, i to bardzo źle brzmi, bo to jest w 90 procentach CV. Ale to nigdy nie są wakacje w dżungli na dwa tygodnie, tylko jadę z komputerem, pracuję 2-3 godzinki, a resztę mam na eksplorowanie. Jestem bardzo nudną osobą, bardzo zajawioną pracą, pewnie bardziej niezdrowo niż zdrowo, ale wiem, że nie będę tego robiła za 30 lat, więc motywuje mnie to, żeby robić to mega dużo i mega dobrze.
Rafał: Róbmy to, co daje nam szczęście. Wiele osób boi się powiedzieć to, co ty, bo żyjemy w bańkach trendowych, w trendzie na work-life balance. Stawianie sprawy w ten sposób jest mega uczciwe i pokazuje twoje integrity.
Kinga: Żeby doprecyzować: to nie jest wymóg rekrutacyjny, że każdy musi być moją kopią. Mam bardzo duży szacunek do wolnego czasu w zespole i jak ktoś odpisze mi po 22, to wręcz się wściekam, że w ogóle o tej godzinie. Wymagam, ale to nie jest moje wymaganie, że tak ma to wyglądać. Ja to lubię i sprawia mi frajdę robienie dodatkowych rzeczy dla klienta: coś wymyśliłam, wdrażam, nie czekam na akceptację dodatkowej wyceny. Czasami to działania bezpłatne, co w środowisku agencji bywa uznawane za naiwne. Dla mnie to kamyczek do budowania relacji. Ktoś mi kiedyś powiedział, że to buduje relację tak, że klientowi jest potem mega ciężko zrezygnować, bo pracuję z nimi tak blisko, że mieliby problem ze znalezieniem kogoś, kto pracuje tak blisko. Nigdy tak na to nie patrzyłam.
Rafał: Tworzysz bardzo szeroki stickiness. Wchodzi loss aversion: klient nie patrzy na nowego partnera jako na potencjalny zysk, tylko na to, co straci, jeśli straci ciebie. Gdybyś chciała skalować do setek tysięcy klientów, to nie byłby dobry model, ale dziś, żeby zarabiać duże pieniądze na wysokiej marży, nie musisz mieć dużego zespołu ani tysięcy klientów. AI między innymi to zmienia: czasem jedna osoba jest w stanie zarobić tyle, co cała polska 50-osobowa agencja w rok.
Zakończenie rozmowy i odcinka
Rafał: Tym pozytywnym akcentem chciałem zakończyć i bardzo serdecznie ci podziękować za tę rozmowę. Przeszliśmy praktycznie przez wszystkie tematy, które sobie zaplanowałem. Dzięki, że byłaś taka otwarta. Drodzy Państwo, rozmawiałem z Kingą Edwards. Mam nadzieję, że podobała wam się ta rozmowa.
Kinga: Dzięki, do zobaczenia.
Posłuchaj i obejrzyj
Ta sama rozmowa w Twojej ulubionej aplikacji.
Pełny, zredagowany transkrypt jako plik Markdown, z opisem gościa i cytatami.
Wróć do góry
