Przejdź do treści

Czy SEO w Chinach Istnieje? Chiński internet od środka | Natalia Witczyk

Natalia Witczyk, specjalistka od międzynarodowego SEO, opowiada o mobilnym internecie w Chinach, gdzie rządzą Baidu i WeChat, a Baidu inwestuje w SEO.

Opublikowano

  • ProwadzącyRafał MoszkowcówCEO i współzałożyciel NON.agency
  • Zdjęcie: Natalia Witczyk
    GościniNatalia WitczykSpecjalistka od międzynarodowego SEO

Kim jest Natalia Witczyk?

Kim jest
Natalia Witczyk, specjalistka od międzynarodowego SEO, na co dzień mieszkająca w Barcelonie. To jej drugie spotkanie w Globalnych Horyzontach.
Czym się zajmuje
Pracuje głównie z Google i Bingiem, a także z Baidu, a w przeszłości z Yandexem i Naverem. Niedawno wróciła z półrocznego pobytu w Chinach, gdzie pracowała z lokalną agencją, analizowała Baidu i poznawała chiński internet od środka. Pisze też dla serwisu International Search News.
O czym rozmawiamy
O życiu i pracy w Chinach, wyzwaniach technicznych (VPN, płatności, aplikacje tylko mobilne), chińskich agencjach, WeChacie i innych platformach, kontroli treści, wejściu Baidu do Google, live sellingu oraz o tym, czego Europa może się nauczyć z chińskiego podejścia.
Gdzie ją szukać
LinkedIn (Natalia Witczyk) oraz artykuły w International Search News.

Najlepsze cytaty

  • „Chiny w ogóle nie są desktopowe.”
    Przejdź do fragmentu
  • „Nie buduj strony. Instagram i Google Business Profile.”
  • „Chyba SEO nie umiera, skoro w 2026 roku gigant technologiczny z Chin mówi: zainwestujemy w to SEO.”
  • „Coś bardzo wartościowego w Chinach to jest ruszanie z danym projektem bardzo szybko, spalenie bardzo szybko pomysłu i zobaczenie, czy działa, czy nie.”

Polecane materiały i źródła

Polecajka gościni

  • International Search News
    Strona · Dan TaylorInternational Search Newsinternationalsearchnews.com

    Natalia poleca go jako świetne źródło wiedzy o SEO, internecie i marketingu w Azji. Dan Taylor, choć nigdy nie był w Chinach, codziennie śledzi tematy DeepSeeka czy inwestycji, a Natalia czasem pisze tam artykuły.

  • NarzędzieWeChat w wersji chińskiejwechat.com

    Natalia radzi śledzić chińskie media społecznościowe, bo to jednocześnie research kultury i trendów. Zagraniczna wersja WeChata jest uproszczona, bez live sellingu i live feedów.

Powiązane rozmowy

Transkrypt

Prowadzący: Rafał Moszkowców. Gość: Natalia Witczyk.

Wstęp

Rafał: Zastanawiasz się, co się stanie, gdy specjalistka SEO z Europy trafi do świata, gdzie Google praktycznie nie istnieje? Tak, tak, jest taki świat. Natalia Witczyk, bo o niej mowa, wróciła właśnie z półrocznego pobytu w Chinach, gdzie pracowała z lokalną agencją. Na co dzień analizowała Baidu, pracowała z WeChatem i generalnie poznawała chiński internet od środka. W dzisiejszym odcinku Globalnych Horyzontów rozmawiamy o przyszłości wyszukiwarek, teraźniejszości marketingu, oczywiście rozmawiamy też o sztucznej inteligencji, no i o tym, dlaczego Zachód, w cudzysłowie, może kompletnie nie rozumieć kierunku, w którym zmierza nasz cyfrowy świat. Natalia ma olbrzymie doświadczenie nie tylko z Google czy z Bingiem, ale pracowała też z Yandexem, z Baidu i z Naverem, tutaj ukłon w stronę Korei Południowej. Więc to będzie rozmowa zdecydowanie wykraczająca poza nasz zachodni internet i myślę, że dlatego podwójnie ciekawa. Zapraszam was do odsłuchu.

Rafał: Cześć Natalia. Witaj ponownie w Globalnych Horyzontach.

Natalia: Cześć Rafał. Serdecznie dziękuję za ponowne zaproszenie.

Rafał: Przyjemność po mojej stronie, bo to zweryfikowałem poprzednim razem, więc dobrze się z tym czuję. Może przypomnij niektórym słuchaczom, którzy nie słuchali ani nie oglądali pierwszego naszego spotkania, kim jesteś i czym się zajmujesz.

Natalia: Nazywam się Natalia Witczyk, na co dzień mieszkam w Barcelonie, chociaż jak się zaraz okaże z rozmowy, czasem bywam gdzie indziej na świecie, ale to zazwyczaj tymczasowo, bo moja baza jest w Barcelonie. Zajmuję się samym międzynarodowym SEO. Głównie Google, tam są klienci, ale też Bing, ostatnio też Baidu, i miałam okazję w przeszłości trochę popracować przy Yandexie i trochę przy Naverze. Staram się rozszerzać te moje globalne horyzonty, jeżeli chodzi o wyszukiwarki.

Rafał: Piękne nawiązanie, super wyszło. A tak całkiem poważnie, powodem naszej rozmowy jest to, że wróciłaś z Chin, w których byłaś pół roku, i jestem niesamowicie ciekawy, czego się tam nauczyłaś i co możesz nam i naszym słuchaczom powiedzieć na ten temat. Temat Chin w Polsce jest bardzo gorący, również w kontekście potencjalnej ekspansji czy budowania przyczółków w Azji, a w Chinach w szczególności czy w Wietnamie. Ja się osobiście spotykam z takimi pytaniami, ale nie znam na nie kompletnie odpowiedzi, więc może to nam trochę dzisiaj pomoże. Mam taki pomysł na cztery bloki tematyczne. Pierwszy to trochę o tym, jak się tam żyło w Chinach. Drugi, jak wygląda ten ekosystem, bo tam jest całkowicie inaczej, myślę, że tak się okaże z tej rozmowy, niż w Europie. Trzeci, co możemy wyciągnąć, oraz na koniec, jak to ciebie zmieniło. Pasuje ci to?

Natalia: Super. Myślę, że świetne bloki, świetne pytania. Już tam myślę odpowiedziami, czegoś się nauczyłam, na prędce będę wymyślać.

Rafał: Nauczyłaś się na pewno trochę mandaryńskiego, z tego, co słyszałem.

Natalia: Tak. Jeszcze przed wyjazdem zaczęłam intensywne lekcje. Później na miejscu miałam nie jednego, a dwóch nauczycieli, bo nie ma nic lepszego niż nauczyciel, który cały czas mówi, jak szybko się uczysz, jak świetnie ci idzie, bo po prostu nie wie, że w tym samym tygodniu robię te same lekcje z kimś innym. Dwa razy lepiej mi szło. Już po powrocie też kontynuuję lekcje. To taka moja ambicja na najbliższe kilka lat, bo myślę, że jeszcze parę lat to zajmie, żeby dojść do porządnego poziomu, żeby ten język trochę rozumieć, trochę liznąć.

Rafał: Podobno nauka języków to najlepsza ochrona przed Alzheimerem, więc dobry kierunek.

Co najbardziej zaskoczyło Natalię Witczyk po przyjeździe do Chin?

Rafał: Ostatnio jak rozmawialiśmy, to do wielu rzeczy się pakowałaś. Jestem ciekawy, co cię najbardziej zaskoczyło. Czego się nie dało przewidzieć, jak byłaś jeszcze w Barcelonie?

Natalia: O, świetne pytanie. Tego nie udało mi się przewidzieć: jak mało przygotowany jest mój ekosystem cyfrowy do używania internetu w Chinach. Wydawało mi się, że pojadę z Google Translate zainstalowanym w przeglądarce i w miarę dobrym VPN-em i będę sobie na bieżąco wszystko ogarniać, kupię wszystko online tylko z tym tłumaczem, wszystko sobie przeklikam. A okazało się, że trzeba do tego zupełnie inaczej podejść: Chiny w ogóle nie są desktopowe. Więc moje myślenie o tym, jakich narzędzi użyję w mojej normalnej przeglądarce, na moim Macu, totalnie legło w gruzach, bo na przykład wielkim zaskoczeniem było to, że większość aplikacji e-commerce'owych działa tylko na mobile. Tylko jako aplikacja, nie ma strony, nie ma interfejsu dla desktopa, wszystko w telefonie. To był pierwszy duży punkt zaskoczenia.

Rafał: Ja miałem trochę podobnie, chociaż byłem bardzo krótko w Chinach. Zauważyłem, że chyba tam nie ma stron internetowych, a jak są, to nikogo nie interesują. Jak sobie z tym poradziłaś? Bo ja miałem problem z VPN-em, żeby ogarnąć VPN-a na telefonie.

Natalia: Przede wszystkim VPN-y, które znamy, te najpopularniejsze, wszystkie nie działają, trzeba to jasno powiedzieć. To, co jest bardzo popularne, rząd chiński zablokuje, bo używanie VPN-a nie jest do końca legalne w Chinach. Więc trzeba szukać bardzo małych rozwiązań, bardzo niszowych firm. Mogę powiedzieć na głos, rząd chiński prawdopodobnie nie słucha tego podcastu, więc nie zablokują, mam nadzieję: mój ulubiony VPN to ProtonVPN i on faktycznie działa w Chinach do tej pory. Wolno, z podknięciami, ale działa.

Natalia: A jak sobie poradziłam? Jednym z elementów, który najbardziej mi pomógł, i dosłownie tak używałam większości aplikacji, było kupienie sobie drugiego telefonu, chińskiego, z chińskim numerem telefonu, z chińskim systemem, który oczywiście nie miał Google'a, z aplikacjami na tamtejszym systemie, i moim telefonem europejskim z aparatem na wierzchu, z tłumaczeniem na żywo. Tak to dokładnie wyglądało i to był najlepszy sposób.

Rafał: Potrzeba matką wynalazku, jak widać. A propos Protona, ja też polecam, akurat nie korzystałem z ProtonVPN, ale z innych narzędzi, i trochę im pomagamy w paru kwestiach, więc też przy okazji.

Jak działa chińska agencja SEO?

Rafał: Jak wyglądał twój typowy dzień pracy w chińskiej agencji? Jestem totalnie ciekawy, jak te agencje działają od środka, jakie tam jest tempo, struktura, relacje, jak oni się komunikują z klientami, jak bardzo zbliżone albo oddalone to jest od tego, co robimy w Europie.

Natalia: Ta agencja, w której pracowałam, była bardzo ciekawym casem, bo to chińska agencja, która ma około 50 pracowników. Moim bezpośrednim szefem był gość z Niemiec, który mieszka w Chinach od wielu lat, ma żonę Chinkę i tam rezyduje od prawie dekady. On w tej agencji miał rolę speca od Google dla Chińczyków, którzy chcą ruszyć za granicę, więc miał tę część biznesu pod sobą. Do tego jakościowo wspierał zespół chińskich seowców w kwestiach robienia testów, rozbudowywania raportów. A ja byłam trochę dolepką do tego, co on robi, taką zachodnią perspektywą.

Natalia: Pierwszy szok, który mnie zbił z rytmu, ale potem zrozumiałam, że dokładnie tak działają Chiny: w tej agencji 50 osób pracuje na komputerach, które nie mają licencji Windowsa, tylko piraty. I nie mają Microsoft Office, co dla mnie było szokiem, bo AI nie AI, ale Excela trzeba używać. W moim życiu to jest podstawa pracy z jakimikolwiek danymi, nawet raporty robię często w Excelach po prostu żeby były ładne. A tu się okazuje, że nie ma Excela. LibreOffice. Nie wiem, czy miałeś okazję korzystać z tego potwora.

Natalia: To jest takie chińskie podejście, że tam, gdzie może być taniej, będzie taniej, chyba że jest faktyczna potrzeba biznesowa. Jak mi powiedzieli: ale jaka jest potrzeba biznesowa? Nie potrafiłam tego uzasadnić. Nie potrafiłam powiedzieć, że oszczędzimy tyle czasu albo zarobimy tyle więcej pieniędzy, bo używamy Excela zamiast LibreOffice. To jest bardzo chińskie myślenie: punkt zero to minimum oporu kosztów. Chińskie chłopaki i dziewczyny z biura nie miały z tym problemu, nie miały też innego punktu odniesienia. Ja przyjechałam z zachodnim podejściem, że zawsze jest Excel, więc o czym mówimy? A tu się okazuje, że można bez Excela. Nawet ten Niemiec w tych różnych batalach poległ i też tak pracuje.

Natalia: I w ogóle siła robocza w Chinach jest bardzo tania. Bardzo juniorowy pracownik agencji SEO zarabia bardzo mało, ale ma ambicje, żeby zarabiać w przyszłości więcej, więc to dla niego inwestycja. Więc podejście do pracy: wolimy czterech juniorów niż jednego seniora, często. I to widać w wynikach pracy. A te agencje, które się wybijają, które robią to lepiej, inwestują trochę w seniorów, żeby w strukturze agencji był ktoś, kto coś ogarnia, jakieś doświadczenie ma. Ale to nie jest struktura specjalistów od tematu, tylko raczej kogoś, kto się szybko dowie i szybko nauczy.

Rafał: To bardzo przypomina pewien kraj w środkowej Europie.

Natalia: Ma bardzo ładne podobieństwa, ale w Chinach to jest w ekstremum. Myślę, że poszliśmy kilka kroków do przodu i nawet sobie z tego często nie zdajemy sprawy. A Chiny jeszcze nie. Jeszcze nie zainwestowały w jakość w takim stopniu, jak mogłoby mi się wydawać, że chcą, ale nie są tam jeszcze.

Rafał: Pamiętam, jak byłem w Chinach w zeszłym roku w Tencencie. Rozmawialiśmy o danych generalnie: trochę wykład, trochę workshop, trochę rozmowa. Była wyświetlona prezentacja o tej organizacji, z czego się składa, ogólnie data analytics. W prawym dolnym rogu było: „Activate your Windows”. Miałem takie: what the actual... To są mikrooszczędności. Nawet tak gigantyczna firma, niesamowicie bogata, taki Facebook plus, generalnie chińskiego rynku, kompletnie bez problemu. Jaki jest problem? Przecież działa, więc chyba rozumiem, o czym mówisz.

Jak Chińczycy myślą o SEO i PPC?

Rafał: Ostatnio byłaś na Kulturalnie o SEO i ludzie mi donieśli, po pierwsze, że zrobiłaś bardzo fajną prezentację, więc gratuluję. A dwa, że mówiłaś, że próbowałaś tłumaczyć Chińczykom, że specjalizujesz się w SEO, i rzekomo oni cię nie rozumieli do końca, co to znaczy, że w tym wąskim zakresie. Zastanawiam się, jak chińskie firmy w ogóle myślą o marketingu online? Czy istnieje coś takiego jak: hej, to jest dział SEO?

Natalia: Dział SEO jest mega rzadkim tworem. Tak naprawdę to jest dział wyszukiwarek i w tym dziale ta sama osoba zajmuje się i SEO, i PPC. Oni nie czują potrzeby rozdzielania jednego od drugiego. Do tego osoba, która inwestuje w reklamę i wie, co się tam dzieje, rozumie, gdzie SEO ma szansę się wybić, a gdzie po prostu nie ma szansy przebić się przez hałas Baidu, które zabiera większość SERP-a, własne produkty. Reklama jest nieunikniona i to jest osoba, która ma wiedzę z obu dyscyplin naraz i analizuje to dane razem. A w ogóle ciekawe, że w Chinach bardzo często dział marketingu w ogóle nie zna się ani na SEO, ani na PPC. Wszystko deleguje firmie, która się na tym zna, i rozmawiasz tak naprawdę z właścicielem firmy, właścicielem e-commerce'u, jakimś founderem, bo to zazwyczaj jest osoba w chińskiej organizacji, która mówi najlepiej po angielsku.

Natalia: Mówię totalnie z perspektywy osoby, która pomaga robić SEO na Google w chińskiej firmie, na przykład e-commerce'owej, która sprzedaje do Stanów albo do Europy. Przychodzą do agencji takiej jak nasza, wiedzą, że mamy chińskojęzycznych ludzi, więc na co dzień rozmawiają sobie z ekipą, a jak trzeba pogadać o strategii, to jest mój szef Niemiec albo ja i rozmawiamy z nimi po angielsku o większych planach czy prezentacjach. I wtedy się okazuje, że founder jest osobą, która podejmuje decyzje budżetowe, w ogóle nie musi rozumieć, gdzie się zaczyna SEO, a gdzie kończy PPC, i najczęściej tego nie wie. Rozmawia o wynikach dla niego, czyli ile sprzedamy: jak damy tyle pieniędzy, co z tego będzie? A ty później siedzisz ze swoją ekipą i mówisz: dobra, z tych pieniędzy ile idzie na reklamę, ile na SEO, kiedy robimy co? Kiedy nam się opłaca rozdzielić te dwa tematy, a kiedy wrzucamy wszystko w jeden koszyk, bo chcemy szybkich wyników. To mega ciekawe, bo u nas się trochę tak robi, ale nie do końca. Mam wrażenie, że SEO cały czas się trochę oddziela od reszty. Myślę, że bardzo długo trzeba będzie myśleć zupełnie globalnie, bo nie ma jak inaczej.

Rafał: Przepraszam, że się śmieję, ale to jest niesamowite. Boże, ja całe życie idę pod prąd. My jako organizacja zrezygnowaliśmy z PPC na początku roku, bo mieliśmy dział PPC i łączyliśmy to wszystko, ale stwierdziliśmy, że żeby dowozić ultimate quality, naprawdę rozumieć, robić i w AI, i w Bingu, i szeroko wyszukiwarkowo, organicznie, jeszcze multimodalnie, to nie damy rady robić jeszcze PPC, bo za krótka kołdra. A teraz przychodzisz i mówisz, że nie, trzeba iść w drugą stronę.

Natalia: Ja myślę, że w Europie ta cena jakości jest cały czas bardzo wysoka, że warto ją zapłacić, że firmy to rozumieją. W Chinach, ponieważ szybkość liczy się bardziej i najmniejszy koszt, żeby było zrobione dobrze, a nie żeby się rozdzielać na czworo, oni tego nie robią, ale to nie znaczy, że u nas będzie tak samo. Myślę, że możemy się różnić, jeżeli chodzi o przyszłość. Za parę lat dopiero się dowiemy, jak zwykle.

Rafał: Wtedy się okaże. Ja próbuję naprawdę się specjalizować w organiku, ale to też kwestia tego, czy ludzie będą to doceniać i jak długo, bo jest uzależnione od marży tych firm. Wtedy mogą sobie pozwolić na wielu specjalistów. W Chinach mam podobne uczucie do twojego, że szybko, szybko, szybko jest najważniejsze, i efekt w postaci: okej, ile mi wpłynie na konto, a nie ile będę miała kliknięć. Przypuszczam, że są kwestie optymalizacji konwersji, lejków, ścieżek, ale ten owner pewnie mówi: proszę to zrobić. Okej, ale chcą płacić dobrze czy niedobrze?

Natalia: Myślę, że jeżeli jesteś osobą z polecenia, jeżeli masz jakieś pole przebicia, znaczy jesteś z nimi w rozmowie sprzedażowej nie z cold callingu, tylko z jakiegoś kontaktu, to są w stanie dobrze zapłacić. Szczególnie za, powiem to wprost, białą twarz. Jeżeli chcą robić SEO w Google, a są z Chin, nie mają żadnego biura i nie mieszkają poza Chinami, to zainwestują w kogoś, kto jest poza Chinami, zaufają, szczególnie jeżeli to jest z polecenia. W ogóle w Chinach wszystko jest na polecenie, na dobre słowo od kogoś znajomego. To jest część kultury i biznesu jak najbardziej.

Rafał: To też mi przypomina pewien kraj w środkowej Europie.

Jak wygląda życie w telefonie w Chinach: WeChat i Meituan?

Rafał: Dobra, idźmy dalej. Zauważyłem, że w Chinach użytkownik żyje w WeChacie, głównie. Ewentualnie w Alipayu, tam też było wszystko. W ogóle zauważyłem, jak byłem w Chinach, że tam są rolki, w sensie reelsy, i kompletnie nie wiedziałem, o co tam chodzi. Pierwsze parę dni miałem kompletny szok. Oni żyją w WeChacie, w Alipayu, potem kupują przez livestream, płacą QR kodami, szukają czegoś w Baidu, które ma własną Wikipedię, Reddita, Medium. Zastanawiam się szczerze, Natalia, jak się w tym odnajduje zachodnioeuropejska specjalistka. Od czego zaczynasz, jak chcesz w tym ekosystemie cokolwiek zrobić? Jak ty dałaś radę to ogarnąć?

Natalia: Najlepszy krok z mojej strony to było usiąść z Chińczykiem z mojego biura na lunchu, zaprosić go oczywiście na lunch, bo to jest bardzo ładny gest. Przywiozłam oczywiście prezenty z Europy: czekolada jest bardzo w cenie w Chinach, bo tam za bardzo się takich zachodnich słodyczy nie kupuje, bo nie są dobrej jakości, więc jak przywieziesz z zagranicy, to są lepsze. I mówię: no to mi pokaż. I on mi pokazuje swój telefon, mówi: patrz, tu masz to, tu mam to. I kopiowanie tego, co on robi, bo szybkość nawigacji, sposób, w jaki oni mają kontakt z tymi aplikacjami, to jest coś nie do wyobrażenia. Przyznam się szczerze, myślę, że ci Chińczycy mi to wybaczyli: ponieważ jestem najczęściej o głowę wyższa, było mi łatwo zaglądać przez ramię. Byłam po prostu zafascynowana tym, jak oni operują na swoich social mediach, co oglądają, na czym się zatrzymują, z jakich aplikacji korzystają, więc z totalnym uporem zaglądałam im przez ramię w każdej możliwej sytuacji, żeby się dowiedzieć, co tam u nich w telefonach się dzieje.

Rafał: Nieładnie, ale rozumiem.

Natalia: Na szczęście pewna bliskość w miejscach publicznych nie jest tam problemem, bo ich sfera komfortu jest zupełnie inna, to są ludzie przyzwyczajeni do tłumu, więc jak staniesz o krok za blisko, to w ogóle im to nie przeszkadza.

Rafał: Twoja ulubiona aplikacja, którą tam używałaś?

Natalia: Jestem fanką Meituan. To jest aplikacja taka jak nasze Glovo czy Uber Eats, ale tam masz zakupy z supermarketu, masz wszystko: jedzenie, z supermarketu przychodzi ci w pół godziny wszystko, co chcesz, z jakiego chcesz supermarketu. Bo wysyłasz generalnie gostka na żółtym motorze. Może widziałeś żółte motory. To jest właśnie Meituan, żeby poszedł ci po zakupy. Zafascynowałam się tym, dlatego że tam w Meituan też są rolki i nie mogłam tego zrozumieć: jak robisz zakupy i oglądasz filmiki? A on mówi: nie, nie, nie, to nie chodzi o tego, kto robi zakupy. To ci driverzy, którzy czekają na dostawę, która ma im wpaść, w przerwie oglądają te filmiki, a jest ich tyle, bo to jest tak duża część gospodarki w tej chwili, że oni sami robią ruch na tych filmikach. Znajdziesz rozrywkę w przerwach od pracy, a jak od razu wchodzi jakieś zamówienie, od razu je widzą w tej samej aplikacji i muszą wychodzić.

Rafał: Trudno odmówić logiki biznesowej temu rozwiązaniu: jak już masz użytkownika przyklejonego do ekranu, to pokaż mu coś, może uda się coś zarobić. Z jednej strony niesamowite, z drugiej trochę przygnębiające, bo miałem takie wrażenie, że o ile w Europie czy w Stanach ludzie, czy mówiąc po poznańsku, wiara, jest wklejona w smartfony, to tam to jest jeszcze inny level. Oni są takimi atomami, które się przemieszczają między metrem a wszystkim innym, nie podnosząc wzroku. Jest bardzo dużo bardzo angażujących treści i nie tylko młodzież, bo widziałem ludzi w różnym wieku, którzy byli przyklejeni kompletnie do telefonów.

Natalia: Starsze osoby totalnie przyklejone, może nawet bardziej niż młodzi, z powodu większej ilości czasu. Wszyscy technologicznie bardzo usprawnieni, bo nie ma wyjścia. Nie ma przestrzeni na życie bez telefonu. Bez telefonu nic nie zrobisz, w wielu miejscach nie zapłacisz inaczej niż telefonem, więc najstarszy człowiek, najbardziej antytechnologiczny, jednak się przełamie.

Kontrola treści i prywatność w chińskich social mediach

Natalia: To przyklejenie do telefonu jest bardzo ciekawe, bo tam jest kilka tematów, o których warto powiedzieć. Pierwszy: totalnie wszyscy wpatrzeni w telefon, chyba że zauważą, że jesteś obcokrajowcem i mało widzieli obcokrajowców w życiu, to podnoszą głowę, patrzą na ciebie i otwierają usta: kto to jest i co to robi. Jakaś dziwna dziewczyna z jakiegoś dziwnego kraju, która jest wyższa o głowę od wszystkich wokół. Zdarzało się, że potrafili oderwać głowę, ale w większości nie zauważali.

Natalia: Bardzo ciekawe jest to, że te treści w mediach społecznościowych są bardzo pod kontrolą rządu i bardzo politycznie nakierowywane. To nie jest taki sam content jak u nas na social mediach, który jest bardzo polaryzujący, który wymaga reakcji, żeby się przebić, który tworzy w jakimś stopniu kłótnię. Często jak zaczyna się wybijać jakiś trend, który nie jest po myśli rządu chińskiego, to ten trend jest zabijany, zaniżana jest jego widoczność. Był taki trend całkiem niedawno, że młodzi ludzie stwierdzili: po co pracować, skoro i tak się nigdy nie dorobię, jest kryzys, to lepiej robić byle jak i pracować na minimum. To był duży trend, który odbył się w różnych momentach na całym świecie po covidzie, a w Chinach się szczególnie wybił i bardzo szybko partia stwierdziła, że to jest nieproduktywne i niepozytywne w żadnym stopniu, więc warto go nie rozprzestrzeniać. Więc ten trend jest lżejszy, mniej polaryzujący, często taki bardziej pro: jakie Chiny są super, albo jakie Stany są beznadziejne. Tego contentu jest masa, non stop.

Natalia: Najlepszym typem filmów, które non stop pojawiają się na chińskich mediach społecznościowych, są wyrywki starych seriali policyjnych z USA z napisami po chińsku. To tworzy poczucie, że wszędzie jest niebezpiecznie, że w Stanach cały czas kogoś mordują, bo wszystko to są morderstwa, jakieś NCIS albo inne seriale tego typu, i takie pokazanie gorszych zbrodni z domysłem, bo to nie jest powiedziane wprost: patrzcie, w Stanach Zjednoczonych to jakaś tragedia, jakaś broń, strzelanie, a u nas tak bezpiecznie. Mają taką pasję, żeby widzieć, jak innym jest źle, a jak im jest świetnie. I masa wideo, które po prostu ogarniają wszystkie feedy: jakie hity są super, takie rolki na 20 sekund, różne światła, wielkie budynki, nowoczesność. This is China, taka wielkość tego narodu.

Rafał: Ja zarazem widziałem, że to jest profilowanie na innym levelu. Tam jest chyba miliard czterysta pięćdziesiąt milionów czy miliard czterysta milionów użytkowników tych różnych platform. Przypuszczam, że GDPR, czyli RODO po polsku, raczej słabo obowiązuje.

Natalia: W ogóle nie istnieje. Ale nikt się nie obawia. Państwo wie wszystko. WeChat nie jest w ogóle szyfrowany w żaden sposób i wszyscy o tym wiedzą. Trzeba się po prostu zachowywać. Nie ma innego wyjścia. To jest nienegocjowalne.

Rafał: Są w Europie ludzie, którzy uważają, że tak jest dobrze i tak powinno być. Ja się osobiście nie odnajduję w takiej przestrzeni. Uważam, że łamane są elementarne prawa człowieka. Ale nie będziemy w to wchodzić dalej, bo miało być o marketingu, o SEO i o innych rzeczach, bo zaraz nas zamkną. Jeszcze coś powiemy o Trumpie, coś mi na głowę spadnie, więc lepiej nie.

Natalia: Takie czasy.

Dlaczego Baidu Baike zyskało widoczność w Google?

Rafał: Przeczytałem twój artykuł wczoraj albo dzisiaj rano na International Search News. Nie wiedziałem o tym, mam taki łapacz artykułów, który mi to wyrzucił. Napisałaś, że Baidu uruchomiło międzynarodową wersję Baidu Baike i nagle zdobyło widoczność w Google. Chiński Google, no bo Baidu to de facto takie chińskie Google, czy Alphabet nawet, robi SEO w zachodnim Google. Zastanawiam się, co to mówi o kierunku, w którym idzie Baidu, czy w ogóle chińskie koncerny.

Natalia: To jest bardzo ciekawy krok. Nikt się tego specjalnie nie spodziewał. Wypatrzyła to pierwsza Lily Ray, bo zauważyła, że widoczność domeny Baidu bardzo się podniosła w Google. I nagle się okazuje, że wyruszyli z pięcioma wersjami językowymi: angielską, hiszpańską, francuską, japońską i rosyjską. Przetłumaczyli swoje top artykuły, które mają na własnej chińskiej wersji, wybrali tylko część tych artykułów, nie przetłumaczyli wszystkiego. To mega ciekawy case, bo przede wszystkim jest to content unikatowy, mimo że przetłumaczony przez ich własne AI, o tematach kultury, historii Chin, których zachodnie źródła nie mają tak opisanych jak ich własne. Jestem sama ciekawa, czy Google ich jakoś złapie na tym używaniu AI, czy jednak im się uda tę widoczność utrzymać, nawet jeszcze dalej zbudować.

Natalia: Nie mogę uciec od polityki, jak mówię o Chinach, bo się po prostu nie udaje: trochę soft power. Lepiej mówić o nas samemu niż dawać zachodnim źródłom totalną dowolność w tym, jak o nas mówią. Myślę, że coś w tym może być. To jest duża inwestycja mimo wszystko w te nowe języki. A z drugiej strony, chyba SEO nie umiera, skoro w 2026 roku gigant technologiczny z Chin mówi: zainwestujemy w to SEO i rzucimy po prostu content, który jest typowo pod SEO napisany, bo widać to po całej strukturze tego tekstu, on jest zoptymalizowany pod Google, używa w ogóle hreflanga. A trzeba powiedzieć jasno, że hreflanga Baidu samo w sobie nie używa, nie potrzebuje.

Rafał: Powiedzmy, co to jest hreflang, jakbyś mogła.

Natalia: Hreflang to taki znacznik, którego Google i inne wyszukiwarki, ale nie Baidu, używają, żeby zrozumieć wersje językowe i relacje między nimi, czyli wersje językowe i krajowe strony. Jak mam na przykład angielski, polski i specjalną wersję angielską z Australii, to muszę użyć trzech hreflangów, żeby Google'owi powiedzieć: słuchaj, to jest ta wersja, to jest ta inna, a to jest Australia, nie pomieszaj ich. Google takich rzeczy potrzebuje, bo jest wyszukiwarką globalną, która te wersje krajowe próbuje ogarnąć. Baidu działa oficjalnie tylko w chińskim mandaryńskim, nie ma supportu na przykład na chiński kantoński, więc nie potrzebuje hreflanga. Jest tylko jeden język, który ich obchodzi. Natomiast wprowadzili hreflanga w tych międzynarodowych wersjach, żeby dać sobie szansę na to, żeby się w Google pokazać tak, jak powinni.

Rafał: Czyli myślisz, że to jest taki kierunek soft powerowy? Ja wątpię, żeby na kilka milionów URL-i był to po prostu jakiś test, choć nie jest to wykluczone, ale raczej mało prawdopodobne, że to jest jakiś ogólny pomysł. Dam ci trochę kontekstu, dlaczego mnie to tak ruszyło. Ja też rozmawiałem z chińskimi firmami, miałem okazję rozmawiać z Tencentem, Lenovo i kilkoma innymi i jedno się przewijało: hej, my kombinujemy, jak wyjść za granicę, czy z naszymi data centers, jak Tencent, czy z naszymi grami, czy z naszymi rozwiązaniami AI, jak Lenovo, czy z naszymi smart cities, że oni szukają tej przestrzeni, a wiedzą, że są raczej postrzegani na Zachodzie, w Europie jako trochę zagrożenie, dla nas trochę słaba jakość, a w Stanach jako totalne zagrożenie. To jest jeden z sygnałów dużej próby soft power.

Natalia: Totalnie się z tym zgadzam. Myślę, że to idzie w tym kierunku. Trzeba do tego dodać kontekst, który pewnie masz, ale nasi słuchacze mogą nie mieć: w Chinach w tej chwili jest kryzys gospodarczy. To czuć. Czuć, że zaraz będzie jeszcze większy. To, co się działo między nimi a Stanami, miało na nich odbicie, ale nie tylko. Chiny stały się droższe, produkcja w Chinach już nie jest taka tania, jak była. Teraz jest taniej produkować w Wietnamie, w Kambodży często, więc pewne koszty, które kiedyś były wyróżnikiem Chin, nie są już tak konkurencyjne. Oprócz tego jest problem bezrobocia młodych, którzy wracają ze studiów na przykład w Wielkiej Brytanii, z superuniwersytetów, i wcale nie czeka na nich świetna praca. Ta gospodarka trochę tych ludzi zawiodła. Jest grupa młodych, ambitnych, wykształconych, którzy nie znaleźli sobie miejsca w społeczeństwie. Klasa średnia i średnia wyższa trochę się skurczyła ostatnio. I myślę, że patrzą za granicę jako na naturalny kierunek, żeby dalej rosnąć, żeby coś jeszcze uszczypnąć, bo własny rynek jest ograniczony. Chiński rząd robi, co może, plany pięcioletnie, inwestycje tu i tam, ale trochę im jeszcze zajmie, żeby z tego kryzysu wyjść.

Co się stało z rynkiem nieruchomości w Chinach?

Rafał: Trudno wyjść z kryzysu w takiej olbrzymiej gospodarce. Dowiedziałem się, i znowu przypomina mi to kraj w środkowej Europie, że ludzie tam ogólnie nie inwestują w rynek kapitałowy. Przeciętna klasa średnia, ludzie, którzy mają już jakieś pieniądze, nie inwestują w coś takiego absolutnie, obligacji się raczej nie kupuje, akcji zachodnich absolutnie nie, bo problemy, sankcje, nie wiadomo co. Złota się nie kupuje tak jak my, nie ma depozytów w Szwajcarii ani ETF-ów, mamy mnóstwo tych rzeczy do zrobienia. Tam ludzie kupują non stop mieszkania. Jak rozmawiałem o kryzysie z kimś w Chinach, to jeden z powodów, że pieniądze są zamrożone: olbrzymia ilość gotówki zamrożona w nieruchomościach. To podnosi cenę nieruchomości, a ta gotówka nie pracuje w gospodarce, czyli popyt wewnętrzny nie rośnie, i to tworzy kolejny problem dla młodych ludzi, i dlatego jest kryzys demograficzny w Chinach. Gigantyczny problem z dzietnością, na skalę niespotykaną w tamtych regionach świata, może za wyjątkiem Japonii czy Korei, bo ludzi po prostu nie stać na mieszkanie. Trochę mi to przypomina Polskę. Może nie taka skala, ale podobny mindset: ja sam jestem winny, żeby nie było, że kogoś oceniam, pierwsze myśli o inwestycji, jakie miałem, to: okej, kupimy mieszkanie.

Natalia: Ten kryzys mieszkaniowy bardzo odbił się na Chińczykach, bo te nieruchomości straciły mega na wartości. Ludzie potrafili stracić nawet po 50 procent pieniędzy w ileś tygodni, miesięcy, bo ta bańka pękła totalnie. Są całe miasta duchy, które zaczęto konstruować, a nigdy nie dokończono, bo po prostu nie było już kasy. Jest też masa ludzi, którzy zainwestowali pieniądze, a te mieszkania w ogóle nigdy nie powstały. I niestety w Chinach pojawia się ten element, który na Zachodzie też rzadko jest widoczny, bo albo ktoś jest tak przeciwko Chinom, że nawet o nich za bardzo nie myśli, albo jest tak za i tak mu się podoba ten sukces, że nie widzi tych negatywnych części. Oczywiście każdemu się wydaje, że jest pośrodku. Ja myślę, że jestem pośrodku, wiem, że to bardzo duży błąd poznawczy. Nie ma tej sprawczości. Jako mały obywatel nie dowiedziesz swoich praw tak łatwo. Ktoś jest winien na duży hajs i to nie jest tak, że go złapią i coś z tym zrobią, w szczególności jeśli to jakiś biznesmen znany w okolicy, który obraca na poziomie partii pieniędzmi. Ta dzietność to totalnie inny temat, na który nie chcę się wypowiadać, bo nie jestem specjalistką, ale polityka jednego dziecka, która się niedawno skończyła, odbiła się szerokim efektem. To nie jest tak, że z pokolenia na pokolenie mówisz: żadnych dzieci, a potem: wszystkie dzieci, i ludzie nagle zmienią podejście. Dla Chińczyka dwójka dzieci to duża rodzina, po prostu wielodzietna.

Rafał: Ja podobnie o tym myślę, patrząc z mojej perspektywy. Ale dobra, nie wchodzimy w to, bo to osobny temat. O Chinach można by rozmawiać godzinami, to jest tak ciekawe i tak wielowątkowe.

Czego Europa może się nauczyć od Chin?

Rafał: Zastanawiam się, co możemy wyciągnąć z twoich doświadczeń, z doświadczeń chińskich. Moje spostrzeżenie jest takie, że Chiny działają na wynajętym gruncie. Już tłumaczę, o co chodzi. Budujesz w WeChacie, na przykład: WeChat jest twoją platformą, na której stawiasz swoją aplikację, ta aplikacja funkcjonuje w ekosystemie WeChata, czyli jakby wynajęta działka. Albo w Baidu: nie masz wyboru, musisz korzystać z wynajętego miejsca. I gdzieś przeczytałem, że Rand Fishkin nawet przyznał, że trzeba się z tym pogodzić, a to podobno duża rzecz.

Natalia: Rafał, czy ty cytujesz swoją prezentację z Kulturalnie o SEO? Bo dokładnie to było na moich slajdach.

Rafał: Wyczytałem to w twojej prezentacji, jak mówię, ludzie mi powiedzieli. Zastanawiamy się, czego Europa może się nauczyć z chińskiego podejścia.

Natalia: Myślę, że coś bardzo wartościowego w Chinach to jest ruszanie z danym projektem bardzo szybko, spalenie bardzo szybko pomysłu i zobaczenie, czy działa, czy nie. W Europie jesteśmy przywiązani do procesu, do myślenia latami, jak spozycjonować markę od zera. Nie mówię, że inwestowanie w markę jest złe, bo jest dobre, ale czasami warto rzucić pomysł w teren, produkt w teren, w małej wersji i zobaczyć, czy kliknie. W Chinach robią to świetnie i widać to od razu, nawet w czasach kryzysu. Idziesz ulicą, na przykład w mojej dzielnicy, i co dwa, trzy tygodnie potrafisz zobaczyć nowy biznes w tym samym lokalu. Mają taką tradycję, że jak się otwiera nowy biznes, to są takie ładne wieńce z kultury chińskiej, które sąsiedzi i znajomi kupują na szczęście, żeby poszło dobrze, żeby były pieniądze. Od razu widzisz, że to nowy biznes, bo tego dnia, kiedy się otwiera, jest masa tych wieńców. I dosłownie co trzy tygodnie widzisz w tym samym miejscu nowy lokal, który próbuje kliknąć. I oni widzą, że nie działa, więc się pakują, nie będą dopłacać i czekać, czy padnie samo, czy ledwo da radę. Jak nie ma takich zysków, jakie określili, żeby miało to sens, to zamykają i robią coś innego. Ten punkt widzenia na pewno jest wart uwagi. Wtedy nie budujesz nowej strony, domeny, z całą architekturą, tylko może mini aplikację na systemie, który już działa, i dodajesz swój branding. Nie musisz od zera. Może możesz wystartować na samych social mediach, zanim firma się rozkręci, żeby mieć ogromną ilość własnego contentu. Oni te lokalne biznesy tak rozkręcają przez WeChata. W ogóle nikt nie myśli o stronach internetowych, bo to jest niepotrzebne. Myślę, że tutaj można się dużo nauczyć: jeżeli pomysł jest dobry, to się obroni, bez tych wszystkich super narzędzi, bez zbudowanych na start stron czy systemów.

Rafał: Ciekawe, co będzie dla nas taką platformą w zachodnim świecie.

Natalia: Trafił ci się kiedyś znajomy znajomego, który mówi: ej, ty robisz to SEO, to mi pomóż? Mnie się trafiła kilka tygodni temu znajoma fryzjerka, super fryzjerka, która robi super fryzury, jeździ do domu do ludzi, na przykład starszych, albo na imprezy, przygotowania. Mówię: ej, nie buduj strony. Instagram i Google Business Profile. Naprawdę nie warto inwestować w nową stronę, domenę od zera, nic ci to nie da. Instagram na maksa i zoptymalizuj go tak, żeby wszystkie zdjęcia i stories pokazywały twoje wyniki, twoje fryzury, twój sposób pracy. I to ci wystarczy. Było mi aż żal powiedzieć: zapłać mi 200 euro na miesiąc, to coś z tym zrobię, bo ona się po prostu nie wypozycjonuje, nie ma szans. Myślę, że coraz częściej tak będzie z małymi biznesami, a za chwilę większe wskoczą w tego typu myślenie. Nie wszystkie: jak jesteś SaaS-em, jak jesteś e-commerce'em, ciężko wszystko oddać w ręce innych. Ale na przykład Google Merchant Center: dlaczego skupiać się tylko na własnym e-commerce'ie, skoro bycie u Google'a może bardziej się opłacić? Może będziesz sprzedawać lepiej w Merchancie niż tylko na swojej stronie. I tam zaczynamy już całą serię pomysłów i strategii, które nie są na twojej stronie internetowej.

Rafał: Zapytałem, co będzie takim WeChatem u nas w Europie czy w Stanach, bo nie mamy jednej platformy, ale jest wiele takich platform. Ostatnio na przykład analizowałem stronę, która zarabia tylko i wyłącznie na Amazonie. Sto procent przychodu jest na Amazonie. Marża jest 93 procent. Około 40 procent zjada Amazon plus Amazon Ads. Ja jestem ze starej daty, chciałem się przyznać, też widać, bo się nie goliłem. Ja widzę same ryzyka, a ci ludzie mówią: ale jakie ryzyka? Przecież zarabia, nie musimy inwestować. Mają sklep internetowy, ale nie opłaca im się go rozwijać, sprzedają jeszcze, zrobią TikTok Shop. Pokazują mi statystyki: w Stanach taki projekt pierwszego miesiąca zarobił 30 tysięcy dolarów, ale trzeciego już 90. I on mówi: czy jesteś w stanie coś takiego osiągnąć organicznie albo płatnie sklepem internetowym? I tu lekko zmalałem. To zależy, jak to w SEO, a tak poważnie, to kompletnie nie jestem w stanie tego przewidzieć. Może to jest lekcja, żeby przestać się tego obawiać i postrzegać ten wynajęty grunt od kogoś jako okazję.

Natalia: Myślę, że na pewno, i im szybciej zadomowimy się na tym wynajętym gruncie, tym łatwiej będzie nam ten grunt zdominować i ten kanał wykorzystać jak najlepiej pod siebie, bo jeszcze nie wszyscy to robią. Jak tylko TikTok Shop ruszy gdzieś w Europie, a prawdopodobnie bardzo niedługo ruszy, bo w Stanach działa świetnie, to lepiej być pierwszym niż lepszym, jak mówiła kiedyś stara zasada marketingu. Myślę, że to będzie wyścig na odważnych, którzy skoczą na główkę w ten głęboki basen i wyłowią, co powinni.

Czy live selling przyjmie się w Polsce i na Zachodzie?

Rafał: Ciekawe, co się tutaj wydarzy. Faktycznie Chiny też uczą i wydaje mi się, że warto patrzeć, jak tam firmy działają, nie na swoich platformach, bo to jest na pewno szybko skalowalne. Ale chciałem o czymś jeszcze innym: live selling. W Chinach to jest normalka, mam wrażenie, że to się odbywa non stop. W Polsce widziałem to parę razy, ale mnie to chyba nie przekonuje. Myślę, że użytkowników też nie, a może się mylę, nie czytałem żadnych statystyk. Jakie jest twoje zdanie? Dlaczego to się jeszcze nie zadomowiło na Zachodzie? Czy może się nie zadomowi? Może to kwestia kulturowa?

Natalia: Zadomowi się na pewno, to kwestia czasu. Znowu odwołam się do swojej wspaniałej prezentacji z Kulturalnie o SEO, gdzie pokazałam slajd ze starym widokiem telezakupów Mango, które kiedyś podbijały serca Polek i Polaków. Ja jako nastolatka byłam zafascynowana światem Mango. Wydaje mi się, że ta grupa docelowa zmieniła się wiekowo, ale ona jest. Ta chęć kupowania od ludzi bardzo konkretnego produktu, który jest dobrze opisany i pokazany, jest. Czego brakuje w tej chwili, to platforma, która pozwoli na bardzo szybkie kupno. Nie ma platformy, na której oglądając wideo, klikniesz od razu „kup teraz” i od razu dostawa do domu, i ja w trzech kliknięciach, bez przerywania oglądania tego wideo, kupię. Z tego, co wiem, w Polsce to rusza na przykład w second-handach: lepsze lumpeksy potrafią robić live selling, robić prezentację produktu, który przyjechał, a panie w komentarzach kupują. Mówię panie, bo tak zwykle jest, ale nie chcę tu dyskryminować, użytkownicy kupują. To jeszcze nie jest live selling w pełni w wersji chińskiej, bo chodzi o to, żeby użytkownik kupował z checkoutem od razu zintegrowanym. Ale znowu to kwestia czasu. Może WhatsApp to wprowadzi jako pierwszy, bo WhatsApp bardzo dużo rzeczy kopiuje z WeChata. Ta druga opcja, która teraz się pojawia w WhatsAppie, totalnie już w WeChacie istniała kilka lat temu. A może TikTok będzie pierwszy, bo ma dobrą bazę z Chin, jeżeli chodzi o to, jak ten algorytm może działać, i te płatności. Zobaczymy. A może któryś e-commerce z Polski. Może na przykład taki InPost stwierdzi: robimy taki feed 24 godziny na dobę i będziemy co chwilę nowe produkty pokazywać. Rano ciuszki dla dzieci, po południu kosmetyki, a wieczorem budowlanka. I od razu z dostawą do paczkomatu. To naprawdę może zaskoczyć, tylko to jest pewna inwestycja. Pytanie, kto będzie gotowy, żeby taką infrastrukturę sprzedażową i marketingową wprowadzić. Ale myślę, że to kwestia czasu.

Rafał: Kurde, myślę, że niestety możesz mieć rację. Faktycznie clue jest logistyka. Jak powiedziałaś o InPoście, to pomyślałem: w sumie tak, logistyka jest najważniejsza. Oni i tak to robią, Vinted, tylko że tam trzeba przejść proces dwóch kliknięć.

Natalia: Rafał Brzoska, jeśli słuchasz, jestem do dyspozycji. Pisz, zrobię projekt SEO za postawienie paczkomatu pod blokiem w Barcelonie.

Rafał: Mam już. Serio?

Natalia: InPost bardzo ruszył na Hiszpanię i oczywiście dowiedziałam się z grupy WhatsAppowej Polek w Barcelonie, bo mam taką polską grupę dziewczyn, że jest InPost i można wysyłać paczki do domu albo z domu otrzymywać, co trzeba. Jest to głośno omawiane przez polską społeczność w Barcelonie.

Rafał: Okej, myślałem już tylko o Włoszech, bo akurat moja siostra mieszka we Włoszech i mówi: wyślij mi InPostem, a ja mówię: chyba zapomniałaś, gdzie mieszkasz, a ona: no jak, mam pod domem też. Jak Rafał Brzoska słucha, to zapraszam, ale przypuszczam, że niestety może nie słuchać, więc zadzwonię do niego i przekażę rekomendacje w razie czego.

Co wiedzieć przed wejściem polskiej firmy na rynek chiński?

Rafał: Mówiąc o polskich firmach: gdyby przyszła do ciebie polska firma i powiedziała: hej Natalia, chcemy wejść na rynek chiński, jaka by była twoja top lista rzeczy, które muszą wiedzieć, zanim zaczną wydawać juany?

Natalia: Pierwsze pytanie polega na tym, co sprawia, że myślisz, że uda ci się w Chinach. Dlaczego twój produkt ma szansę w Chinach? Konkurencja na poziomie ceny z Chińczykami, którzy produkują w Chinach, jest trudna i prawdopodobnie mało możliwa. Jaki jest ten USP, unique selling point, żeby powiedzieć Chińczykowi: słuchaj, to jest lepsze niż twój rodzimy produkt podobnej serii? Myślę, że tu zaczyna się cała historia. Badanie konkurencji, zobaczenie, z kim by konkurowali, jakie tam są marki rodzime na miejscu i czy proponują to samo, czy coś innego. To jest najlepszy start. Mam taki serwis ostatnio bardzo popularny: kilka firm z różnych części świata i branż się do mnie odezwało po taki trochę SEO market research, czyli przez narzędzia SEO sprawdzenie, kto jest na rynku, co sprzedaje, jak mu idzie. To bardzo się dobrze sprzedaje, bo masa ludzi chce jakąś metodologię, żeby zrobić market research, ale bardziej skierowany na marketing niż na cokolwiek innego.

Rafał: To ciekawe, bo my też robimy coś takiego z perspektywy danych z SEO, poziom market share'u, ale też keywordy, wolumen, przeliczamy to w określony sposób, dzieląc przez CTR-y i próbując wyliczyć, ile potencjalnie, obserwując też konkurentów. Myślę, że to jest godne polecenia, bo nie jest to droga ani długotrwała usługa, można dosyć szybko. Polecam serdecznie, bo zanim się zrobi pierwszy krok gdziekolwiek. Ostatnio mieliśmy klienta, który chciał po prostu na raz, dwa do Czech. A ja uważam, że na raz, dwa to może do Lublina. Inny kraj to bardzo dużo niewiadomych, które trzeba zbadać, zaczynając od konkurencji, nasycenia, potencjalnych cen i średnich cen. A gdzie dopiero Chiny.

Jak pół roku w Chinach zmieniło Natalię Witczyk?

Rafał: Dwa ostatnie pytania, które sobie przygotowałem. Jak te pół roku cię zmieniło? Myślisz może, że jednak dasz się przekonać i przeprowadzisz się do Chin, czy raczej okazjonalnie będziesz bywać?

Natalia: Od razu na drugą część pytania odpowiem, że okazjonalnie, bo legalnie, podatkowo i logistycznie bardzo trudno tam mieszkać. Masa obcokrajowców, którzy tam mieszkają na stałe, jest na wizach takiego profesjonalisty, trzeba udowodnić, że nie może być zastąpiony Chińczykiem. Kto tam jest, to jest bardzo elitarna grupa specjalistów, inżynierów, speców od czegoś, a jak są takimi specami, to muszą kłamać, ile zarabiają, i płacą podatki od wysokiej pensji, a zarabiają na przykład połowę tego, żeby w ogóle wejść w te chińskie widełki super specjalisty, które są bardzo oddalone od realiów. Znam kilku takich obcokrajowców, którzy nie zarabiają w ogóle tego, co jest na papierze. Tego bym nie chciała. Nie chciałabym szukać pracy w Chinach i udawać, że zarabiam więcej, niż zarabiam, żeby w ogóle tam móc być. A mam super klientów w Europie i w Stanach, których nie chcę tracić. Będę korzystać z tego, że Chiny się bardzo otworzyły, że cały czas jest ruch bezwizowy dla Polaków do 30 dni, czyli można sobie parę razy w roku wpaść na te 30 dni, albo wpaść na tydzień do Japonii i wrócić, i od nowa się zeruje licznik. Z tego będę korzystać, z doskoku.

Natalia: A co najbardziej mnie zmieniło? Zupełnie otworzyłam się na to, jak może wyglądać punkt widzenia polityczny. Myślę, że wielu ludzi, którzy pierwszy raz jadą do Chin, mogło mieć podobnie: że centrum świata, którym nam się wydaje, że jest Europa, wcale tam nie jest. Chiny dużo przecierpiały historycznie, na przykład wojny opiumowe. To było mi znane ze słyszenia, ale nie znałam w ogóle szczegółów. I to, co u nas się mówi, że Polska teraz wstaje z kolan, oni mają dokładnie taki sam punkt widzenia. Oni teraz czują, że odzyskują miejsce, które było im dane dużo wcześniej, a im je zabrano. Więc są bezwzględni, jeżeli chodzi o konkurowanie ze Stanami czy politykę, bo czują, że tylko odzyskują swoje miejsce. To mi się wydaje fascynujące, bo jak pomyślisz o tym, co robią i dlaczego, z tego punktu widzenia, to ta motywacja wygląda zupełnie inaczej i zupełnie inaczej rozumie się, dlaczego są tak nastawieni na sukces i tak głodni tego sukcesu, dlaczego tak ciężko pracują: czują, że wreszcie mogą i że coś im to daje. To zmieniło totalnie moją perspektywę. Dużo się teraz wczytuję w historię Chin i Azji, bo moja wiedza była o tym bardzo znikoma, zanim tam pojechałam, naprawdę. Aż mi wstyd, ale myślę, że nie jestem jedyna. To jest szerszy problem europejski.

Rafał: Uczymy się z perspektywy Piastów, a później z perspektywy Waszyngtonu. Ja może nie jestem jakoś bardzo antyamerykański, ale na pewno nie jestem amerykanofilem. Sinofilem w zasadzie chyba też nie. Niemniej uważam, że ta część świata, a Chiny w szczególności, to całkowicie inna cywilizacja, o której warto się uczyć. Ja chyba nie nauczę się mandaryńskiego, chociaż nigdy nie mówię nigdy. Na pewno warto czytać o Chinach, o wojnach opiumowych, o innego rodzaju okupacjach, wojnach rosyjsko-chińskich, japońskich, i o tym, co Japończycy wyrabiali w Kantonie albo w Szanghaju. Cała ta historia jest mega ciekawa.

Polecajki i kontakt

Rafał: Ostatnia rzecz. Jedno źródło wiedzy, narzędzie, książka może, a może jakaś zasada, które przywiozłaś z Chin i możesz każdemu polecić. Co by to było? Zacznijmy od źródła wiedzy.

Natalia: Jak już pojechałam do Chin, to znany w Europie Brytyjczyk Dan Taylor zaprosił mnie do kontrybuowania do swojego serwisu International Search News. I okazuje się, że ten gość, mimo że nigdy nie był w Chinach osobiście, siedzi w chińskim internecie jak nikt i non stop nadaje nowe newsy. Ja tam czasami raz na miesiąc coś napiszę, a on codziennie updateuje tematy DeepSeeka, tematy inwestycji. To jest świetne źródło wiedzy o tym, co się dzieje w SEO, w internecie i w marketingu w Azji. Polecam.

Rafał: Podlinkujemy. A potem narzędzie?

Natalia: Wszyscy, którzy są z Zachodu, mogą sobie dzisiaj ściągnąć WeChata. WeChat, którego ściągniemy w Play Store, nie jest tym samym WeChatem, którego używa Chińczyk w Chinach. To jest uproszczona wersja aplikacji, przetłumaczona na angielski, bez kilku funkcjonalności. Na przykład o live sellingu i live feedach nie zobaczycie, a w wersji chińskiej jest, bo ja mam oba WeChaty. Co robię: zaglądam na ich media społecznościowe bardzo często. To taki sposób wybaczenia sobie używania social mediów w wolnym czasie, bo jednocześnie to jest research nad kulturą chińską. Zerkam na to, co się tam pojawia, jakimi trendami żyją. Followuję też masę ludzi, których spotkałam w Chinach, więc widzę, co lajkują, co share'ują, i śledzę nosem te ich trendy, a te ich wideo są fascynujące. Nawet szukam w tej chwili możliwości, jak te wideo sobie ściągać, żeby je publikować na Instagramie z konta, które chcę stworzyć: internet w Chinach, media społecznościowe w Chinach. Będę dawać odniesienia do ich oryginałów, żeby ludzie wiedzieli, jakie fajne trendy i sposoby komunikacji w tych Chinach istnieją, bo to jest zupełnie inne. Czasem podobne, czasem zupełnie inne. Niektóre ich obsesje są naprawdę mega ciekawe.

Rafał: Ja miałem problem z WeChatem w Chinach, chińskim WeChatem pod brytyjski numer telefonu. Nie działał, później zaczął działać. Ale płatności działały, używałem UnionPay.

Natalia: Trzy razy zweryfikować. Trzeba zrobić zdjęcie biometryczne, trzeba paszport.

Rafał: Też robiłem to na szybko, bo pojechałem trochę tak jak w Europie, czyli zabukowałem przez Booking, bo Airbnb chyba nie działa, apartament. I oczywiście nikt na mnie nie czekał, nie było kluczy. Dzwoniłem do tej osoby i było 4 funty za minutę, a ta osoba nie mówiła po angielsku i ja mówię, że nie mam klucza, a ona mówi: WeChat. Ja mówię: wiem, ale nie mam klucza. Śmieję się, że zapłaciłem więcej za ten telefon i próbę dogadania się niż za ten apartament. WeChat też serdecznie polecam, tylko że fajnie to zrobić wcześniej, zanim się tam pojedzie.

Natalia: Wcześniej wszystko zweryfikować, wgrać paszport, udostępnić płatności, podpiąć Revoluta czy inną kartę, którą się ma międzynarodowo, i później śmiga super, ale te pierwsze kroki są trudniejsze.

Rafał: A jakaś zasada? Chińczycy słyną z przysłów, zasad. Masz coś takiego, co ci zapadło w pamięć?

Natalia: Zapadło mi w pamięć, ale nie jest z marketingu. Bardzo się śmiali w biurze z mojego białego jedzenia. Białe jedzenie, mają takie pojęcie: to jest zdrowe, nudne, instagramowe, dietetyczne jedzenie. Nie to, że ja bym tak jadła często, ale zdarzyło mi się przynieść taperka z takim prostym jedzeniem i wtedy mówię: a, białe jedzenie, ha, ha, ha, białe jedzenie.

Rafał: O kurde, tego nie słyszałem, bardzo ciekawe, co się kwalifikuje, a co nie. Śmieszne.

Natalia: W ogóle też podejście do rasizmu mi się bardzo zmieniło, bo ich podejście do białego człowieka jest tak naprawdę pozytywnym rasizmem. Ciężko się z niego kłócić czy żalić, że istnieje. Ale ma pewną odsłonę, która pozwala spojrzeć z perspektywy na siebie, na świat, na relacje między ludźmi i jak my widzimy innych, jak inni widzą nas. To mi też trochę otworzyło oczy, bo to ciekawe, jak wszyscy się przyglądają z daleka i mówisz: no fajnie, a po kilku miesiącach masz po prostu dosyć. Masz cholernie słaby dzień w pracy, jesteś zmęczona, wracasz po długich dniach, a ktoś robi ci zdjęcia bez twojego pozwolenia. Masz już dosyć i myślisz sobie, czy ten przywilej jest wart tej ceny, czy ja tego w ogóle chcę. Fajnie się wtedy wartościuje swoje widzenie siebie w świecie. Na pewno jako biała kobieta mam ogromny przywilej w takich krajach, nie ma co ukrywać.

Rafał: Ciekawy wniosek. Natalia, dziękuję ci bardzo za to spotkanie i za podzielenie się z nami twoimi doświadczeniami. To było naprawdę bardzo, bardzo ciekawe. Gdyby nasi słuchacze chcieli cię odnaleźć i na przykład poprosić o więcej informacji, zlecić market research albo cokolwiek innego, to gdzie cię najłatwiej znaleźć?

Natalia: LinkedIn to mój pożyczony grunt. Tam zapraszam do kontaktu. Od razu mówię, przepraszam, zdaję sobie sprawę, że było mało marketingu, więcej o Chinach, bo marketing chiński ciężko zmieścić w jednym krótkim podcaście, ale zapraszam, żeby mnie śledzić, bo jak mogę napisać o jakimś konkretnym case'ie w jakimś portalu, to staram się to robić, więc tam może być ciekawiej. W ogóle piszcie z pytaniami, chętnie odpowiem, jeżeli tylko dam radę.

Rafał: Super, i nie musicie pisać po mandaryńsku, możecie pisać po polsku. Dzięki, Natalia, wszystkiego dobrego. Cześć.

Natalia: Dzięki.

Zakończenie odcinka

Rafał: Dziękuję, że wysłuchaliście tej rozmowy do końca. Mam nadzieję, że Globalne Horyzonty poszerzyły dzisiaj Waszą biznesową mapę świata. Żeby nie przegapić kolejnych gości, koniecznie zasubskrybujcie kanał i zostawcie po sobie ślad w komentarzach. To niesamowicie pomaga mi rosnąć i docierać do nowych osób. Szukajcie mnie na LinkedInie pod imieniem i nazwiskiem, a jeśli wolicie tradycyjną formę kontaktu, mój mail zawsze jest do Waszej dyspozycji. Do usłyszenia w następnym odcinku.

Posłuchaj i obejrzyj

Ta sama rozmowa w Twojej ulubionej aplikacji.

Pełny, zredagowany transkrypt jako plik Markdown, z opisem gościa i cytatami.

Wróć do góry

Powiązane z tym odcinkiem

Rozwój międzynarodowy

Wchodzisz na nowy rynek?

NON.agency to międzynarodowa firma SEO z AI w środku: każdy rynek dostaje własne treści, linki i kontrole zamiast tłumaczenia. Napisz, jakie rynki rozważasz.

Brakuje ci widoczności w Google i AI?Napisz do mnie.

Napisz do mnie