---
title: "Liczby, procesy i produkty, które skalują biznes - z Łukaszem Kacprzakiem"
description: "Łukasz Kacprzak z agencji Sales More tłumaczy, jak liczyć marżę i budować procesy, bo dobry proces daje jakość, którą akceptuje człowiek."
podcast: "Globalne Horyzonty"
host: "Rafał Moszkowców"
guest:
  name: "Łukasz Kacprzak"
  role: "Konsultant, kierujący pionem SEO, contentu i GEO w agencji Sales More"
  company: "Sales More"
topics:
  - "zarządzanie agencją"
  - "marża i KPI"
  - "procesy w agencji"
  - "product management"
  - "SEO i GEO"
duration_min: 55
published_at: 2026-04-17
video_url: "https://www.youtube.com/watch?v=DF9j_Ix82dU"
url: "https://moszkowcow.com/pl/podcast/lukasz-kacprzak-liczby-procesy-produkt/"
---

# Liczby, procesy i produkty, które skalują biznes - z Łukaszem Kacprzakiem

## O gościu

- **Kim jest:** Łukasz Kacprzak, SEO-wiec z przypadku: miał zostać programistą, a przeszedł drogę od specjalisty SEO przez product managera do dyrektora SEO w agencjach, m.in. w Winnet Group.
- **Czym się zajmuje:** Prowadzi własną działalność konsultingową i w agencji Sales More kieruje pionem SEO, contentu i GEO. Pomagał też układać KPI w organizacjach i wprowadzał produkt SEO na rynki zagraniczne.
- **O czym rozmawiamy:** O liczbach, które musi znać każdy manager (marża operacyjna, brutto i netto, tokeny per klient, NPS, LTV), o fundamentach zdrowej agencji i dobrym procesie, o product market fit, priorytetach w backlogu i długoterminowej strategii produktu.
- **Gdzie go szukać:** Agencja Sales More, formularz kontaktowy na marketingplatform.pl oraz LinkedIn.

## Najlepsze cytaty

> „Dobry proces to jest ten, który dostarcza jakość na akceptowalnym poziomie przez człowieka.”

> „Tanie już było, bo te wszystkie proste rozwiązania są ogólnodostępne.”

> „Tak długo, jak ludzie będą potrzebowali i będą wyszukiwali informacji, tak długo my będziemy mogli starać się to optymalizować.”

> „Narzekający pracownik to ten wartościowy. Bo jeżeli narzeka, to jeszcze mu zależy i mu się chce.”

## Transkrypt

Prowadzący: Rafał Moszkowców. Gość: Łukasz Kacprzak.

### Wstęp

**Rafał:** Cześć wszystkim, witam w kolejnym odcinku Globalnych Horyzontów. Dzisiaj będzie rozmowa dla tych wszystkich, którzy zarządzają czymkolwiek: działem, agencją, produktem, i zadają sobie pytanie: kurczę, jakie ja liczby powinienem znać, żeby tak naprawdę wiedzieć, co, za ile i po co sprzedaję. Łukasz, witaj w Globalnych Horyzontach.

**Łukasz:** Cześć. Cześć wszystkim, miło was poznać.

**Rafał:** Powiedz trzy słowa o sobie. Kim jesteś, skąd przychodzisz?

**Łukasz:** Jestem SEO-wcem z przypadku. Tak naprawdę do branży trafiłem przez młodszą siostrę, która kiedyś wysłała za mnie CV do agencji. Miałem zostać programistą, zostałem specjalistą do spraw optymalizacji SEO, a później kolejnymi krokami przeszedłem od specjalisty przez osoby od projektu, produktu, aż do dyrektora SEO w jednej agencji, a później w kolejnej.

**Rafał:** Świetna historia. Słyszałem już o osobach, które aplikowały do dużych poznańskich agencji na web developera i zostały seowcami. Pozdrawiam tutaj Radka Paluszaka, mojego wspólnika, i Krzyśka Kilewskiego, którzy przeszli dokładnie taką samą drogę. Twoja droga od specjalisty SEO przez product managera do dyrektora działu w Winnet Group, jak dobrze pamiętam. A dzisiaj prowadzisz własną firmę i wspierasz agencję Sales More.

**Łukasz:** Dokładnie tak. Działam konsultacyjnie, a tam prowadzę cały pion SEO, contentu, teraz jeszcze GEO, AEO i tych wszystkich takich rzeczy.

**Rafał:** GEO i AEO, czyli wszystkie możliwe nazwy na pozycjonowanie w AI, to tak dla naszych słuchaczy dodatkowo wyjaśniam, dlatego że ta perspektywa pozycjonowania się poszerzyła o modele sztucznej inteligencji i o tym też trochę dzisiaj pogadamy. Mam taki pomysł na tę rozmowę, żebyśmy mieli trzy obszary: perspektywę menedżersko-dyrektorską, agencyjną i produktową, bo masz tyle doświadczenia, że chciałbym jak najwięcej z tego wycisnąć. Jestem uczciwie mega ciekawy twojego poglądu na wiele spraw. Czy to dla ciebie okej?

**Łukasz:** Jak najbardziej.

### Jakie liczby powinien znać dyrektor SEO?

**Rafał:** Dobra, to lecimy. Perspektywa dyrektorsko-menedżerska: liczby, które musisz znać. To był pomysł Gemini, żeby tak mi nazwać ten blok. Podoba mi się ta nazwa. Byłeś dyrektorem SEO w Winnet, zarządzałeś zespołami, odpowiadałeś za rentowność produktu. Jakie liczby musiałeś znać na co dzień, żeby podejmować dobre decyzje? Nie mówię teraz stricte o bilansie czy o profit and loss, mówię o metrykach operacyjnych, których używałeś codziennie. Możesz się podzielić?

**Łukasz:** Myślę, że tak. Nie ma tu żadnej tajemnicy, żadnego odkrycia. Jeżeli chodzi o liczby, to w moim przypadku zawsze ważna jest marża, bo marża mówi najwięcej o zdrowiu produktu i biznesu. Szczególnie tu, gdzie mamy też produkt linkowy, który często potrafi stanowić dużą część naszej usługi, a jest kosztem zewnętrznym. Dodatkowo praca typowa na churnie: patrzenie, ile klientów nam wpada, ile klientów musimy pozyskać, jak to zaplanować. No i dalej już wiadomo: średnia wartość zamówienia, czas, to, co jest istotne. Możemy pójść nawet dalej, bo często się mówi o tym, żeby patrzeć na EBITDA, czyli operacyjny zysk jeszcze przed odjęciem podatków, amortyzacji i wszystkiego. To też było ważne. Niemniej kluczowa w tym wszystkim była jedna rzecz: zarówno ja, jak i zarząd patrzyliśmy na te same metryki produktowe. Dzięki temu mogliśmy stworzyć wspólną strategię, którą byliśmy w stanie skalować na inne działy.

**Rafał:** Myślę, że to jest mega kluczowe, żeby patrzeć na te same metryki i jeszcze tak samo je rozumieć. Opowiedziałeś o marży, czyli odpowiadałeś za rentowność tego produktu SEO, i zastanawiam się, jak liczyłeś marże na kliencie, produkcie, usłudze, co liczyłeś do kosztów, jaki tu był breakdown tych kosztów.

### Jak liczyć marżę i tokeny?

**Łukasz:** Powiem, że to zależy, i żeby nie zdradzać wszystkich rzeczy, odpowiem bardziej ogólnie biznesowo. Jeżeli mamy duży biznes, który musi być skalowany, to przy skali liczy się każda złotówka. Bo jeżeli zobaczymy, że jakiś fragment procesu kosztuje nas pięć roboczominut, ale przemnożymy, że to coś wydarza się kilka tysięcy razy w miesiącu, to się okazuje, że są to bardzo duże liczby roboczogodzin. Optymalizacja, koszt, ma znaczenie przy dużych liczbach, więc staramy się skwantyfikować możliwie wszystko: od czasu na dobranie zdjęcia do publikacji, wstawienie do CMS-a u klienta, po najróżniejsze rzeczy, tak żeby ten proces odzwierciedlić. Teraz mogę powiedzieć, że ta marża była na różnych poziomach. Pierwsza to była marża liczona typowo operacyjnie. Zresztą ten podział stosuję do dziś. Czyli mniej więcej każdy wie, jaki jest koszt czasowy, jaki jest koszt uśrednionej roboczogodziny, i dzięki temu możemy uśrednić, jaka jest marża produkcji danego elementu.

Jeżeli spojrzymy na tę marżę z biegiem czasu, idąc dalej, dochodzimy do tego, że to, że pracownik wykonuje daną funkcję, oznacza też, że musi zarobić na swojego lidera, na swojego kierownika, który tej funkcji bezpośrednio nie wykonuje. Czyli mamy dodatkowe koszty już wyżej. A jak idziemy jeszcze dalej, to trzeba zarobić na biuro, prąd, samochody, telefony i wszystkie rzeczy. Więc jakbym miał powiedzieć, jak liczyć tę marżę: pierwsza to dla mnie marża operacyjna, czyli ta związana bezpośrednio z danym produktem. I będąc na bieżąco, dzisiaj warto też zacząć liczyć tokeny per klient. Bo jeżeli na to spojrzymy, to później się okaże, że w dużym e-commerce tych tokenów może schodzić dużo, koszty narzędzi są duże, a będą się rozpływać na wszystkich. Warto już powoli śledzić te rzeczy. Dalej mówiłem o marży brutto, czyli przed podatkami, przed wszystkimi kosztami. I na końcu marża netto, czyli to, co nam zostaje po wszystkich zobowiązaniach firmy. Teraz, będąc produktowcem, bardzo często nie będę znał dokładnej wartości marży netto, bo na tym poziomie firmy często nie będą się chciały podzielić, jest polityka dostępu do tych danych. Ale możemy przyjąć jakiś narzut procentowy i założyć, że powiedzmy 10-20 procent kosztów doliczone do marży operacyjnej to będzie zabezpieczenie tych wszystkich innych overheadów, biur i wszystkiego. Tak bym do tego podchodził.

**Rafał:** Bardzo ciekawa struktura. Żeby to podsumować: trzywarstwowe liczenie, czyli marża operacyjna, marża brutto i marża netto, czyli już po wszystkim, po podliczeniu kompletnie wszystkiego. Zastanawiam się teraz, jak ja to liczę, i może zostawię to dla siebie. Mam tu na pewno jakiś brak i bardzo dziękuję za podzielenie się tym. W kontekście tokenów per klient: dla niektórych słuchaczy, którzy może nie będą super w temacie, mógłbyś wyjaśnić, czym są tokeny i jak to rozumiesz?

**Łukasz:** To jest ta część sztucznej inteligencji, tych wszystkich czatów, której najczęściej nie widzimy. Jeżeli budujemy jakieś aplikacje i analizujemy duże ilości danych, które lecą pod spodem, to występuje tokenizacja, czyli nasze zapytania są przeliczane na ciągi tokenów, które analizuje AI, a my później za tokeny wejściowe i wyjściowe się rozliczamy, w zależności od modelu. Przez to na przykład milion tokenów może nas kosztować kilka dolarów, a w zaawansowanych modelach więcej. I teraz jeżeli sobie pomyślimy, że mamy bardzo dużą stronę e-commerce, gdzie jest 250 tysięcy produktów do przeanalizowania, i pomyślimy o wszystkich opisach, i chcemy to wrzucić z automatu, to szybko możemy zobaczyć, że ta ilość tokenów urośnie do astronomicznych ilości i przetworzenie tego może być dość kosztowne. Powiedzmy, przez zewnętrzne modele, bo oczywiście możemy też postawić modele lokalne i wtedy płacimy tylko za prąd.

**Rafał:** Ja myślę, że w to byśmy weszli przy innej okazji, bo modele lokalne interesują mnie pod takim kątem, że najchętniej bym odszedł od wielkich modeli językowych liczonych w chmurze, bo wydaje mi się, że to jest pewnego rodzaju pułapka biznesowa, ale to może na inny raz. Powiedziałeś o wielu rzeczach, dziękuję. Mam taki mały follow-up: kiedy po raz pierwszy dobre liczenie tych marż uratowało cię przed głupią decyzją? Pamiętasz coś takiego?

**Łukasz:** Miałem tę przyjemność, że zaczynałem pracować w korporacji, gdzie był już dyrektor finansowy i wszystko miała wstępnie ułożone. Miałem przyjemność uczyć się od innych. Jako takich błędów w liczeniu marży nie popełniałem, bo miałem przewodnika, który ze mną usiadł, wytłumaczył, opowiedział. Myślę, że dzięki temu mam dużą przewagę nad innymi: miałem po prostu przyjemność porównywać się z rasowym dyrektorem finansowym, który poświęcił mi kilka minut, żebym w życiu nauczył się, jakich błędów nie popełniać. Dzięki temu marżowych problemów nie miałem. Oczywiście mówię od strony liczenia produktu. Wiadomo, że jako produktowiec mam jakiś wpływ na sprzedaż, a takie rzeczy jak dociskanie sprzedaży i zapotrzebowanie na większą sprzedaż to inna bajka. Ale wpadek marżowych na szczęście nie miałem.

**Rafał:** Miałeś dużo szczęścia, że byli tam ludzie, którzy wiedzieli, bo jak się nie wie, to łatwo się pomylić albo liczyć tylko jedną z tych marż i myśleć, że jest super, być bardzo zadowolonym z siebie, a finalnie można stracić pieniądze.

### Czym jest piramida KPI i jakie są trzy najważniejsze metryki?

**Łukasz:** Dużo osób, jak dzisiaj rozmawia z modelami AI, z czatbotami, pyta je, co liczyć, co wybierać, i okazuje się, że modele wrzucają bardzo dużo metryk, bardzo dużo pytań, ale to nie jest dopasowane do naszego biznesu. Nie ma znajomości tego całego biznesu. Dużo osób jest leniuszkami, którzy nie chcą poświęcić dłuższej ilości czasu na porządne opowiedzenie modelowi o swoim biznesie, żeby nawet pomógł im te KPI dograć. Tak jak powiedziałem, dobrze jest, kiedy cała organizacja mówi tymi samymi KPI. W swojej bardziej konsultingowej karierze miałem przyjemność pomagać układać KPI. Stworzyłem na własne potrzeby coś, co pewnie funkcjonuje pod właściwą nazwą, a ja nazywałem to piramidą KPI. Wybieramy KPI strategiczne dla całej firmy, na które patrzymy na różnych poziomach: w działach produkcyjnych, w kampaniach bezpośrednio. Jeżeli wybierzemy sobie na przykład, że wszyscy patrzymy na marżę, to wszyscy patrzą na tę marżę, czy operacyjną, żeby dało się policzyć, czy inną, ale jest to raportowane na poziomie zarządu, marketingu, operacji i każdy ma swoje metryki. Ten układ piramidy służy temu, że te metryki się rozszerzają. Z zarządem wybieramy te pięć, sześć metryk, które są najważniejsze. Na poziomie produktu mamy te metryki rozszerzone o rzeczy typowo produktowe. Na poziomie zarządu będziemy mieli rzeczy związane z dochodami, a ja zawsze dorzuciłbym NPS do pilnowania, jak nasi klienci są zadowoleni. A na produkcie będę miał też to, czy klienci korzystają z naszego produktu i czy mają dobrą opinię o nim. Dalej, przechodząc na etap działań marketingowych, rozszerzamy to o to, ile mamy MQL i SQL, czyli leadów marketingowych i sprzedażowych, i schodzimy głębiej. Dzięki czemu na każdym etapie patrzymy mniej więcej na to samo. Uważam, że organizacja jest w stanie się rozwijać, kiedy wszyscy mają takie same odgórne cele. Bo w innym przypadku cele na dole nie będą zbieżne z celami na górze, więc pewnie ich nigdy nie osiągniemy.

**Rafał:** Ja zostanę w spreadsheecie na zawsze, więc też wiem, jak to jest. Na sam koniec tego obszaru rozmowy: bardzo dużo powiedziałeś o różnego rodzaju metrykach. Wspomniałeś też Net Promoter Score, czyli metrykę, która pokazuje stopień zadowolenia naszych klientów z produktów. Jak miałbyś wybrać trzy najważniejsze metryki, które każdy menedżer powinien znać, to jakie by to były i dlaczego?

**Łukasz:** Gdybym miał wybrać trzy: marża, i powiedzmy, że ta marża operacyjna, bo ją jeszcze w miarę łatwo policzyć dla każdego. Wrzuciłbym NPS, bo jeżeli klienci od nas nie odchodzą, to raczej będą z nami zostawać. A trzecią bym wybrał w zależności od biznesu. Jeżeli mamy większy biznes i nie jest to biznes SaaS-owy, to pewnie poszedłbym na średnią wartość klienta: jak to jest w czasie, czy ona się zwiększa. A jeżeli mamy mniejszy biznes, to patrzyłbym na długość cyklu życia klienta, czy go po prostu nie tracimy.

**Rafał:** Czyli Customer Lifetime Value, ta ostatnia metryka.

**Łukasz:** Tak, jak najbardziej.

**Rafał:** NPS powie nam na pewno o tym, czy nas lubią, czy nie, ale fizyczny wymiar szeleszczących papierków powinien nam powiedzieć LTV.

**Łukasz:** Dokładnie tak.

### Jak zbudować zdrową agencję SEO?

**Rafał:** Przechodzimy do drugiej perspektywy, agencyjnej. Zrobimy od razu taki guidebook, jak powinna działać agencja, i sprzedamy później to nagranie za 15 milionów. Taki jest mój pomysł na to.

**Łukasz:** Czyli musimy znaleźć odpowiedź, jak zrobić tanio, szybko i dobrze.

**Rafał:** Dokładnie tak. Trójkąt możliwości z Łukaszem dzisiaj. Byłeś w Winnecie, jak już powiedzieliśmy, teraz wspierasz Sales More. Widzisz różne modele biznesowe. Mam takie pytanie, na które jak nie chcesz, to nie musisz odpowiadać: jak w ogóle powinna działać zdrowa agencja SEO czy digital marketingowa? Jakie są tu fundamenty w twojej opinii?

**Łukasz:** Myślę, że fundamentem zawsze są potrzeby klienta. Czyli to, żeby zrealizować tę umowę między nami a klientem. Tak bym myślał, z amerykańskiej definicji marketingu: generujemy wartość, za którą ktoś chce zapłacić, w obie strony. Gdybym miał powiedzieć dalej, jak ma działać agencja: przede wszystkim terminowo, zgodnie z umową i bezpiecznie dla obu stron. Mówiąc hasłowo: terminowo. Wiadomo, że backlogi, dostarczenie rzeczy jest trudne, w agencjach nie tylko ze względu na wewnętrzne, ale również na zewnętrzne procesy. Współpraca z dużymi podmiotami nauczyła mnie, że działy compliance, działy prawne potrafią trzymać treści miesiącami, kiedy czekamy, żeby coś opublikować, a w przypadku SEO jest to jedna z kluczowych rzeczy, którą robimy, bo musimy gdzieś te algorytmy nakarmić treściami. Jeżeli chodzi o bezpieczeństwo: zgodnie z prawem też odpowiadamy za to, co dla naszych podmiotów robimy. Jeżeli mamy branże, w których jest KNF czy UOKiK, czyli finansowe, ubezpieczeniowe, zdrowotne, to musimy wziąć poprawkę, że w przypadku błędów jesteśmy podmiotem, który częściowo do tych błędów doprowadzi, więc musimy dbać o te wszystkie rzeczy prawne. No i na pewno skutecznie, bo jeżeli nie będziemy skuteczni, to nie będziemy mieli klientów. I nigdzie tu nie było, że ma być tanio, dlatego że czasem myślę, że tanie już było. Szczególnie kiedy mówimy o większych rozwiązaniach, o bardziej kompleksowych wizjach, bo próg wejścia dzisiaj dzięki chatbotom stał się bardzo niski.

Można powiedzieć, że tak jak kiedyś mieliśmy juniorów, to dzisiaj juniorem jest klient, bo zapyta czat i wie. Jeżeli kiedyś mieliśmy specjalistów, to dzisiaj specjalistą jest senior, bo nagle potrafi zrobić z naszej branży SEO skrypty Pythonowe, przetworzyć kod, przeanalizować. A seniorzy zostali ekspertami, bo bez problemu zadają pytania, jak spojrzeć szeroko na całą wizję biznesu, bo potrafią zapytać. Z racji tego wychodzę z założenia, że tanie już było, bo te wszystkie proste rozwiązania są ogólnodostępne i kombinatoryka będzie trudniejsza przy takich większych rzeczach.

### Jakie procesy są potrzebne w agencji SEO?

**Rafał:** Ciekawa perspektywa. W zasadzie potrzeby klientów, super, że powiedziałeś to na pierwsze miejsce, ja w ogóle o tym nie pomyślałem, ale później tak naprawdę wszystko rozbija się o strukturę i procesy, z tego, co zrozumiałem.

**Łukasz:** Zgadza się, ja jestem ogólnie fanem procesów. Nie będę ukrywał, że w domu w codziennym użytkowaniu mam aplikację, która wspiera nasze zakupy: listę zakupów, co mamy w garderobie, co gdzie trzymamy, co mamy jeść. To jest zwajbkodowana aplikacja do wspierania domu. Mam własnego CRM-a, odpowiedni dla mojego własnego procesu, dzięki któremu sprawnie działam z zadaniami i po prostu mogę dostarczać rzeczy lepiej, mam lepszą wiedzę, mam szybkie markdowny, w moim przypadku do lokalnego Bielika czy lokalnego Qwena, jeżeli potrzebuję. Czyli mogę wykorzystać te lokalne modele, żeby mnie wspierały. A fanem procesu jestem z bardzo prostego względu. Jeżeli działamy w chaosie, czyli bardzo duża część biznesów agencyjnych, bez jakiejś struktury, jeżeli badamy coś i mamy sto różnych przypadków, bo nie są powtarzalne, to ciężko nam porównać, gdzie leży błąd. Ale jeżeli mamy proces, lepszy czy gorszy, ale powtarzalny, wdrażamy ten proces i po trzech dniach widzimy, że wszyscy się skarżą, że brakuje dodatkowego punktu, to dodajemy go do procesu. I wtedy wszyscy o nim pamiętają. Dzięki temu eliminujemy rutynę i brak powtarzalności i możemy to skalować. Bo bez zarządzania procesem nie ma możliwości skalowania, bo ludzie nie będą nam zawsze dostarczali tej samej jakości.

Dzisiejszym przydatnym porównaniem jest to, że jeżeli ktoś jest aktywnym użytkownikiem, załóżmy, Claude'a, to zaczął budować skille, pliki, które mówią, co ma być wykonane krok po kroku, żeby było powtarzalnie i zawsze z tą samą jakością. Czyli ktoś zaczął ubierać procesy w skille, żeby AI nie schodziło na bok i nie wymyślało. Owszem, zabija to kreatywność. Ale w takim powtarzalnym biznesie pytanie, czy zawsze ta kreatywność jest w tym momencie potrzebna. Myślę, że lepiej dedykować na to inne rozwiązania, jak na przykład posadzić specjalistów, żeby krzyżowo przeanalizowali swoje działania i wymienili się opiniami: spiszmy, co można robić lepiej, bo każdy zwraca uwagę na coś innego. I wtedy dopiero działać nad poprawą procesu.

**Rafał:** Wyprzedziłeś moje pytanie. Miałem zamiar cię zapytać: co to znaczy dobry proces w agencji i jak on wpływa na rentowność? Ludzie mówią o procesach, czy za pomocą AI budują te procesy, czy to są tak zwane SOP-y, Standard Operating Procedures, czy w jakikolwiek inny sposób, ale co to znaczy dobry proces i czy masz swoją definicję?

**Łukasz:** Czy ja mam definicję dobrego procesu? Myślę, że na przełomie lat odpowiem, że nie, bo kiedyś byłem bardzo głęboko w metodykach zwinnych i chciałem, żeby moje procesy były skalowane z jakąś metodyką agile'ową. A dzisiaj odpowiedziałbym, że dobry proces to jest ten, który dostarcza jakość na akceptowalnym poziomie przez człowieka. Czyli jeżeli proces ma mieszany udział AI i człowieka, ale na końcu człowiek mówi: okej, to jest dobre, to dzisiaj bym powiedział, że to jest dobry proces. Bardziej bym się skupił na tym, co jest efektem procesu, niż na tym, jak będzie przetwarzany, bo bardzo się to mocno zmieni w najbliższym czasie.

**Rafał:** To jest clue, myślę. Byłem ciekawy, co odpowiesz, i fajnie to odpowiedziałeś, zaraz zrobiłem sobie notatkę. Kiedyś było tak, że w środowisku SEO Google czy inne wyszukiwarki się zmieniały, więc te procesy musiały być w jakimś sensie elastyczne, nie tak jak w Procter & Gamble, gdzie zapisywało się raz na 30 lat, trzeba je było często aktualizować. A dzisiaj mam wrażenie, że taka statyczna baza procesów, bez połączenia z tym, co agencja robi, w jakikolwiek sposób automatycznie, jest trochę bez sensu: co kilka, co kilkanaście dni mogą być bardzo duże zmiany w takim procesie. Czy masz jakiś pomysł, jak zrobić taką elastyczną, dynamiczną bazę procesów? Może masz to rozwiązane?

**Łukasz:** Idealnego rozwiązania nie mam, bo go nie ma. Ale prawda jest taka, że wystarczy na którymś etapie zostawić główną linię procesu: wchodzimy, mamy analizę danych, mamy wynik. Możemy podzielić proces tak, że zawsze wejście danych i wyjście danych są porównywalne. Ale to, co jest pomiędzy, czyli jak robimy tę analizę, jakie rzeczy się tam wydarzają, może być dynamiczne per osoba. Na przykład, żeby podać przykład seowy: jeżeli mamy analizę 404, to standardowa analiza przewiduje jakiś crawl, sprawdzenie, czy są 404 w linkowaniu wewnętrznym, wyciągnięcie profilu linkowego z Ahrefsa czy Semrusha, sprawdzenie, co jest w Search Console. To jest coś, co możemy wpisać jako stałe rzeczy do sprawdzenia. I teraz możemy dodać zawsze pole „inne uwagi”. Później, dzięki temu, że monitorujemy te inne uwagi osób, możemy zobaczyć, że ktoś na przykład zauważył, że jakaś subdomena generuje nam dodatkowe linki czy rzeczy, które generują te 404, nie wynikające nawet z tego standardowego sprawdzenia. Dzięki temu nie zamykamy całego modelu, a efekt mamy taki sam. Mieliśmy „zweryfikuj błędy 404” jako element i output: czy napisaliśmy zalecenia, czy jest dobrze, czy nie, i krótkie podsumowanie. A środek procesu może być dynamiczny. Te same założenia możemy przeskalować na wszystko inne. Pamiętajmy, jakie jest założenie procesu: albo możemy go zrobić automatycznie i wtedy sprawdzamy to, co jest na wyjściu, albo jeżeli mamy, jak ja używam takiego stwierdzenia, wydajne organiczne mechanizmy białkowe, które przetwarzają dane, to możemy zadbać, żeby też miały dobre instrukcje i nie zapomniały o różnych elementach.

**Rafał:** Uśmiałem się strasznie z tego określenia. Zakładam, że chodzi o człowieka.

**Łukasz:** Tak, jak najbardziej. Czasem pracując, analizując set fraz, czuję się takim mechanizmem białkowym, który po prostu stara się to gdzieś przetworzyć.

### Czy SEO-wcy będą potrzebni?

**Rafał:** Z perspektywy biologiczno-chemicznej dokładnie tak jest. Będziemy w jakiejś symbiozie żyli z modelami. I tu mam taki mały follow-up, naszła mnie taka myśl, jestem ciekawy twojej opinii: czy ty wyobrażasz sobie świat w niedługiej perspektywie czasowej, że my, wy jako specjaliści SEO, nie będziemy potrzebni praktycznie w ogóle?

**Łukasz:** Rozmawiając ostatnio z Robertem Niechciałem w trakcie konferencji Kulturalnie o SEO, zaśmiałem się do niego, że za jakiś czas będziemy musieli się nauczyć robić graffiti. To jest coś, co powtarzam x razy i w co wierzę, bo za chwilę zmienimy telefony na okulary VR, które będą podłączone do sztucznej inteligencji. Jak będziesz przechodził ulicą i na coś patrzył, to nagle rozpozna to graffiti i powie ci, jaka to jest marka. I tak oto mamy pozycjonowanie marki w sposób organiczny, w miejskich wynikach wyszukiwania. Nie wiem, jak to nazwać. Ale śmiejąc się: nie boję się, że stracimy pracę, z prostego względu. Tak długo, jak ludzie będą potrzebowali i będą wyszukiwali informacji, tak długo my będziemy mogli starać się to optymalizować i gdzieś wtrącać te marki, te wzmianki, w jakiś sposób ekspozycji, niezależnie od tego, jakie to będzie medium. Pamiętajmy, że dzisiaj jesteśmy w bardzo komfortowej sytuacji: LLM-y, czyli te duże modele językowe, to często algorytmy matematyczne, które promują probabilistykę. I tutaj możemy powiedzieć, że powtarzając prawdę tysiąc razy, ona się stanie prawdą, bo dzisiaj dla LLM-ów informacja jest ważna wtedy, kiedy na skali nadamy jej istotną wartość matematyczną. Czyli pokażemy, że coś jest ważne. A kto potrafi to lepiej niż seowcy, którzy tworzą tysiące zaplecz do nauki LLM-ów?

**Rafał:** Jakby dobrze o tym pomyśleć, to można by dojść do konkluzji, że te wszystkie bzdury, które produkuje ChatGPT, są wynikiem działalności seowców, ale nie pójdę aż tak daleko, bo to by była przykra konstatacja.

### Jak wprowadzić produkt SEO na Słowację i do Rumunii?

**Rafał:** Chciałbym jeszcze o jedną rzecz w kontekście agencyjnym, znaczy może o dwie, ale jedna mnie interesuje i myślę, że będzie wartościowa dla słuchaczy. Doczytałem się, że wprowadzałeś produkt SEO na Słowację. Ekspansja zagraniczna w kontekście produktowym, agencyjnym. Jestem ciekawy, z jakimi wyzwaniami się spotkałeś, finansowymi, operacyjnymi, kulturowymi. Czy możesz trochę powiedzieć o tym procesie i co to był za produkt?

**Łukasz:** To było po prostu skalowanie polskiego produktu zagranicznie i nie wszystko mogę powiedzieć, ale powiem, że największym zaskoczeniem była świadomość potrzeby na Słowacji i to, że okazało się, że SEO na Słowacji nie jest tak bardzo potrzebne, jak by się wydawało, bo nie wszyscy mają tam stronę internetową. W momencie, kiedy to robiłem, u nich dalej istniała jeszcze książka telefoniczna, więc nie było takich rzeczy związanych też bardzo z RODO. Jeśli chodzi o rzeczy kosztowe, to przelicznik nie jest złotówkowy, tylko raczej bliżej jeden do jednego, ale zbudowanie takiej potrzeby produktowej to chyba było największym wyzwaniem. Mimo że mieliśmy informację, że możemy pokazać, że dostarczymy ruch, że będą potrzeby, najpierw musieliśmy ten rynek wyedukować, że potrzebujesz takiej usługi, że potrzebujesz zadbać o swoją prezencję, czy to w wynikach organicznych, czy w Google Maps. Przede wszystkim tam, jeśli chodzi o Słowację. A później każdy międzynarodowy standard, czyli język: te zawiłości językowe są o tyle trudne, że nie można zawsze przetłumaczyć materiałów jeden do jednego, trzeba zatrudnić jakiegoś nativa, który pomoże, żeby to było zrobione w sposób sensowny. Ale jeśli chodzi o tę świadomość produktową, to nie tylko tu. To samo było przy innym projekcie, przy próbie wyjścia na rynek rumuński. Mieliśmy ten sam problem, w którym ludzie jasno mówili, że firma nie potrzebuje strony internetowej, nie potrzebuje marketingu w internecie. I tym ludziom trzeba było dopiero pokazywać, wytworzyć potrzebę produktową, żeby chcieli to mieć, pokazać przewagę.

**Rafał:** Rozumiem. Przypomniało mi się coś, jak o tym opowiadałeś. Wiele lat temu, kiedy zaczynałem swoją pierwszą agencję, niech Bóg błogosławi te czasy, jak to było fajne, takie na żywca całkowicie, dzwoniłem do ludzi w Londynie, to jeszcze było dwie dekady temu. Pamiętam, jak próbowałem sprzedać swój pierwszy produkt, swojej własnej dwuosobowej, półtoraosobowej agencji, bo mój wspólnik robił za pół. Rozmawiałem z jednym człowiekiem, taki pitch sprzedażowy, że mam więcej klientów, taka ekspozycja i tak dalej. I pamiętam, że on był tak zły, czułem, jak czasami z kimś rozmawiasz, że jest zły po drugiej stronie telefonu, wszystko brzmi jakoś negatywnie. Powiedział, że każdy następny klient to następny problem i on sobie nie życzy następnych klientów. Trochę mi się przypomniał ten mental à propos Rumunii. I ten facet zostanie mi w pamięci do końca życia, przypuszczam.

**Łukasz:** Czasem tak bywa. Z takich przypadków z historii mieliśmy klientkę, gdzie budując wewnętrzny system oceny jakości SEO, wskazywało, że klientka będzie niezadowolona, z racji tego, że była to mała lokalizacja, mała nisza i wszystkie statystyki mówiły, że tam nie będzie ruchu. Kontaktując się z klientką i pytając, czy jest zadowolona z usług, powiedziała, że jak najbardziej tak, bo wpisuje w siebie i jest pierwsza. Więc jest idealnie zadowolona. Problem był taki, że była jedyną osobą, która świadczyła tę usługę w tej małej miejscowości, więc nie było wyboru, żeby nie była pierwsza. I wtedy też sobie uświadomiłem, że czasem chodzi o to, żeby w produkcie przede wszystkim uczynić odbiorcę tego produktu szczęśliwym. Produkt ma dawać poczucie tego, że ktoś realizuje swoje potrzeby, że jest zadowolony z zakupu. To tak ze strony empirycznej. A jeżeli spojrzymy na większych klientów, gdzie zaglądają do Excela, to mierzymy się już z tym, żeby też były wyniki.

### Czym jest product market fit i jak go sprawdzić?

**Rafał:** Fajnie powiedziane. Automatycznie przeszliśmy do trzeciej perspektywy, którą sobie na dzisiaj wymyśliłem, czyli produktowej. Już trochę o tym wspominaliśmy, ale chciałbym porozmawiać z tobą jako ekspertem o budowaniu produktu, który się sprzedaje. Czuję, że fajnie by było zacząć od product market fit, czyli dopasowania produktu do rynku, żeby to ładnie spolszczyć. Zakładam, że jako menedżer produktu musiałeś odpowiadać na potrzeby rynku: jak wiedziałeś, że produkt jest dobry, czy masz jakąś swoją własną metodologię mierzenia, że produkt jest dopasowany do rynku? Nie mówię w kontekście tej Słowacji czy Rumunii, tylko może na twoim lokalnym, natywnym rynku.

**Łukasz:** Myślę, że bardzo często jest tak, że najpierw zabieramy się za produkt. Chcemy stworzyć coś super, a dopiero później boli nas to, że nikt na rynku tego nie chce. Dużo łatwiej jest czasami pójść na konferencję osób, które są w naszej grupie docelowej, i po prostu porozmawiać: czy takie rozwiązanie ułatwiłoby im życie, czy widzą, że to jest sensowne, czy nie, czy chcieliby się zapisać, powiedzmy, na bezpłatne testy, na konsultacje. To w przypadku, kiedy jestem małą organizacją. A w momencie, kiedy jestem większą organizacją, w której występuje też dział handlowy, to nie ma prostszej metody niż spytać ich, czy jeżeli będziemy mieli taki produkt, to będzie on dla nich atrakcyjny, żeby zaoferować go klientom. I dlaczego? Bo oni pierwsi zadają mi pytania: a co mu to da? A po co to? A jak to będzie opakowane? W jakiej cenie? Jeżeli oni powiedzą, że to jest za drogie, że tego nie czują, to dochodzimy do mojej ulubionej części i czegoś, co jest dla mnie bardzo charakterystyczne: podważania. Ja sam podważam wszystkie projekty tak długo, aż mnie do nich nie przekonają. Więc mam jako produktowiec pierwszą okazję, żeby obalić obiekcje na poziomie firmy. Jeżeli oni nie czują mojego rozwiązania, ale ja obalę te obiekcje, to automatycznie wiem, co powinienem komunikować nawet na starcie, żeby oni też mogli obalić obiekcje swoich klientów. Jeżeli na przykład zrobimy MVP, z którym wychodzimy szerzej, to oni znowu zbiorą pytania z rynku. Możemy nad tymi pytaniami popracować i zobaczyć, czy uda nam się przełamać obiekcję. Jeżeli po tym etapie zobaczymy, że nikt tego nie chce, odezwaliśmy się nawet do 20 osób i nikt tego nie chce, no to dziękuję. Jeżeli mamy na przykład mniejszą agencję i 20-30 klientów, zastanawiamy się nad jakimś rozwiązaniem, to też mamy doskonałą grupę, żeby naszym klientom wyjść nawet z propozycją upsellu: zwiększymy ich wartość, umniejszymy może czasem dla nas marżowość, z pytaniem, czy chcieliby, żebyśmy zaczęli pracować nad takim rozwiązaniem, które da im x, y, z, czy to jest dla nich sensowne i czy byliby w stanie za to zapłacić. W bardzo łatwy sposób testujemy nasz pomysł, czy rynek go potrzebuje. A jeżeli mamy już naszych klientów, to można powiedzieć, że to nasza najlepsza grupa docelowa, bo mają nasze usługi.

**Rafał:** Dokładnie tak. Dziękuję. Tak sobie jeszcze pomyślałem: powiedziałeś, że testujemy na własnych klientach albo wyprowadzamy to w jakiejś formie iteracji przez zespół handlowy, w zależności od skali. Czy widzisz tu pułapkę, że możemy sami wpaść w własny hype na zasadzie, że dziesięć osób powiedziało, że to jest super, że to kupią, jak będzie gotowe, i że możemy wpaść w taki rabbit hole robienia i robienia, a wypuścimy produkt i okazuje się, że oni jednak: fajne, ale tego nie kupią? Czy wiesz, o co mi chodzi, że za małą skalę ma to badanie?

**Łukasz:** Nikt nam nie zabroni powiedzieć: okej, byliście tym zainteresowani, mamy dzisiaj koniec marca, komunikujemy, że dostarczymy to na koniec maja, czy możemy z wami już dzisiaj podpisać umowę? I powiedzieć uczciwie, że zbieramy zainteresowanie. Wtedy mamy weryfikację, czy oni na pewno będą chcieli to kupić. Jeżeli kupili, to wiemy, że będzie zainteresowanie. Ewentualnie zawsze możemy też wejść szerzej, bo jeżeli widzimy po takim pierwszym kroku, bez robienia zamieszania, że jest odzew, to możemy stworzyć landing page, który będzie informował: zostaw tutaj dane, żeby mieć dostęp do narzędzia. Jeżeli dziesięć osób nam powiedziało w lokalnym odpytaniu, że to jest okej, wypuścimy LP, wrzucimy go na jakieś grupy, na grupę facebookową czy gdzieś, gdzie rozwiązujemy problem danej grupy, z informacją, że jeżeli jest to dla ciebie interesujące, jesteś gotów zapłacić 49 złotych, zostaw swój adres, załóżmy. Wtedy też mamy weryfikację. Jeżeli tam zobaczymy, że jest skala, to możemy powiedzieć, że ten produkt jest jeszcze bardziej przewidziany. Pamiętajmy, że bardzo często dzisiaj uczymy się, że kupujemy coś subskrypcyjnie, ale kiedyś nikt nie miał problemu z tym, żeby zapłacić za kuchnię, której jeszcze nie ma. Podpisujemy umowę i ta kuchnia dopiero będzie stworzona. Więc jeżeli mamy jakieś rozwiązania, możemy je sprzedać, uczciwie mówiąc, że one będą za chwilę. I wtedy mamy też tę zasadę legalizacji, czyli ktoś już raczej z tego się nie wycofa. Ale zakładam, że ten pomysł jest mądrze zrobiony i mamy do niego podstawowy biznesplan. Możemy oszacować, jaka liczba klientów jest nam potrzebna, żeby to było rentowne, jaką skalę musimy zrobić i jaki mamy plan dalej.

**Rafał:** Myślę, że to jest bardzo fajny pomysł, żeby iść zdecydowanie szerzej. I natchnąłeś mnie do pomyślenia, żeby sprzedać coś, co nawet nie jest gotowe, z obietnicą dostarczenia później. Dla mnie te rzeczy produktowe są trochę nowe, więc to tak też może brzmieć.

**Łukasz:** Jeśli pozwolisz, ja też nie jestem najlepszym produktowcem na świecie, ale bez żadnej reklamy, bez żadnej współpracy: jeżeli ktoś chce poczytać, polecam blog Product Vision. Są osoby w Polsce, Tomek i druga pani, nie pamiętam, przepraszam najmocniej, które o produkcie mówią bardzo dużo, w formie webinarów czy wpisów za darmo. I są czasem dobrą inspiracją, żeby poczytać o typowo produktowych rzeczach, jak to robić, jak sobie to poukładać.

**Rafał:** Super, dzięki. Ja to podlinkuję w opisie odcinka, na pewno.

### Jak ustalać priorytety w backlogu produktu?

**Rafał:** Chciałem zadać pytanie o priorytety. Zarządzałeś backlogiem produktowym, jak dobrze zrozumiałem. Jestem ciekawy, jak sobie z tym radziłeś, bo codziennie jest pewnie 100 pomysłów, 1000 zapytań o zmiany w produkcie od klientów czy od zespołów. Na jakiej kanwie decydowałeś, co budować, a czego nie budować? Czy miałeś jakiś framework do tego?

**Łukasz:** Myślę, że nie. Moje podejście jest bardzo proste. Tak jak codziennie w ramach kampanii działamy z klientami: pierwsze są rzeczy krytyczne, które musimy wyeliminować, żeby reszta miała sens albo mogła działać, a później przypisujemy priorytety. Te priorytety zawsze dzielę na dwie rzeczy. Pierwsza to jest biznes, czyli jak bardzo ważne jest to dla biznesu, bo czasem zrobienie bloga będzie ważniejsze niż dodanie danych uporządkowanych do strony, jako przykład. A druga rzecz to impact biznesowy, czyli jak bardzo to się przeniesie na biznes, jak bardzo liczę, że to przyniesie nam jakieś zyski. Z racji tego, że ja lubię liczby pierwsze, to przypisuję kolejne liczby pierwsze i na podstawie tego mam prosty scoring, który pozwala mi podjąć decyzję, żeby później sobie to ułożyć. Bo bardzo łatwo się udusić tymi pomysłami. Oprócz tego, że stworzymy backlog produktowy, w którym będą dochodziły pomysły, szczególnie te po wieczornym spaniu, gdzie przed zamknięciem oczu było oświecenie z najlepszym pomysłem, to jest też to, żeby oddać trochę prawa głosu zespołowi. Bo jako szefowie produktu, menedżerowie, dyrektorowie, właściciele firmy często mówimy, że to jest dla mnie najważniejsze. Zespół ma inne odczucia. Nawet tak jak dzisiaj w Sales More, rozwijam zespół i pracujemy teraz nad adaptacją do różnych rzeczy w zespole, jak się dostosować do rzeczy AI. Jeżeli mam na przykład pięć slotów na zadania, żeby była jakaś skończona, wybrana liczba, żeby je skończyć, a nie dodawać w nieskończoność, to ja zajmuję trzy, a zespół dwa. Dzięki czemu zespół czuje, że ma wpływ, realizujemy też ich rzeczy. A jeżeli opiszemy sobie, co każde z rozwiązań nam da, nawet w sposób opisowy, co będzie sukcesem: nie potrafimy tego zmierzyć, ale powinno to wpłynąć na metrykę, że pójdzie do góry, czy to więcej rejestracji, czy lepsze działanie modelu, już tak agencyjnie, to wtedy jesteśmy w stanie zmierzyć, czy to miało sens, czy nie. Ja patrzę bardziej w tę stronę.

Lubię być dyktatorem i być nieomylny, ale prawda jest taka, że trzeba się nauczyć pokory i powiedzieć, że to jest tylko moja wizja, moja projekcja świata. Dzięki temu, że w zespole mam często mądrzejsze osoby ode mnie, lepiej ich posłuchać, im zaufać i wiedzieć, że po to oni są i po to są tak dobrzy, żeby wykorzystać ich wiedzę, a nie tylko realizować swoją wizję świata.

**Rafał:** Dałeś mi świetny tytuł. Jakbym był Onetem, to bym tak napisał: Łukasz Kacprzak, uwielbiam być dyktatorem. Myślę, że w nowych mediach zwariowanych to by się klikało.

### Jak planować długoterminową strategię produktu?

**Rafał:** Zmierzamy powoli do końca, więc miałem jeszcze mnóstwo pytań odnośnie produktów, ale będziemy musieli się spotkać pewnie jeszcze raz. Miałbym ostatnie pytanie w tym kontekście: jak myślisz o długoterminowej strategii produktu? Jak planować rozwój, żeby za rok, dwa lata ten produkt był ciągle rentowny i konkurencyjny, tym bardziej kiedy mamy tak dużo narzędzi dzisiaj, które tak szybko powstają?

**Łukasz:** Zgadzam się. Codziennie otwieram LinkedIna i widzę, że ktoś zwajbkodował coś nowego. Myślę, że mam tak samo, że co tydzień chwalę się w zespole, że zrobiłem nową aplikację, czy to do nauki języka, czy do czegoś innego. Gdybym miał powiedzieć uczciwie o planowaniu: z produktem jest trochę jak z życiem. Mamy jakiś ogólny cel życia i jakieś marzenia, które chcemy spełnić, czyli dla mnie to jest taka długoterminowa wizja produktu. Co bym chciał za te przysłowiowe pięć lat, za dwa lata, za rok? Czyli mieć kamienie milowe, gdzie widzę, jak ta usługa by wyglądała. A później zejść trochę na ziemię i w moim przypadku patrzeć kwartalnie. Zaplanować sobie kwartał jako okres, w którym jesteśmy w stanie wytworzyć jakąś wartość i sprawdzić, czy ma sens rynkowo. I po tym kwartale skorzystać z wiedzy agile'owej, zrobić retrospektywę, sprawdzić, czy to nam się sprawdziło, czy miało sens i czy ma wpływ na dalszą wizję produktu i firmy. Analogiczne podejście proponuję nie tylko dla samego produktu, ale też dla finansów produktu: od funkcjonalności miejmy plan, na finanse miejmy plan, czyli zaplanujmy, jakie będą przychody, czy idą, czy nie idą i dlaczego. Miejmy to jakoś połączone, bo na końcu wszyscy robimy te rzeczy, żeby ten biznes się zgadzał. Super, żeby dawał wartość, super, żeby dawał też zatrudnienie, i może takie ładne słowo: dziedzictwo, że na końcu coś po sobie zostawiamy, co jest wartościowe dla innych.

### Najważniejsza lekcja i kontakt

**Rafał:** To taka duża rzecz. A ja miałem pomysł na pytanie finałowe. Rozmawialiśmy o trzech perspektywach: dyrektorskiej, powiedzmy menedżerskiej, agencji, produktu. I gdybyś miał wybrać jedną najważniejszą lekcję z tych wszystkich twoich lat doświadczenia o liczbach w biznesie, zarządzaniu, cokolwiek, to co by to było? Czy to by było właśnie to, że pracujmy po to, żeby zostawić swoje dziedzictwo? Może to nie, ale dziedzictwo może.

**Łukasz:** Dobre pytanie, to jest ciężkie pytanie. Życzyłbym każdemu, kto kogoś zatrudnia, i każdemu, kto gdzieś pracuje, żeby poczuł, że to jest częścią tej firmy i że to jest po części jego kawałek czegoś, że jest elementem tego. U mnie jest to akurat niestandardowe: ja pracę z każdym traktuję, jakby to była moja własna firma, i to wynika z tego, że od małych lat patrzyłem na mojego ojca, który prowadził jednoosobową działalność. Wiem, jak dużo, nawet będąc dzieckiem, patrząc, ten mały biznes kosztuje i jak bardzo bym chciał uczynić go lepszym, żeby wszystkim żyło się lepiej. I to się zaczyna na etapie każdego z nas. Czasem wydaje nam się, że jesteśmy małym, niepotrzebnym trybikiem. Czasem wydaje nam się, że nasza praca nic nie znaczy. Ale często ten feedback, którego nie przekażemy, te uwagi, na które nie narzekamy, jak nie trafią do góry, to nic się nie poprawi w firmie. Ja też codziennie w swojej pracy uważam, że narzekający pracownik to ten wartościowy. Bo jeżeli narzeka, to jeszcze mu zależy i mu się chce.

**Rafał:** Ja sobie to zapisuję. To zmieniło moją perspektywę, muszę przyznać. Łukasz, dziękuję ci za tę rozmowę. Myślę, że jak ludzie tego posłuchają, to pójdą posprawdzać swoje liczby, backlogi, procesy i tak dalej. Jakby cię szukali, to gdzie cię mogą znaleźć?

**Łukasz:** Jeśli chodzi o rzeczy związane typowo z marketingiem online, to w ramach agencji Sales More służę swoją wiedzą i pomocą. A jeśli chodzi o rzeczy związane z różnymi procesami biznesowymi, to zapraszam na marketingplatform.pl, gdzie jest formularz kontaktowy, przez który można mnie złapać. Też na LinkedInie.

### Zakończenie odcinka

**Rafał:** Świetnie, dziękuję ci bardzo. Zatem to dzisiaj na tyle w Globalnych Horyzontach. Jeżeli podobał wam się ten odcinek, to bardzo bym prosił o jakiegoś lajka, może komentarz, subskrypcję. No wiecie, jak to działa. Dzięki i do usłyszenia. Cześć.

**Łukasz:** Cześć.

## Polecajka gościa

**Blog Product Vision** (blog). Łukasz poleca go jako darmowe źródło wiedzy o zarządzaniu produktem: wpisy i webinary polskich autorów, które są dobrą inspiracją, jak podchodzić do rzeczy produktowych i jak je sobie poukładać.

Źródło: https://moszkowcow.com/pl/podcast/lukasz-kacprzak-liczby-procesy-produkt/
