---
title: "Compliance w praktyce: Budowanie zaufania w świecie finansów - Hubert Resmer"
description: "Hubert Resmer, specjalista compliance w sektorze finansowym, tłumaczy, że compliance pilnuje zgodności inwestycji funduszu z prawem i wolą klienta."
podcast: "Globalne Horyzonty"
host: "Rafał Moszkowców"
guest:
  name: "Hubert Resmer"
  role: "Specjalista compliance w sektorze finansowym i inwestycyjnym, konsultant"
topics:
  - "compliance w sektorze inwestycyjnym"
  - "zgodność inwestycyjna"
  - "technologia i AI w compliance"
  - "ESG i greenwashing"
  - "kariera w compliance"
duration_min: 80
published_at: 2025-08-15
video_url: "https://www.youtube.com/watch?v=NHz3mTubZ4k"
url: "https://moszkowcow.com/pl/podcast/hubert-resmer-compliance-w-praktyce/"
---

# Compliance w praktyce: Budowanie zaufania w świecie finansów - Hubert Resmer

## O gościu

- **Kim jest:** Hubert Resmer, doświadczony specjalista compliance w sektorze finansowym i inwestycyjnym, którego praktyka obejmuje globalne rynki finansowe. Pracował w instytucjach takich jak Allianz Global Investors i State Street, jako compliance officer i compliance architect, we Frankfurcie i w Nowym Jorku.
- **Czym się zajmuje:** Od prawie dziesięciu lat pracuje w compliance, obecnie jako konsultant po stronie oprogramowania do zarządzania funduszami inwestycyjnymi. Oferuje też mediacje, negocjacje, arbitraż i konsultacje w sprawach istotnych dla biznesu.
- **O czym rozmawiamy:** O tym, czym jest compliance w sektorze inwestycyjnym i czym różni się od zarządzania ryzykiem, jak wygląda praca przy naruszeniu polityki inwestycyjnej, roli compliance architekta, różnicach między USA a Europą, wpływie technologii i AI, ESG i greenwashingu oraz o tym, jak zacząć karierę w compliance.
- **Gdzie go szukać:** LinkedIn (Hubert Resmer).

## Najlepsze cytaty

> „Compliance w tym sensie to tylko narzędzie.”

> „To jest bardzo niewdzięczna rola.”

> „Pytanie, ile chcesz, żeby cię bolało, zanim dojdziesz do tego wniosku.”

> „Nie zajmowałem się niczym innym, jak godzeniem różnych, często sprzecznych interesów wielu stron.”

## Transkrypt

Prowadzący: Rafał Moszkowców. Gość: Hubert Resmer.

### Wstęp

**Rafał:** Cześć wszystkim. Witam Was serdecznie w kolejnym odcinku podcastu Globalne Horyzonty. Dzisiaj mam ogromną przyjemność gościć eksperta w dziedzinie compliance w sektorze finansowym i inwestycyjnym. Moim gościem jest Hubert Resmer, doświadczony specjalista, którego wiedza i praktyka w obszarze compliance rozciąga się na globalne rynki finansowe. Hubert pracował w prestiżowych instytucjach takich jak Allianz Global Investors i State Street, gdzie pełnił rolę compliance officera oraz compliance architekta, projektując systemy zapewniające bezpieczeństwo i zgodność z regulacjami w świecie finansów i inwestycji. W dzisiejszym odcinku zagłębimy się w fascynujący, choć dla wielu tajemniczy świat compliance w sektorze inwestycyjnym. Porozmawiamy o tym, jak zapewnienie zgodności z regulacjami wpływa na strategie inwestycyjne i zarządzanie aktywami. Hubert podzieli się z nami swoimi bogatymi doświadczeniami z pierwszej linii frontu globalnych finansów, gdzie codziennie mierzy się z wyzwaniami związanymi z kompleksowymi regulacjami, nowymi technologiami i zmieniającymi się oczekiwaniami inwestorów. Jestem absolutnie przekonany, że dzisiejszy odcinek dostarczy Wam nie tylko fascynujących informacji, ale też że wyciągniecie z niego wiele porad na przyszłość. Hubert, witaj w Globalnych Horyzontach. Miło cię widzieć, miło cię słyszeć.

**Hubert:** Dzień dobry panu, dzień dobry państwu. Zawsze chciałem to powiedzieć, więc już mam odhaczone. A tak serio, cześć, bardzo dziękuję za zaproszenie.

**Rafał:** Ale się poczułem na pana, awansowałem, podoba mi się. Naprawdę cieszę się, że jesteś, nie tylko dlatego, że jesteś fajnym gościem, ale dlatego, że zawsze chciałem porozmawiać o compliance i o tematach z tym związanych, bo dla mnie jest to osobiście bardzo duża zagadka. Nie mam w tym obszarze wiedzy, a ty jesteś ekspertem. Pracowałeś nie tylko w Polsce, ale przede wszystkim za granicą, więc myślę, że ten kontekst globalnych horyzontów też się do ciebie w pełni odnosi. Myślałem, że od tego byśmy zaczęli, czyli od wprowadzenia w podstawy compliance. Moje pierwsze pytanie: czym właściwie jest compliance w sektorze finansowym i inwestycyjnym, twoim zdaniem?

### Czym jest compliance w sektorze finansowym i inwestycyjnym?

**Hubert:** Zanim odpowiem, przyniosę ci mam nadzieję trochę ułatwienia, bo nie tylko dla ciebie to jest kwestia zagadkowa. Jeśli się tym nie zajmować, to nie jest temat, który krąży na co dzień w mediach czy w rozmowach między znajomymi. Jest to dosyć specyficzna działalność. Compliance, tłumacząc, to zgodność. Termin jest dosyć szeroki. Działalność compliance polega na zapewnieniu zgodności. Tylko teraz pojawia się pytanie: z czym? W moim przypadku było to zapewnienie zgodności inwestycyjnej, czyli zapewnienie zgodności inwestycji w funduszu z prawem i z umowami. Przechodząc na bardziej codzienny grunt: jest fundusz inwestycyjny, który chce oczywiście inwestować tak, żeby przynieść swojemu klientowi, inwestorom, profit. Natomiast nie może tego robić dowolnie, tylko jest włożony w pewne ramy. Te ramy pochodzą z dwóch źródeł. Po pierwsze z prawa, a po drugie z indywidualnych umów z inwestorami, którzy też mogą mieć swoje preferencje, jak chcieliby, żeby ich pieniądze były inwestowane. Compliance officer jest w tym przypadku łącznikiem między inwestorem a funduszem inwestycyjnym. Albo, to może nie elegancko zabrzmi, trochę takim ciałem obcym w funduszu inwestycyjnym. Będąc pracownikiem funduszu inwestycyjnego, pilnuje interesów klienta i zapewnia, żeby fundusz, mając powierzone pieniądze od klienta, w swoich inwestycjach podążał za tym, w co inwestować może. Jesteśmy trochę takim strażnikiem inwestycji w tym rozumieniu.

### Czym compliance różni się od zarządzania ryzykiem?

**Rafał:** To już zdecydowanie więcej wyjaśnia. Sprowadza mnie to do pytania: na czym polega różnica między compliance a zarządzaniem ryzykiem?

**Hubert:** To są kwestie, które rzeczywiście można ze sobą powiązać, natomiast różnic jest też sporo. Po pierwsze compliance skupia się bardziej na sytuacjach konkretnych, które się wydarzają. Jeśli zarządzamy ryzykiem, to oczywiście jest mnóstwo narzędzi, których można użyć, są też procesy. Natomiast zarządzanie ryzykiem jest w pewnym sensie abstrakcyjne: próbujemy trochę przewidzieć przyszłość. Próbujemy jak najbardziej kompleksowo podejść do ryzyk, które organizacji dotykają. Tych ryzyk jest sporo, więc trzeba je wszystkie przewidzieć, wprowadzić procedury na wypadek, jeśli takie ryzyko się ziści, albo minimalizować to ryzyko. Mówimy tu o froncie abstrakcyjnym. Natomiast compliance jest konkretne w tym rozumieniu, że jeśli zarządzający funduszem, czyli portfolio manager, chce w coś zainwestować, to pytanie jest tak naprawdę zerojedynkowe: czy może, czy nie? Mówimy o konkretnym wydarzeniu, o konkretnym zakupie bądź sprzedaży, nie mamy sytuacji, w której nie wiemy, co się dzieje. Compliance officer ma przed sobą zawsze jakiś konkretny przypadek, który rozpatruje. Niewiele jest tam myślenia abstrakcyjnego, a więcej po prostu konkretnych przypadków do rozpatrzenia: okej, fundusz A zainwestował w papier wartościowy B i teraz to powoduje potencjalne naruszenie. Ten konkretny przypadek muszę zbadać.

### Co robi compliance, gdy wykryje naruszenie polityki inwestycyjnej?

**Rafał:** Jak go badasz, powiedzmy wykrywasz jakieś naruszenie albo niezgodność, to co możesz z tym zrobić? Jak to wygląda?

**Hubert:** Przechodząc do procesu wokół potencjalnego naruszenia polityki inwestycyjnej: na początku trzeba się upewnić, czy to, co widzę, to prawda. Mówimy oczywiście o pracy w systemie informatycznym. To wszystko jest przeniesione na grunt systemu i system wspiera naszą pracę. W momencie, w którym widzę potencjalne naruszenie, jakąś flagę, którą mam się zająć, pierwszym pytaniem jest, czy te dane, na które patrzę, są poprawne, czy żadnych danych nie brakuje. Jeśli mam pewność, że ten przypadek wygląda prawdopodobnie, wchodzę głębiej w sferę faktów i przyczyn: dlaczego wczoraj tego nie było, a dzisiaj jest, co takiego się zmieniło w międzyczasie. Tu przydaje się wiedza z zakresu finansów: czy wydarzenia, które wczoraj na funduszu albo na globalnych rynkach miały miejsce, mogły spowodować taką zmianę. Mamy wtedy dwa rozwiązania. Albo to, co widzę, jest fałszywe, z przyczyn technicznych, kolokwialnie coś nie zagrało, i wtedy naprawiam kwestię, czy techniczną, czy danych, czy sformułowania tego ograniczenia, które potencjalnie zostało naruszone. To kwestia techniczna i należy ją naprawić. Natomiast w sytuacji, kiedy rzeczywiście mam dowody, że takie naruszenie miało miejsce, wchodzimy w szczegóły pracy. Są dwa rodzaje takich naruszeń: pasywne i aktywne. Różnica polega na tym, czy do naruszenia doprowadziła działalność portfolio managera, czy coś kupił, sprzedał, zdecydował się na coś, co nie jest zgodne z polityką inwestycyjną, czy może wpłynęły czynniki zewnętrzne: na przykład agencja ratingowa zdecydowała się obniżyć rating, albo cena wzrosła na tyle, że przebiła jakiś próg. Niezależnie od tego, czy portfolio manager doprowadził do takiego naruszenia, czy nie, jest o tym informowany, żeby mógł podjąć odpowiednie działanie, które ma na celu przywrócenie zgodności inwestycyjnej.

### Dlaczego compliance jest ważne w funduszu inwestycyjnym?

**Rafał:** To odpowiada na moje dodatkowe pytanie: dlaczego compliance jest tak istotne w kontekście zarządzania funduszami inwestycyjnymi? Bo zapewnia bezpieczeństwo inwestycji.

**Hubert:** Oczywiście. Jak powtarzamy w compliance, to jest bardzo niewdzięczna rola. Dotknąłeś wrażliwej struny każdego compliance officera, bo postrzeganie compliance zmieniło się na przestrzeni lat i jest zależne od organizacji. Mam wrażenie, że dojrzała organizacja widzi w compliance szansę i wsparcie. Porównałbym to do lekarza. W sytuacji, w której lekarz mówi ci, że nie możesz pić kawy albo jeść ostrych potraw, możesz spojrzeć na tę informację jak na próbę ograniczenia twojej wolności, albo jak na fakt, który ma ci pomóc, doprowadzić do lepszej jakości twojego życia, bo jak będziesz pił tę kawę, to będzie ci źle. Ignorowanie compliance albo brak współpracy z compliance jest moim zdaniem taktyką możliwą, ale krótkowzroczną, bo świat wokół nas, świat finansów, inwestycji, technologii, jest tak dynamiczny, tak złożony, że nie da się używać tylko własnego nosa czy własnego przekonania. Trzeba się odwołać do funkcji pomocniczych i w momencie, w którym widzisz w compliance swojego sprzymierzeńca, kogoś, kto pomaga ci nawigować, uważam, że jest to bardziej rozsądne niż trzymanie się tylko własnej opinii.

**Rafał:** Dla mnie to oczywiste, że jest ekspert od pewnych obszarów i jest potrzebny, żeby nam pomógł zrozumieć całość, bo mamy określoną percepcję, doświadczenie i intuicję albo określony zakres danych i jak będziemy się tylko tym kierować, można łatwo popełnić błędy. A jeżeli chodzi o finanse, to ta zgodność jest jak najbardziej konieczna. Powiedziałeś o tym, jak zmieniło się postrzeganie. Zapisałem sobie, żeby cię zapytać, nie wiem, czy masz tę wiedzę, więc jak nie, powiedz na luzie: jak zmieniło się postrzeganie compliance w instytucjach finansowych po kryzysie 2008 roku? Jeżeli było compliance przed 2008 rokiem, to średnio musiało działać. Albo nikt nie słuchał tych osób, i zastanawiam się, czy teraz waga osób takich jak ty jest dużo większa niż wtedy. Jak myślisz?

### Jak zmieniło się postrzeganie compliance po kryzysie 2008 roku?

**Hubert:** Chciałem się cofnąć do poprzedniej kwestii, ale połączę je w tej odpowiedzi. Z tego, co powiedziałeś, że warto użyć zewnętrznego spojrzenia, zdać się na specjalistów, mam wrażenie, że mówimy o tym, co może ci pomóc w rozwoju, co może cię wesprzeć. Natomiast w compliance jest przede wszystkim ten twardy element. Pewnych rzeczy po prostu nie można. Nie możesz inwestować w te rzeczy, które dla ciebie są zakazane. Nie możesz przekraczać limitów. Musisz działać w określony sposób, więc mamy element przymusu. My nie jesteśmy coachami czy psychologami, którzy mają ci pomóc lepiej coś robić, lepiej inwestować, tylko jesteśmy swego rodzaju strażnikami, ludzkim elementem łączącym działalność biznesową funduszu inwestycyjnego z pewnymi limitami, które czasami pochodzą, jak wspomniałem, od klientów, ale czasami od regulatorów finansowych. A regulator finansowy, jego zasady są sztywne. Trzeba się ich trzymać. To jest kwestia trudna w pracy compliance officera, bo w momencie, w którym jest jakiś przymus, od razu pojawia się napięcie na ludzkim poziomie. Ta praca to dużo zarządzania emocjami i bardzo sprzecznymi interesami. Na pewne rzeczy nie da się z nami dogadać, po prostu trzeba je wprowadzić w życie. Co do 2008 roku, słusznie wyczułeś: jeśli się nie mylę, kończyłem wtedy gimnazjum, więc nie pamiętam, jak compliance wyglądało. Ono było, ten element funkcjonował, tylko pojawia się pytanie, jak funkcjonował. Tak jak powiedziałeś, jeśli było, to nikt nie słuchał. Tak może być też do dzisiaj. Mamy na papierze organizację z pięknie rozbudowaną strukturą, szefa zespołu compliance, analityków compliance. To wszystko dobrze brzmi i dobrze wygląda, tylko pytanie, co z tym robimy. To trochę tak, jak kupić sobie zegarek sportowy. To dobry pierwszy krok, tylko pytanie, co robisz z informacją, że on ci pokazuje, że jesteś zestresowany i powinieneś się przejść, albo że już pora spać. Compliance w tym sensie to tylko narzędzie. Pytanie brzmi, jak są traktowane informacje, które płyną ze strony zespołu compliance. Ja mam w tej kwestii bardzo dobre doświadczenia. Muszę przyznać, że tam, gdzie pracowałem, byliśmy traktowani równorzędnie, po partnersku, nasz głos był słyszany. To nie jest kwestia, która została nam dana z nieba. My zapracowaliśmy na opinię zaufanych doradców i czasami portfolio managerowie, nie musząc, przed wykonaniem jakiegoś tradu, zakupu albo sprzedaży przychodzili do nas z pytaniem: wolę spytać was teraz, niż potem musieć to wyjaśniać. To zaufanie zdobyliśmy i myślę, że kryzys 2008 roku, ale też pomniejsze kryzysy na poziomie poszczególnych organizacji, które nie przedostają się do mediów, pokazują, że, znowu odwołując się do lekarza, łatwo lekarza ignorować, póki nic nie boli, a jak boli, to człowiek bardziej pamięta o zaleceniach. Myślę, że trzeba się trochę sparzyć, żeby zacząć traktować compliance poważnie.

**Rafał:** Nawiążę do mojego podwórka. Możesz nie mieć specjalisty od ekspansji twojej marki na inne wyszukiwarki, na inne rynki. Możesz robić to sam albo ignorować to, co ja mówię, a za pół roku i tak się spotkamy.

**Hubert:** Dokładnie. Pytanie, ile chcesz, żeby cię bolało, zanim dojdziesz do tego wniosku.

**Rafał:** To jak bardzo dużo chcesz stracić albo jak bardzo dużo nie chcesz mieć nieprzespanych nocy. Mam wrażenie, że w mojej branży też się trochę zmienia, a u ciebie chyba dużo się zmieniło pod tym kątem. Przynajmniej mam taką nadzieję. U mnie powoli rośnie waga eksperta i doświadczenia, tego, że mówimy: tak nie rób. Mówiłeś, że jesteś osobą, która mówi: w tę stronę nie idź, tędy nie, tu nie wolno, musisz się trzymać, tu jest podwójna ciągła, nie przekraczaj tego. Ja też mam trochę taką rolę: z jednej strony moja rola jest kreatywna, muszę mówić, są takie możliwości, zrobimy tak, a z drugiej strony w tę stronę absolutnie nie, to droga na skróty, tak nie można, to się wywali. Trochę podobnie.

### Czym zajmuje się compliance architekt w funduszu?

**Rafał:** Chciałem przejść do compliance officera w praktyce, czyli porozmawiać o tym, jak ta praca wygląda. Jakie są role i odpowiedzialności compliance architekta? Jak projekt systemu wpływa na bezpieczeństwo inwestycji? Czy możesz to sprecyzować?

**Hubert:** Spójrzmy na to, jak compliance rozkłada się czasowo. Podzieliłbym to na dwie fazy, bardzo prosty podział. Idąc od tyłu: codzienne funkcjonowanie funduszu, tak zwany business as usual, czyli udało nam się już wszystko stworzyć, postawić, wystartować i teraz inwestujemy, działamy, mamy na celu generowanie zysku i brak naruszeń polityki inwestycyjnej. W tej części działałem też jako analityk, który sprawdzał wyniki inwestycji tego funduszu. W większych organizacjach, z tego, co mi wiadomo, jest to zwykle podzielone: jest dedykowany zespół do sprawdzania wyników inwestycyjnych, jest dedykowany zespół, który przepisuje regulacje i umowy z klientem na język informatyczny, czyli, jak my mówimy, koduje reguły w systemie, a osobnym elementem była rola compliance architecta: ktoś, kto doprowadza do startu i do odpowiedniego ustawienia takiego funduszu w systemie. Compliance architect stoi między ideą, pomysłem na jakiś fundusz, a jego codziennym funkcjonowaniem. W ramach tej roli oceniałem możliwość postawienia takiego funduszu. W sytuacji, w której klient chciałby stworzyć fundusz zarejestrowany na przykład, wybierzmy losowe, egzotyczne państwo, na Barbadosie, pytanie brzmi: czy wiemy, jakie reguły obowiązują na Barbadosie? Czy jesteśmy w stanie ten zestaw reguł stworzyć? Czy będziemy mieli dane do sprawdzania tego rodzaju informacji? Czy system jest w stanie wyliczyć wszystkie limity i ograniczenia, które klient narzuci takiemu funduszowi? To była z jednej strony praca na konkretnych funduszach, tłumacząc z angielskiego, stawianie ich, startowanie, tworzenie. A z drugiej strony ta kwestia bardziej systemowa, o której wspomniałeś, czyli przyglądanie się, bo oczywiście dołączyłem do firmy w momencie, w którym ona już bardzo dobrze działała od wielu lat, więc niewiele rzeczy trzeba było tworzyć od początku, a jeśli trzeba było, to na pewno nie cały system compliance, bo compliance było aktywne od X lat. Była to bardziej bieżąca kontrola aktualności tego systemu, usprawnianie go. Żeby to osadzić w pewnych liczbach, bo trochę bujamy w obłokach: mówimy o systemie informatycznym, który musiał obsłużyć kilkadziesiąt różnych dostaw danych od różnych dostawców w różnych porach, żeby te dane później skompilować i codziennie przeprocesować setki tysięcy transakcji, bo my zapewnialiśmy zgodność nie dla setek, tylko dla tysięcy funduszy. Oczywiście były fundusze mniejsze, większe, ale pomyślmy o skali: duża firma ma setki, a czasami tysiące funduszy. Każdy z nich inwestuje w dziesiątki albo setki papierów wartościowych. Każdy papier wartościowy ma przypisane do siebie dziesiątki rodzajów informacji: skąd pochodzi, jaki to rodzaj papieru, kto jest emitentem, ile kosztuje i tak dalej. Jak mamy to całe uniwersum, dochodzimy do elementu compliance: każdy fundusz musiał się trzymać od kilkudziesięciu do kilkuset czasami rodzajów limitów inwestycyjnych. Najprostszy przykład: sankcje, nie kupuj papierów rosyjskich, tylko 10 procent swojej wartości możesz zainwestować w Europie, a jak kupujesz obligacje, to tylko z takim i takim ratingiem. Przemnóżmy to wszystko przez siebie i wyjdzie absolutnie potężna dawka danych, informacji, które, powiem to raz jeszcze, muszą być sprawdzane codziennie. Tempo wysokie, wolumen potężny, więc system musiał to po pierwsze technicznie być w stanie przyjąć, a po drugie procesowo: kto musi być o czym informowany, co w przypadku naruszenia, które wywołał portfolio manager, co w przypadku naruszenia, którego nie wywołał, ile dać mu czasu na reakcję, a do kogo pójść z taką informacją. To potężne uniwersum, i jak o tym teraz mówię, sam trochę nie wierzę, że przy tym pracowałem, bo wydaje się to absolutnie niemożliwe do kontrolowania, a jednak kontrolowaliśmy to, z całkiem niezłym skutkiem. Muszę sam siebie poklepać po ramieniu, bo to świat złożony, dynamiczny i, nie oszukujmy się, spore pieniądze i sporej odpowiedzialności: nikt nie lubi tracić, a klient, który przychodzi do profesjonalistów, nie lubi tracić podwójnie. Stawka była wysoka i w rozumieniu ekonomicznym, i intelektualnym.

### Jakie są największe wyzwania w pracy compliance officera?

**Rafał:** To brzmi jak naprawdę duży ciężar, być w takim procesie odpowiadania za to. Rozumiem, że jest struktura, o której wspomniałeś, i nie jedna osoba odpowiada za wszystko, ale przypuszczam, że to stosunkowo trudne. Mam pytanie: najczęstsze wyzwania, którymi muszą się mierzyć specjaliści compliance w sektorze inwestycyjnym, poza wolumenem? Mnożyliśmy sobie w głowie, to są dziesiątki milionów rekordów codziennie. Wyobraźmy sobie, że nie ma czegoś takiego jak planowanie zgodności, analiza zgodności, łatwo wpaść w rabbit hole i zacząć inwestować, robić rzeczy, które są niezgodne, a to prędzej czy później złapie jakaś organizacja pod tytułem SEC i będzie problem. Co byś powiedział o najczęstszych wyzwaniach poza wolumenem?

**Hubert:** Wolumen jest tak oczywistym wyzwaniem dla mnie już po tych latach, że nawet bym o nim nie pomyślał. Powiem przewrotnie, że największym wyzwaniem jest jednak element ludzki. Ustawienie systemu jest trudne, upewnienie się, że jesteśmy na bieżąco ze wszystkimi regulacjami jest ważne, terminowe dostawy danych są istotne i czasami problematyczne. Ale na końcu tego procesu są ludzie, którym czasami trzeba powiedzieć, że ta decyzja inwestycyjna niekoniecznie była zgodna z tym, co klient sobie życzył, niekoniecznie spełnia znamiona tego, na co pozwala regulator. Te kwestie techniczne, wiedza, IT, to w każdej pracy będzie tego rodzaju wyzwania przynosiło, może nie w takim wolumenie. A wyzwaniem, które widzę jako unikalne, jest element konfrontacji, rozbieżnych spojrzeń, bo przecież nie jest tak, że portfolio manager zdecydował, że nie będzie podążał za regułami i teraz będzie sobie kupował to, co sobie życzy. On próbował podążać za regułami, ma system, który ma mu w tym pomóc, i mimo tego doszło do sytuacji, w której kupił coś, czego kupić nie powinien. Ten element wskazałbym jako najtrudniejszy. Na początku był dla mnie najtrudniejszy. Do dzisiaj pamiętam, jak dzwoniłem po raz pierwszy do portfolio managera, jak bardzo ręce mi się trzęsły. A potem był dla mnie najprzyjemniejszy, bo w momencie, w którym już się tego nauczyłem, oswoiłem się ze swoją rolą i tym elementem pracy, każdy człowiek to jakaś inna historia. Do każdego trzeba było podejść trochę inaczej, inaczej to zakomunikować, w różny sposób proponować rozwiązania.

### Czyjego interesu pilnuje compliance officer w funduszu?

**Rafał:** Myślałem sobie, jak mówiłeś, że ty i ludzie na stanowiskach podobnych do twojego stoicie na straży potencjalnie naszych pieniędzy. Jeżeli inwestuję za pomocą funduszu, brokera, mam trzeci filar i systematycznie wkładam pieniądze, żeby były inwestowane w odpowiedni sposób i przyniosły oczekiwany zwrot, to staram się spojrzeć z praktycznej strony przeciętnego Kowalskiego: że jesteś potrzebny, żeby ktoś nie poszedł złą ścieżką, jak Madoff w Stanach, żeby nagle miliardy dolarów nie wyparowały, bo okazuje się, że są zainwestowane w rzeczy, które podlegają tak wielkim fluktuacjom albo są tak niebezpieczne, albo są nielegalnymi papierami. Czy dobrze to rozumiem?

**Hubert:** Nie mogę się zgodzić, bo powiedziałeś, że potencjalnie stoimy na straży twojego interesu. Nie, my po prostu stoimy na straży twojego interesu. To rzeczywiście fakt. Sprowadzając to do bardziej codziennych terminów: jeśli jesteś klientem funduszu inwestycyjnego, jeśli zdecydowałeś się powierzyć mu swoje środki, to tak, potrzebujesz compliance officerów, potrzebujesz funkcji compliance, dlatego że ty jako klient nie masz ani możliwości, ani zapewne chęci kontrolować, jak fundusz działa na co dzień. Przychodzisz do fachowca, znowu uczepiłem się lekarzy, tak samo jak do lekarza, z zaufaniem, że on wie, co robi, że ma doświadczenie i dobrze się tobą zajmie, czy to w wydaniu fizycznym u lekarza, czy ekonomicznym, finansowym u funduszu inwestycyjnego. I powiem więcej: fundusze inwestycyjne są bardzo zróżnicowane. W momencie, w którym stwierdzasz, mam wolne środki, nie chcę ich trzymać w banku czy w skarpecie, chciałbym zarobić na nich, chciałbym je zainwestować, to wybór funduszy jest olbrzymi. Jeśli jesteś entuzjastą nowych technologii, są fundusze, które skupiają się tylko na tym. Jeśli chcesz unikać ryzyka i wolisz inwestować w obligacje stabilnego, bogatego rządu, są fundusze, które robią tylko to. Compliance officer jest do tego, żeby nie dochodziło do sytuacji, w której dajesz mi swoje pieniądze, ja mówię: słuchaj, znam się na tym sektorze, będę te pieniądze mnożył, a tak naprawdę zrobię z nimi coś innego, coś, na co się nie umawialiśmy. Sprowadzając to do jednego zdania: taka jest funkcja compliance officera w zakresie zgodności inwestycyjnej, żeby klient miał pewność, że to, w co chce, żeby jego pieniądze były inwestowane, rzeczywiście jest inwestowane.

**Rafał:** To jest piękne wyjaśnienie. Myślę, że teraz wszyscy, łącznie ze mną, faktycznie to zrozumieli, bo potrzebowaliśmy kontekstu: najpierw opowiedziałeś o mechanizmie, a później ta rola została nazwana, więc super odpowiedziałeś przy okazji na moje pytanie, w jaki sposób compliance może wspierać, a nie tylko ograniczać proces inwestycyjny. Jeżeli chcesz, możesz coś dodać.

**Hubert:** Oczywiście, że chcę, bo od razu uruchomiłem się emocjonalnie, jak połączyłeś compliance z ograniczeniem. Compliance jest takiego rodzaju ograniczeniem, jak, patrzę na gniazdko, plastikowe wkładki są ograniczeniem dla dzieci, żeby nie pchały tam palców. Compliance ma zapewnić bezpieczeństwo obrotu finansowego, bezpieczeństwo środków i w pewnym sensie doprowadza do tego, że czegoś nie możesz kupić, czegoś nie możesz zrobić, ale to tylko dlatego, że nie takie jest moje widzimisię czy moich kolegów z zespołu, tylko dlatego, że tego sobie nie życzy klient albo regulator w danym kraju.

### Czym różni się compliance w USA i w Europie?

**Rafał:** Porozmawiajmy o twojej pracy w różnych jurysdykcjach, bo masz doświadczenia europejsko-amerykańsko-polskie. Nie żeby Polska nie była w Europie, źle zabrzmiało.

**Hubert:** Pachnie secesją.

**Rafał:** Wywrotowo zabrzmiało, nie zamierzałem. Nie wiem, czy to dobrze zadane pytanie, możesz mnie wyprostować. Porównanie podejścia do compliance inwestycyjnego w Stanach i w Europie. Mi się wydaje, że w Stanach nie ma za dużo tego compliance albo się tym tak nie przejmują, jest dużo więcej wolności, dużo mniej regulacji, dużo więcej można robić, fundusze są dużo bardziej agresywne w inwestowaniu, podejmują bardziej ryzykowne decyzje, a w Europie obarczone większymi regulacjami, mniejszą stopą zwrotu, ale bardziej uporządkowanym procesem, bardziej konserwatywnym inwestowaniem. Czy możesz to porównać i czy mam rację?

**Hubert:** Odpowiedź wymagałaby osobnego odcinka podcastu.

**Rafał:** A w dwie minuty?

**Hubert:** Nie zaskakuje mnie to, co powiedziałeś. Rzeczywiście tak postrzegana jest różnica między Stanami a Europą. To wpisuje się w generalny trend, który na LinkedInie obserwuję, że Europa jest przeregulowana, w wydaniu memowym to tylko plastikowe nakrętki. Ja się z tym nie zgadzam. Nie chcąc robić z tego wykładu akademickiego: oczywiście inne regulacje obowiązują w Stanach i inne w Europie, niech to będzie punktem wyjścia. Natomiast nie jest tak, że w Stanach te regulacje są praktycznie puste i pozwalają na wszystko. Te reguły obowiązują na obu kontynentach. Powiem więcej, regulator amerykański SEC mam wrażenie, że jest regulatorem dosyć aktywnie działającym, widocznym, spełniającym swoją rolę. Druga kwestia: jakie mamy prawo, to jest A, ale B: kto to prawo egzekwuje. Można mieć bardzo rozbudowane regulacje, ale nieegzekwowane albo często przymykane na nie oko i wtedy nawet rozbudowane regulacje do niczego się nie przydadzą. W kwestii regulacyjnej nie wchodziłbym w porównania. Co do podejścia i robienia biznesu, muszę i chcę się zgodzić, że to podejście jest przede wszystkim różne. Dla mnie jako Europejczyka z urodzenia, wychowania i przyzwyczajenia miałem wrażenie, że w Stanach cały sposób robienia biznesu, nie tylko compliance, jest trochę bardziej luźny, trochę mniej sformalizowany. To się przekłada również na dział compliance. Ale to absolutnie nie świadczy o tym, że na cokolwiek przymykaliśmy oko albo po koleżeńsku pozwalaliśmy na jakieś działania. Bardziej chodzi o emocjonalny stosunek portfolio managerów do compliance niż rzeczywistą ich reakcję na potencjalne naruszenia, bo nikt nie chce tych naruszeń wywoływać. Jeśli już są, zawsze była współpraca w kierunku, żeby jak najszybciej wrócić do stanu zgodności. To się w zależności od jurysdykcji czy kontynentu nie zmienia. Sam długo się zastanawiałem po powrocie, skoro było tam tak bardzo inaczej, to na czym to polegało, i jakbym miał spisać listę, nie wiem, czy jestem gotowy, bo to kwestia odczuwalna, ale nie do końca namacalna, nie do końca możliwa do sprecyzowania.

### Co pokazuje film „Margin Call” o kulturze pracy w finansach?

**Rafał:** Jak mówiłeś o Stanach i o tym podejściu, nie wiem, czy widziałeś film „The Big Short”, zakładam, że tak. Stamtąd dowiedziałem się, czym jest SEC i jak bardzo była zabawna ta organizacja wtedy, przynajmniej tak zostało przedstawione w filmie. Nie chcę myśleć źle o organizacji ani jej członkach, broń Boże. Ale wyglądało to tak, że w Europie oglądają te papiery i patrzą, czym są te derywaty i piramidy, a w Stanach było hura i zaprzeczenie, że rynek sam się nie nakręci, a potrzebna zgodność planów inwestycyjnych z realizacją i zarządzaniem ryzykiem była uznawana za śmieszną. To tylko film, fabuła, ale w mojej głowie było: okej, tak to wygląda w Ameryce. Później, w tym samym czasie, była afera Madoffa, jego funduszu, który wyprowadził gigantyczne pieniądze. Ciężko sobie wyobrazić tam proces zarządzania ryzykiem czy pracę zespołu compliance.

**Hubert:** Dwie rzeczy chciałem powiedzieć. Po pierwsze pamiętajmy, że to film hollywoodzki, przede wszystkim miał się dobrze oglądać. Jeśli chodzi o filmy, jest inny, który polecam. Ma bardzo brzydką nazwę po polsku, „Chciwość”. W oryginale nazywa się „Margin Call” i tej nazwy wolę używać. To film, jak widziałem w jednej recenzji, o gadających ludziach w garniturach. Ja go oglądam, siedząc na krawędzi krzesła, w napięciu, bo w mojej ocenie dobrze oddaje, jeśli mówimy o podejściu do biznesu, atmosferę. Doskonale oddaje realia. Tam nawet drzwi w biurowcach skrzypią tak samo jak w filmie. Absolutna dbałość o szczegóły. Jest okrojony z elementów komediowych, ekstatycznych, bo „Big Short” to ciekawy, energetyczny film sam w sobie.

**Rafał:** Nie ma Skiby Carola w „Margin Callu”, rozumiem.

**Hubert:** Nie ma, ale są inni wybitni aktorzy, więc polecam „Margin Call”, jeśli ktoś jest zainteresowany tym, jak ten biznes wygląda od strony relacyjno-klimatycznej. Mogę przybić pieczątkę: pracowałem na Manhattanie i potwierdzam, że tam tak jest. To pierwsza rzecz. Druga, przypomniało mi się, bo powiedziałeś, że w przypadku tych afer nie ma mowy o istnieniu compliance. Wrócę do porównania z zegarkiem. Jedna rzecz to czy masz zegarek na ręku, a druga to co robisz z jego odczytami. Compliance jak najbardziej mogło istnieć, to, że istnieje, to jedna kwestia, ale druga kwestia to, jak jest traktowane.

**Rafał:** O to mi chodziło, źle się wyraziłem. Był, ale był ignorowany i tak to wyszło. Nie byłem w środku, nie znam się na tym, tylko odczułem efekty.

### Jak sztuczna inteligencja zmienia compliance w sektorze inwestycyjnym?

**Rafał:** Myślę o technologiach, innowacjach, które zmieniają wiele branż, ale na pewno zmieniają też compliance w inwestycjach. Pytanie najprostsze, jakie może być: jak nowe technologie zmieniają oblicze compliance w sektorze inwestycyjnym, szczególnie w kontekście sztucznej inteligencji?

**Hubert:** Bingo! Mamy to!

**Rafał:** Jest nareszcie!

**Hubert:** Jak już podcast wspomniał o AI, można zamykać, nic lepszego się nie wydarzy. Powiedziałbym tak. Po pierwsze technologia w ogóle umożliwia działalność compliance. Bez technologii nie ma mowy o działalności compliance. Dlaczego? Siedząc we Frankfurcie, otrzymywałem informacje z całego świata, z giełd całego świata, od klientów z całego świata. Siedząc w Nowym Jorku, otrzymywałem informacje z Azji, z Europy. Przede wszystkim ten przesył informacji. Po drugie wolumen. Tak jak już wspominaliśmy i jak sobie liczyłeś w głowie, tysiące razy setki razy tysiące razy dziesiątki, tego się po prostu, kolokwialnie, nie da ogarnąć poza komputerem. Anegdotycznie przypomniała mi się sytuacja, jak kiedyś wydawało się, że system nam odmówił posłuszeństwa. Rzuciliśmy: trudno, będziemy robić na kartce. Ale zastanawiając się nad tym, na kartce nawet bardzo sprawny intelektualnie i manualnie człowiek wyliczyłby może wszystkie limity dla jednego funduszu w ciągu tygodnia. A my potrzebowaliśmy codziennie liczyć limity dla setek funduszy, dla setek reguł. Wracając do odpowiedzi: czekam na rozwój technologii. Absolutnie nie uważam, że AI idzie po moją pracę, to kolejny punkt bingo odhaczony. Czy AI idzie po pracę, czy nie? Uważam, że nie. Wręcz przeciwnie, zanim AI się pojawiło, już wykorzystywaliśmy automatyzację, robotyzację procesu, bo i z perspektywy samego pracownika, i firmy nie chcesz robić tych manualnych, powtarzalnych, codziennych zadań. Jeśli można to zautomatyzować, oddać robotowi, sztucznej inteligencji, algorytmowi, zróbmy to. My nie po to się kształcimy, nie po to się rozwijamy, mamy jakąś wiedzę, żeby uprawiać kopanie rowów, że tak powiem. Chcemy robić te rzeczy, które wnoszą wartość, które też dla nas są ciekawe, ekscytujące, stymulują intelektualnie. Zapewniam, że oczekiwania sektora technologicznego, firm i samych compliance officerów są tu zbieżne.

**Rafał:** To wiele wyjaśnia, że była już używana automatyzacja wcześniej, tak też myślałem, bo ciężko sobie wyobrazić hektary lasu, które musiałyby być wycięte, żeby powstał papier i żeby drukarki nadążały drukować, a potem żeby ktoś nadążał czytać. Świat przyspieszył dzięki informatyzacji, a później dzięki sztucznej inteligencji. Zastanawiam się w kontekście, czy AI idzie po pracę, czy nie. Wiadomo, że ty nie masz na to odpowiedzi, ja też nie. Musielibyśmy tu posiedzieć długo, bo jesteśmy ciągle we wczesnym stadium rozwoju różnego rodzaju modeli. Ciężko mi określić nawet horyzont dwu-, trzyletni, co się może wydarzyć, a dziesięcioletni jest totalnie poza moją skromną możliwością wyobrażenia sobie. Szczerze nie wyobrażam sobie świata za 10 lat i jestem ciekaw, jak będzie wyglądał. Obserwuję to z perspektywy technologii, marketingu i tego, jak moja praca się zmienia. U mnie, czyli w wyszukiwarkach internetowych, wykorzystanie sztucznej inteligencji przy analityce, analizie, wdrażaniu jest o 95 procent wyższe rok do roku i mnóstwo mniej zaangażowanych prac i osób na tych stanowiskach nie jest nam już potrzebnych. Potrzebujemy innych skillsetów, więc to się tak szybko zmienia. Nie mówię, że twoja rola będzie zagrożona, ale że będzie musiała bardzo szybko ewoluować. Ostatnie zdanie: co mi przeszkadza w mojej branży teraz, że kiedyś musiałem szybko się zmieniać, nadrabiać, doinformowywać non stop, a teraz to non stop zamieniło się w to, że muszę ciągle przyjmować mnóstwo nowych informacji, żeby próbować nadążyć za tym, jak zmieniają się chociażby wyszukiwarki. Mam poczucie, że dojdę do momentu, w którym nie będę w stanie fizycznie tego robić, żeby być na bieżąco, i coraz większą część mojej pracy przejmie AI. Nie wiem, czy to obawy, po prostu percepcja.

**Hubert:** Dwa komentarze. Po pierwsze, weź pod uwagę, że jeśli ty nie będziesz w stanie być na bieżąco, to inni ludzie też nie będą w stanie. To doprowadzi, przynajmniej moim zdaniem, do jakiejś zmiany systemu, bo jeśli świat będzie nam uciekał szybciej, niż nasza percepcja będzie w stanie to rejestrować, taki scenariusz, który widzę, to uwolnienie się sztucznej inteligencji i ludzie jako jej poddani. Natomiast w pewnym momencie myślę, że dojdziemy do momentu, w którym powiemy sobie: tak szybko dalej biec nie można, bo my za tymi zmianami nie nadążamy. Ta zmiana będzie tak daleko idąca, że wywoła pewną zmianę w naszym zachowaniu. To jedna kwestia, a druga, z tymi drugimi kwestiami mam problem, bo mi uciekają, jak się nad pierwszą rozwodzę.

**Rafał:** Możemy wrócić, jak sobie przypomnisz.

**Hubert:** Przypomniałem sobie, odnośnie tego, że AI idzie po pracę. Przykład trochę głupawy: w sytuacji, w której w fabryce samochodów nie było żadnych robotów i wszystko robili ludzie, zakładam, że był człowiek odpowiedzialny na przykład za dokręcanie kół codziennie, przez cały dzień. Praca była stabilna, ale pytanie, czy jako ludzie naprawdę chcemy się tym zajmować, jeśli można to zautomatyzować, użyć do tego robotów. Może jestem za bardzo ambitny w podejściu do tematu, ale róbmy te rzeczy kreatywne, róbmy te, które są ciekawe, które powodują, że chce się wychodzić z łóżka każdego dnia. Używajmy tych narzędzi, bo ciągle mówimy o narzędziach, żeby nam się żyło lepiej. To taka generalna odezwa.

**Rafał:** Generalna odezwa. Wszedłbym tu z tobą w głębszą polemikę, ale na następny raz, bo mam po prostu obawy, nie tylko o siebie, bo to nie spędza mi snu z powiek, ale o redystrybucję dochodów polegającą na ograniczaniu kosztów i utrzymywaniu wysokich marż. To osobna kwestia, którą moglibyśmy porozkminiać na poziomie ekonomicznym.

### Czy blockchain ma zastosowanie w compliance inwestycyjnym?

**Rafał:** W obszarze technologiczno-innowacyjnym ostatnie pytanie, wracając do compliance: blockchain i jego potencjalne zastosowanie w compliance inwestycyjnym. Masz jakiś pogląd albo widoczność na użycie blockchaina?

**Hubert:** Nie jestem zbyt techniczny w tej kwestii, więc moje rozumienie blockchaina ogranicza się do tego, że to zdecentralizowany system, który jest wykorzystywany przez Bitcoin. Koniec mojej wiedzy na ten temat. Mam spostrzeżenie, że do samego Bitcoina czy technologii wykorzystujących blockchain tradycyjna branża finansowa, branża funduszy inwestycyjnych, podchodziła i myślę, że nadal podchodzi dosyć nieufnie. Z tego, co wiem, największe spółki w świecie finansów rozpoznały już znaczenie Bitcoina, czy nawet włączyły go do swoich strategii inwestycyjnych. Ale zdecydowanie większy entuzjazm na początku był wśród użytkowników prywatnych niż wśród funduszy inwestycyjnych. Jeśli chodzi o blockchain w rozumieniu decentralizacji i jej wpływu na compliance, nie widzę zastosowania tego w obecnym systemie, bo elementem, na którym compliance mocno się zasadza, jest pewien organ decyzyjny. Skoro compliance jest zgodnością inwestycji z prawem i z umową z klientem, musimy mieć i mamy w każdym kraju jednego regulatora, który ma jakąś opinię na temat danej dyrektywy, danej inwestycji. Tak samo z klientem: w sytuacji, w której nie mogę dojść do porozumienia z portfolio managerem, każdy ma swoje dane, odmienną ich interpretację, mamy jeden organ decyzyjny, w tym przypadku klienta, który powie: zgadzam się z A albo z B, proszę zrobić tak albo inaczej. Jeśli dobrze rozumiem blockchain i rezygnację w tym przypadku z centralnego ciała, centrum danego systemu, to póki co nie widzę możliwości zastosowania tego podejścia, bo to jedno, konkretne ciało nadrzędne jest potrzebne do sprawnego działania systemów finansowych w różnych krajach.

### Jak ESG wpływa na compliance i czym jest greenwashing?

**Rafał:** Zostawmy to. Mam jeszcze kilka minut, więc dwa szybkie obszary. Jeden, na którym się trochę pochylam od jakiegoś czasu, to ESG, czyli Environmental, Social, Governance. Szczerze się zastanawiam, jakie regulacje ESG w ogóle wpływają na compliance inwestycyjne i czy to jest brane pod uwagę. Twoja uczciwa opinia i wiedza.

**Hubert:** I opinia, i wiedza. Tak, absolutnie jest brane pod uwagę. Nie zagłębiając się w kwestie polityczno-światopoglądowe, czy warto, czy za dużo, czy za mało tych regulacji, skupię się na praktyce rynkowej, która pokazuje, że temat jest, kolokwialnie, gorący. Dużo dyskusji na jego temat. Pracując w tym, widzę, że elementy ESG są integrowane. Zaczęły być integrowane lata temu, nadal są. Czasami przebija się do publicznej wiadomości informacja, że ktoś zrezygnował z ESG. Ale nawet jeśli zrezygnowała rozpoznawalna firma czy jakiś inny organ, ESG nie znika. Zainteresowanie jest. Być może ten hype train trochę wyhamował, bo w momencie, w którym ESG się pojawiło, musiało rozpalać serca i umysły w większej ilości, bo to była nowa, ciekawa rzecz. Teraz trochę się z tematem oswoiliśmy, tak samo jak z AI: na początku codziennie jakieś doniesienia, a teraz raz na tydzień, przynajmniej w mojej bańce informacyjnej. Kto ogłasza śmierć ESG, robi to przedwcześnie. Pamiętajmy, że są dwa spojrzenia: z jednej strony regulacje i to, czego wymaga regulator, prawo, a drugą kwestią są preferencje inwestorów. Coraz młodsi ludzie będą inwestować, zaczynają inwestować, ludzie, którzy mają, o to kolejne bingo, jak się jeszcze pojawi Gen Z w tym podcaście, to mamy naprawdę wszystko.

**Rafał:** A tu cię zaskoczę, bo nie było tego na liście.

**Hubert:** Ale to ja powiedziałem. Zadbałem o obowiązkowy element każdej internetowej wypowiedzi. Tak będzie: coraz młodsi ludzie, którzy mają inne priorytety, którzy w inny sposób będą decydowali, co jest warte inwestowania, a co nie, będą wchodzili na rynek. Potrafię sobie wyobrazić sytuację, w której regulacje zwolnią czy nawet zrobią krok wstecz, ale ludzie będą chcieli inwestować w to, co ma ich zdaniem sens, w to, co nie jest krótkoterminowe. Zajmuję się obecnie tym tematem w pracy bardzo mocno, więc może nie jestem obiektywny. Po pierwsze widzę duże zainteresowanie klientów, nawet z Ameryki cały czas, może na złość po prostu obecnemu prezydentowi, nie wiem, ale zainteresowanie jest. A druga kwestia, pomijając spory, czy za dużo regulacji czy za mało: uważam, że inwestowanie długoterminowe, nie nastawione tylko i wyłącznie na krótkoterminowy zysk, ale myślące o przyszłości, jest po prostu dobrym trendem.

**Rafał:** W kontekście ESG pewnie spotkałeś się z greenwashingiem. Myślę, że to jakaś absolutna plaga z mojej perspektywy i zastanawiam się, czy jest tu rola compliance w zapobieganiu nadużyciom, w wyłapywaniu greenwashingu, czy raczej nie.

**Hubert:** Nie mogę powiedzieć, że się spotkałem z greenwashingiem, bo nie chcę mieć jutro rano odwiedzin odpowiednich służb. Poważniej: z hasłem się spotkałem, wiem, co to jest, i wprowadźmy to dla odbiorców, którzy się nie spotkali. Greenwashing to praktyka polegająca na twierdzeniu, że ekologiczne są praktyki, które w rzeczywistości ekologiczne nie są. Widzę cały ten trend ESG, czy inaczej regulowanie tego trendu, jako mające na celu uniemożliwienie greenwashingu. Wprowadzamy te wszystkie regulacje, standardy i wymierne dane po to, żeby w momencie, w którym ja mówię, że jestem ekologiczny, i ty mówisz, że jesteś ekologiczny, mówić o tym samym, używać tego samego języka. Bez tych regulacji, bez obudowania tego standardem, może dojść do sytuacji, w której ty mówisz, że jesteś ekologiczny, bo wyłączasz światło, jak wychodzisz z pokoju, a ja mówię, że jestem ekologiczny, bo żyję na farmie i sam produkuję swoje jedzenie. To jednak są różne levele. Chodzi o to, żeby układając to w strukturę, upewnić się, że używając tych samych słów, mówimy o tych samych elementach. I czy jest tu rola compliance? Tak, jak najbardziej. Dla compliance ograniczenie, limit inwestycyjny wynikający z ESG, czy z woli inwestora, czy z woli regulatora, jest traktowany tak samo. Jeśli ESG powoduje, że na przykład, najprostszy przykład, nie inwestujemy w spółki, które wydobywają węgiel, to czy tak sobie zażyczył inwestor, czy tak sobie zażyczyła Unia Europejska, dla mnie w codziennej pracy nie ma w tym dużej różnicy.

**Rafał:** Dobrze, odpowiedziałeś przy okazji na moje następne dwa pytania. W kontekście greenwashingu, żeby to wybrzmiało, chodzi o to, że gro firm, nie będę ich wymieniał, bo nie mam teraz danych przy sobie, kolokwialnie mają strony internetowe i aplikacje przemalowane na zielono: używamy teraz tylko ekologicznych farb do farbowania naszych ubrań. Pewna marka z Chin, gigantyczny światowy e-commerce, takie cuda opowiada, a to promil produktów na stronie. Albo że wspieramy recykling, a wspieranie recyklingu w dużej firmie ze Szwecji polega na tym, że wspierają nawet nie pół procenta, albo warunki i odbiór są nieekologiczne. Ja na to mówię, że to wycieranie sobie twarzy ważnymi sprawami, manipulowanie inwestorami. Bo później mam, powiedzmy, pół miliona złotych w twoim portfelu, dla mnie to duże pieniądze, chcę je inwestować i interesuje mnie inwestowanie w firmy, które wdrażają rozwiązania sprzyjające planecie. Jak występuje greenwashing przez te firmy i compliance tego nie wyłapuje, to możecie moje pieniądze zainwestować w firmy, które oszukują. Tak to rozumiem.

**Hubert:** Dobrze to rozumiesz i właśnie od tego są regulacje ESG i właśnie od tego jest compliance, żeby do tego nie dochodziło. Z praktyki powiem ci, że nie musisz się obawiać. Nie wchodząc w szczegóły, bo to byłoby nie do zniesienia, to nie są łatwe regulacje do przeczytania i zrozumienia. Ale są takie praktyki, elementy, które powodują, że ten greenwashing staje się coraz trudniejszy. Jeśli pojawia się deklaracja o byciu ekologicznym w rozumieniu dyrektyw ESG, to naprawdę wypełnić te znamiona nie jest wcale tak łatwo. Podam jeden przykład: jest mechanizm, który powoduje, że nawet jeśli wszystkie twoje działania są bardzo ekologiczne, ale do tego robisz jeszcze coś z listy zakazanych działań, to nie możesz powiedzieć, że jesteś ekologiczny. Co jest absolutnie logiczne i dobrze, że jest, bo to trochę tak, jakbym powiedział, że dbam o ekologię, dbam o społeczeństwo i dbam o dobre zarządzanie firmą, bo prąd mam z paneli fotowoltaicznych, tkaniny z lokalnej farmy, daję pracownikom 40 dni urlopu. Super, ale zatrudniam dzieci do pracy niewolniczej.

**Rafał:** Czekałem na to.

**Hubert:** W tej sytuacji nie masz prawa nazywać się spełniającym znamiona ESG. Oczywiście mój przykład jest przejaskrawiony, ale właśnie tego rodzaju mechanizmy są wprowadzane i stoją na straży tego, że jeśli wspierasz recykling, to powiedzmy, co najmniej 40, 60 czy 70 procent. Jakiś znany i sensowny procent musi być spełniony, żebyś mógł coś zadeklarować.

**Rafał:** Tym zakończmy ten obszar. Trochę mnie uspokoiłeś.

**Hubert:** Możesz spać spokojnie.

### Jak zacząć karierę w compliance?

**Rafał:** Super, widzisz, jak się z mądrymi porozmawia, człowiek się wyśpi i nie będzie się stresował. Chciałem na koniec wyłudzić od ciebie porady i zapytać, co dalej w twoim życiu, co planujesz. Praktyczne wskazówki dla osób, które chciałyby zakończyć, a wróć, rozpocząć karierę w compliance czy compliance inwestycyjnym. Czy jesteś w stanie w skondensowanej formie pokierować, jakie studia trzeba skończyć, jakie kroki zrobić? Mam nadzieję, że udało nam się w tym nagraniu pokazać, że to pasjonujące, ważne i nie tak skomplikowane, żeby przynajmniej w podstawach je zrozumieć.

**Hubert:** Czepiając się słówek, a każdy compliance officer musi się czepiać, taka jest nasza rola: dla tych, którzy chcieliby zakończyć karierę w compliance, nie kończcie, moi drodzy, nie kończcie. A dla tych, którzy chcieliby zacząć, najłatwiej zacząć, zaczynając po prostu. Co mam na myśli, mówiąc to puste trochę zdanie? Spotkałem się w pracy w compliance z ludźmi, którzy pochodzą z bardzo różnych dziedzin, dróg życia, wykształcenia, charakteru. Compliance jest na tyle szerokim elementem, że ja akurat kończyłem prawo, ale czasami dla żartu mówię, że mi to przeszkadza, a nie pomaga, bo czasami rzucane są tak kreatywne pomysły, że po prawniczemu to się nie zgadza, a komuś to się zgadza. Na pewno to wykształcenie mi pomogło, bo nauczyło mnie myśleć w sposób ustrukturyzowany. Natomiast absolutnie nie trzeba być prawnikiem, żeby być compliance officerem. Są ludzie z wykształceniem finansowym, z różnorodnym, nie będziemy tu wymieniać. Dobrze byłoby mieć jakiś element, który by się przydał, nawet na przykład wykształcenie techniczne. Bo zostać compliance officerem to jedno, ale potem pytanie, co się chce z tym robić. Czy chce się być bardziej magikiem od systemów? Czy bardziej zajmować się działaniem sprawnym, technicznym? Czy kogoś bardziej pasjonuje bycie ekspertem merytorycznym do spraw regulacji tak bardzo, że praktycznie nie trzeba rozmawiać z prawnikiem z danego kraju, bo samemu się to wszystko wie? Czy może bardziej element ludzki: rozwiązywanie sytuacji trudnych, konfliktowych i łagodzenie emocji? Już będąc compliance officerem, można sobie znaleźć swoją niszę. Zachęcam. Uważam, że jest to fascynujące. Robię to z różnych stron, w różnych zespołach i w różnych firmach od prawie dziesięciu lat i jeszcze mi się nie znudziło, więc uważam, że jest tam miejsce dla każdego. Niestety muszę zmartwić ciebie i wszystkich, którzy chcą się dowiedzieć, jak zacząć, bo ja też na początku szukałem kompendium wiedzy, szukałem książek. Mówię sobie: niech ta książka ma 5 tysięcy stron, ale chcę mieć po prostu konkret, ABC compliance officera albo chociaż jakiś rozdział w książce o inwestycjach. Prawie 10 lat temu na tego rodzaju kompendium się nie natknąłem. Zbieranie tych informacji trochę mi zajęło i cały czas zajmuje. To raczej porozrzucane elementy: trochę wiedzy finansowej, trochę prawniczej, trochę psychologicznej, trochę technicznej. I to wszystko dopiero z czasem tworzy dobrego compliance officera. Generalnie polecam, bo, jak powtarzamy, tam nie ma nudnych dni. Każdego dnia człowiek wstaje i myśli sobie: okej, co się dzisiaj wysypie. To też, szczerze mówiąc, bardzo życiowo mi pomogło, bo zrozumiałem, że nawet jak sztab ludzi pracuje regularnie nad tym, żeby wszystko szło dobrze, to nie zawsze będzie szło dobrze, nie da się wszystkiego przewidzieć, zaplanować, kontrolować. Oczywiście celem compliance jest być jak najbardziej proaktywnym, nie czekać, aż coś się wydarzy, i gasić pożar, tylko, trzymając się porównania, w zarodku wyrzucać materiały łatwopalne. Myślę, że bardzo się uspokoiłem życiowo, bo pracowałem codziennie w takim środowisku, że mało co już mnie rusza.

### Jakie plany zawodowe ma Hubert Resmer?

**Rafał:** Jakie masz plany zawodowe? Co się u ciebie dzieje i co będziesz eksplorował?

**Hubert:** Obecnie nadal trzymam się compliance, pracując jako konsultant, ale teraz bardziej po stronie oprogramowania w firmie, która dostarcza oprogramowanie do zarządzania funduszami inwestycyjnymi. Wykorzystuję swoje doświadczenie biznesowe, ale też techniczne. Przy okazji myślałem, co zrobić inaczej, do czego jeszcze można tego użyć. I zauważyłem, że tak naprawdę nie zajmowałem się niczym innym, jak godzeniem różnych, często sprzecznych interesów wielu stron. Bo w sytuacji spornej biznes, czyli portfolio manager, chce jednej rzeczy, klient może chcieć drugiej, regulator jeszcze innej, pytanie, jak to jest operacyjnie wykonalne i jak jest opłacalne dla firmy. Praca w compliance to praca w nieustannej sytuacji spornej. Zauważyłem, że nauczyłem się tym dobrze zarządzać i dobrze tego typu sytuacje rozwiązywać, zarówno na płaszczyźnie ustrukturyzowanej technicznie danych, jak i na płaszczyźnie ludzkiej. Razem z kolegą zaczęliśmy oferować swoje usługi w zakresie rozwiązywania konfliktów w sprawach istotnych dla biznesu. Chcemy się trzymać strony biznesowej. Działamy w kilku trybach pracy: mediacji, negocjacji, arbitrażu, ale też otwartych, wolnych konsultacji. Gdyby to brzmiało jak ciekawa alternatywa albo potrzebny krok dla kogoś, więcej informacji można znaleźć na moim LinkedInie. Cały czas używam doświadczenia z zakresu compliance i podsumowując, polecam tego rodzaju zajęcie osobom, które lubią różnorodne wyzwania, które lubią robić coś, co ma znaczenie, bo ustaliliśmy, że jakiś wpływ na bezpieczeństwo i ludzi, i obrotu finansowego jest. To po prostu ciekawa praca, która rozwija.

### Zakończenie rozmowy i polecajki

**Rafał:** Zdecydowanie. Dzisiaj w końcu dowiedziałem się, co to jest i o co chodzi z compliance i jak to naprawdę na mnie wpływa, więc bardzo ci dziękuję za tę rozmowę. Twoją nową inicjatywę i LinkedIna podlinkujemy w opisie. Wspominałeś, że ciężko o jedną książkę, abecadło compliance managera, ale czy jest coś, co cię inspiruje? Książki, podcast, gdzie możemy zgłębiać wiedzę nie tylko o compliance, ale w ogóle o finansach, inwestycjach. To osobny temat, ale zbliżony. Czy masz coś takiego, co mógłbyś nam polecić?

**Hubert:** Muszę się odwołać do cytatu, który usłyszałem na studiach. Jeśli dobrze pamiętam, brzmiał: lekarz, który nie rozwija się jako człowiek, nadal może być dobrym lekarzem, ale prawnik, który nie rozwija się jako człowiek, nie może być dobrym prawnikiem.

**Rafał:** Taki będzie tytuł tego odcinka.

**Hubert:** Za pomocą tego patetycznego cytatu chciałem odpowiedzieć na twoje pytanie, bo jeśli kariera w compliance brzmi interesująco, to absolutnie nie można się zamykać na jedno źródło ani na jeden obszar kompetencji. Nie chcę polecać jednego źródła, bo szczerze mówiąc nie przychodzi mi teraz do głowy. Lubię słuchać podcastów, bardzo lubię czytać książki, oglądać wartościowe filmiki na YouTubie. Chodzę i zbieram te okruszki informacji i potem w sobie łączę. A gdybym miał zaczynać jeszcze raz, to od czego bym zaczął? Najpierw od solidnej dawki wiedzy finansowej. To najważniejsze, bo nie wiedząc, jak działają rynki finansowe, jakie są rodzaje papierów wartościowych, jak działa giełda, ciężko rozumieć to, na co się patrzy, skoro mamy pilnować poprawności inwestycji.

**Rafał:** W takim razie ja bym polecił dla kogoś, kto jest zainteresowany ekonomią i finansami: w polskim internecie jest kilka podcastów. Dla mnie w bardzo fajnej formie, sprzyjającej myśleniu i bieżącej orientacji, jest podcast „Ekonomicznie”. Prowadzi go pan Jarosław Kuźniar z panem Rafałem, nie pamiętam nazwiska, i jest co tydzień. Można od tego zacząć, a później sky is the limit, bo tych informacji w kontekście inwestycyjnym, finansowym jest wiele. Hubert, jeszcze raz bardzo ci dziękuję. Myślę, że każdy, kto przesłuchał naszą rozmowę, będzie całkowicie inaczej patrzył na rolę compliance managera i będzie spokojniejszy o swoje fundusze w funduszach inwestycyjnych. Dziękuję ci bardzo.

**Hubert:** Mam nadzieję. Dziękuję bardzo. Do zobaczenia.

## Polecajka gościa

**„Margin Call”** (film; w Polsce znany jako „Chciwość”). Hubert poleca ten film jako realistyczne, dopracowane w szczegółach przedstawienie atmosfery pracy w branży finansowej na Manhattanie. W odpowiedzi na pytanie o polecane źródła zachęcał też do łączenia wielu źródeł wiedzy i rozpoczęcia od solidnej wiedzy finansowej.

Źródło: https://moszkowcow.com/pl/podcast/hubert-resmer-compliance-w-praktyce/
