---
title: "Build to Last - mam wizję firmy, która przetrwa pokolenia - Eric Janczyk"
description: "Eric Janczyk, szef nowojorskiej Nova Construction Services, opowiada, jak system EOS i kultura firmy mają sprawić, że przetrwa ona bez właścicieli."
podcast: "Globalne Horyzonty"
host: "Rafał Moszkowców"
guest:
  name: "Eric Janczyk"
  role: "Właściciel i szef Nova Construction Services"
  company: "Nova Construction Services"
topics:
  - "biznes w Nowym Jorku"
  - "system operacyjny EOS"
  - "kultura firmy i wartości"
  - "partnerstwo w biznesie"
  - "budowanie firmy na pokolenia"
duration_min: 68
published_at: 2025-03-21
video_url: "https://www.youtube.com/watch?v=kJcP2BCalKY"
url: "https://moszkowcow.com/pl/podcast/eric-janczyk-nova-construction-build-to-last/"
---

# Build to Last - mam wizję firmy, która przetrwa pokolenia - Eric Janczyk

## O gościu

- **Kim jest:** Eric Janczyk, właściciel i szef Nova Construction Services, firmy z Nowego Jorku zajmującej się remontami i modernizacją budynków na Manhattanie, w tym kamienic, biurowców i obiektów historycznych. Do Stanów przyjechał jako 16-latek, a firmę po ojcu przejął około 2019 roku, wspólnie z partnerem Bogdanem.
- **Czym się zajmuje:** Prowadzi firmę specjalizującą się w naprawie i renowacji elewacji budynków. Pracował m.in. przy słynnych budynkach, takich jak Dakota, San Remo, El Dorado, Majestic i Osborne. Firma ma też biuro w Warszawie. Należy do organizacji branżowych i angażuje się w lobbing na rzecz lepszych regulacji.
- **O czym rozmawiamy:** O drodze od przejęcia firmy do jej obecnej skali, networkingu i biurokracji w Nowym Jorku, różnicach między regulacjami w USA i Europie, podziale ról z partnerem (wizjoner i integrator), wdrożeniu systemu operacyjnego EOS, kulturze opartej na wartościach, przejrzystości i dzieleniu się zyskiem, budowaniu firmy na pokolenia, ulubionych projektach i duszy starych budynków.
- **Gdzie go szukać:** LinkedIn (Eric Janczyk).

## Najlepsze cytaty

> „A ja po prostu kocham to, co robię.”

> „Dla nas kultura to jest klucz naszej firmy.”

> „Najważniejsze w biznesie, jak się ma partnera, to żebyśmy siebie rozumieli i żebyśmy razem dobrze współpracowali.”

> „System, proces i ludzie.”

## Transkrypt

Prowadzący: Rafał Moszkowców. Gość: Eric Janczyk.

### Wstęp

**Rafał:** Witam Was serdecznie w kolejnym odcinku podcastu Globalne Horyzonty. Dziś moim gościem jest osoba, która doskonale wie, jak rozwijać biznes na jednym z najbardziej wymagających rynków na świecie. Mój rozmówca to Eric Janczyk, właściciel i szef Nova Construction Services, firmy, która od lat zajmuje się remontami i modernizacją budynków na Manhattanie. Dzięki jego pracy nowojorskie kamienice, biurowce i obiekty historyczne odzyskują swój dawny blask. W dzisiejszym odcinku porozmawiamy o prowadzeniu firmy w Nowym Jorku, różnicach w podejściu do biznesu między USA a Polską oraz o tym, jak skutecznie zarządzać zespołem i rozwijać organizację na dynamicznym i mega konkurencyjnym rynku. Jestem pewien, że ta rozmowa dostarczy Wam wielu cennych inspiracji. Eric, witaj w podcaście.

**Eric:** Cześć Rafał. Dzięki za zaproszenie, jestem, jak to się mówi po angielsku, excited.

**Rafał:** Super. Ja też, naprawdę. Jestem niesamowicie ciekawy tego, co robisz i jakim jesteś człowiekiem, jak do tego podchodzisz. Robiłem sobie research, więc coś tam plus minus wiem, ale myślę, że rozwiniesz to mega.

### Jak Eric Janczyk rozwinął firmę po przejściu ojca na emeryturę?

**Rafał:** Chciałem wejść w temat, bo budowanie biznesu w Nowym Jorku, w Stanach, jak sam pewnie wiesz, w Polsce jest takim holy grail, Stany dla każdego. Jestem mega ciekawy, jak to faktycznie tam jest. Nowy Jork to jedno z najtrudniejszych miejsc do prowadzenia biznesu i zastanawiam się, przynajmniej mi się tak wydaje, ale może to wyprostujesz, może się totalnie mylę, jak wyglądała twoja droga od przejęcia firmy do rozwinięcia jej w obecnej skali.

**Eric:** Zacznijmy od tego, że ja przyjechałem tutaj, jak miałem 16 lat. Dla mnie to był szok, to było niesamowite, ale wszystko zajęło nam trochę czasu, żeby tutaj dojść do siebie. Mój tata był tu przez wiele lat i zbudował fundament tej firmy, tak jak my to teraz nazywamy. Około 2019 roku zdecydował się przejść na emeryturę i powiedział: synu, walcz dalej z tym wszystkim sam. W tym samym czasie przyszedł covid, było niesamowicie dużo zmian jednocześnie, co spowodowało, że powiedziałem sobie: dobra, nie mogę robić tego samego. Jedna z osób, które u nas pracowały przez dłuższy czas, mój obecny partner Bogdan, była zainteresowana, żeby pociągnąć to ze mną dalej. Zrobiliśmy taki partnership, mieliśmy duże wizje, duże goale i chcieliśmy odejść od perspektywy firmy typu mom and pop shop i zrobić coś większego. Tutaj są duże możliwości, tylko trzeba mieć odpowiednie osoby i stworzyć kulturę pracy. W Ameryce mówi się: go get it. Każdy może. Ja zawsze mówię, że jeżeli chcesz, to tutaj są duże możliwości. Trzeba ciężko pracować i dasz radę.

**Rafał:** Nie było żadnego problemu, że jesteś Polakiem z pochodzenia? Czy to w ogóle jakiś problem tam, czy raczej advantage, jakaś korzyść?

**Eric:** Nie myślę, że ludzie tutaj w Nowym Jorku, a może bardziej w Nowym Jorku niż w całej Ameryce, bo Ameryka jest duża i są duże różnice, czy to jest Chicago, czy West Coast, czy Middle of America, każdy na to inaczej patrzy. Ale w Nowym Jorku nie. My mamy tak zróżnicowane narody, to jest po prostu New York jungle, i naprawdę nie ma różnicy, czy jesteś Polakiem, Niemcem czy z Ameryki Południowej. Jeżeli jesteś osobą, która chce coś osiągnąć i o coś walczyć, tutaj zawsze jest szansa.

**Rafał:** Kurde, niesamowicie optymistycznie to brzmi. Ameryka tak się jawi, że to jest taki land of the free i jechali tam ludzie, dla których w Europie kiedyś nie było miejsca, i tam mieli wolność. Wydaje mi się, że większość ludzi tak myśli, więc fajnie, że to potwierdzasz, bo teraz, wiesz, sytuacja ze Stanami jest taka, że docierają do nas raczej negatywne informacje niż pozytywne o tym, co się tam wyrabia. Może tu jest jakiś filtr, ale myślę, że wiele osób zastanawia się, jak to tam będzie dalej. Ale do tego może wrócimy później.

### Po co Eric Janczyk angażuje się w networking i lobbing branżowy?

**Rafał:** Dowiedziałem się, że jesteś częścią środowiska liderów w swojej branży w Nowym Jorku. Jak ważna jest dla ciebie rola networkingu i bycia w odpowiednich kręgach biznesowych?

**Eric:** Networking jest zawsze ważny, w każdym biznesie, czy to budownictwo, czy inna branża. Należę do paru różnych organizacji i każda daje coś innego. Organizacja branżowa, w której jestem, jest główną siecią ludzi, którzy zajmują się tym, czym ja się zajmuję, czyli naprawą elewacji budynków w Nowym Jorku. U nas jest bardzo dużo biurokracji w Stanach, a szczególnie w Nowym Jorku, gdzie budownictwo nie jest takie proste, że podjedziesz sobie, wymienisz parę cegieł albo coś naprawisz. Niestety u nas tak nie ma. Na wszystko trzeba mieć pozwolenia: żeby coś zrobić na ulicy, a nawet, może nie tyle pomalować okno, ale coś zrobić, trzeba mieć pozwolenie od miasta, od departamentu transportu albo od departamentu budynków.

Na to wszystko potrzebny jest ten networking. Ciągle rozmawiamy z różnymi instytucjami, z tą biurokracją, i próbujemy nawiązać z nimi współpracę, żeby system był lepszy. To gra w dwie strony: my próbujemy zrobić lepiej dla miasta, a miasto nas słucha. Jednocześnie są ludzie z tej samej branży, z którymi próbujemy stworzyć sieć komunikacji, żeby to wszystko lepiej pracowało. Najśmieszniejsze jest to, że wszyscy jesteśmy dla siebie konkurencją, ale nie podchodzimy do tego tak, że o, tobie źle, a tobie źle. My chcemy zrobić lepiej dla naszej branży i polepszyć to wszystko, bo dla nas wszystkich jest tyle pracy, że nie musimy się martwić, czy ta firma dostanie jeden projekt, czy ta druga. Każda firma ma pewne aspiracje i idzie w swoim kierunku.

**Rafał:** To jest taki słynny amerykański, kolektywny lobbing pod jakieś rozwiązania?

**Eric:** Tak, lobbing, ja bym powiedział tak. Mamy firmę lobbingową, która nam pomaga. Zajęło nam trochę czasu, bo nasza organizacja została stworzona gdzieś 10 plus lat temu, ale wreszcie dotarliśmy do odpowiednich źródeł. W tym momencie organizacja się rozrosła i naprawdę słuchają nas i chcą z nami współpracować, bo mamy duże doświadczenie. Chcemy robić rzeczy, które pomagają, a nie stwarzają trudniejsze sytuacje na rynku i dla ludzi przede wszystkim.

### Czy regulacje budowlane w Nowym Jorku są przesadzone?

**Rafał:** Chcę cię trochę upraszczać, bo tu jest ta kwestia biurokracji. W Europie pewnie jesteś tego w 100 procentach świadom, ale muszę to powiedzieć, bo musi to wybrzmieć: teraz wszyscy mówią o deregulacji. Odmieniają to przez wszystkie przypadki w języku polskim i pewnie amerykańskim. W Europie mamy mnóstwo regulacji, a w Stanach, chłopie, nie masz żadnych regulacji. Taka wiadomość idzie do ludzi. Zastanawiam się, jako praktyk, jak wygląda ta biurokracja w Stanach i na jakim jest twoim zdaniem poziomie komplikacji. Żebyśmy ten mit o zderegulowanych Stanach rozbili albo faktycznie utwierdzili, że Europa jest przeregulowana, a Stany rozregulowane.

**Eric:** Ja myślę, po pierwsze, że to zależy od lokalizacji. Nowy Jork jest duży. Bardzo dużo biurokracji mamy w samym mieście, czy to Manhattan, Brooklyn, Bronx. Ja na przykład mieszkam trochę dalej, na Long Island, tam jest mniej regulacji. To zależy, gdzie jesteś. W metropolii potrzebujemy trochę więcej, bo tu chodzi przede wszystkim o bezpieczeństwo ludzi, to jest podstawa tego wszystkiego. Jeśli są zasady i ktoś komuś zrobi krzywdę, to są problemy w budownictwie, czy to pracownik, czy przechodzień. Tych regulacji u nas jest bardzo dużo. Jak zaczynałem w tej branży gdzieś około 2004 roku, kiedy byłem młody i piękny, to był całkiem inny świat. Za każdym razem, jak wchodzi coś nowego, czy to układ ekonomii w 2008 roku, czy covid, to wszystko ma wpływ na to, jak to pracuje. Ale niestety jesteśmy w branży, w której bezpieczeństwo jest bardzo ważne, i tej biurokracji jest naprawdę bardzo dużo.

Kiedyś zajmowało nam dwa tygodnie, żeby projekt ruszył, a teraz zajmuje dwa miesiące.

**Rafał:** Czy twoim zdaniem to już jest przeregulowane, czy dobrze, że tak jest?

**Eric:** Myślę, że to bardzo dobrze, bo to wpływa na bezpieczeństwo ludzi. W budownictwie to chyba jedna z ważniejszych rzeczy: bezpieczeństwo ludzi, dużo regulacji, mamy dużo planów, dużo przechodzi przez to, żeby było przygotowane. Mamy dużo osób, które nas sprawdzają po drodze, z zewnątrz, na przykład osobę od bezpieczeństwa zatrudnioną czasem bezpośrednio przez klienta, żeby patrzeć, czy robimy coś bezpiecznie. U nas zawsze są takie checks and balances.

**Rafał:** Taki supervisor. Mam dużo doświadczenia w Wielkiej Brytanii, mieszkałem tam przez wiele lat, i to, co opowiadasz, trochę przypomina Wielką Brytanię. Taki mniejszy brat Ameryki chyba ciągle, bo właśnie ten checks and balances, ten supervisor od klienta, to wiem od moich klientów, których tam wspieraliśmy, także w sektorze budowlanym. Dzięki temu ilość wypadków na tamtejszych budowach jest minimalna. Myślę, że w Stanach do tego samego się dąży. Wybacz, że tak strzelam, bo się nie znam, nigdy tam nie mieszkałem, ale przypuszczam, że regulacje dotyczą też zatrudniania i BHP, bo w Stanach jest mnóstwo migrantów, z których część pewnie nie mówi w żadnym języku, więc trochę sami o siebie nie mogą zadbać, jak pracują na budowie. Regulacje muszą o nich zadbać, bo pracodawca, gdyby nie musiał dawać kasków, to może wcale by tego nie robił.

**Eric:** Dokładnie tak. Mamy bardzo dużo zabezpieczeń BHP i dużo regulacji, i wiele rzeczy musimy dostarczać w innych językach dla naszych pracowników, po hiszpańsku albo po polsku. Kiedyś mieliśmy dużo Polaków, którzy u nas pracowali, teraz mamy dużo ludzi z Ameryki Południowej. Jeżeli głównym językiem pracownika jest polski, trzeba dużo dokumentów przygotować po polsku. Angielski to wiadomo, standard, ale hiszpański jest u nas takim drugim językiem. Wiele rzeczy dostarczamy po hiszpańsku, nasza osoba od HR musi mówić po hiszpańsku, bo wielu naszych pracowników niestety nie mówi bardzo dobrze po angielsku.

**Rafał:** Hiszpański według wszelkich statystyk jest drugim najbardziej popularnym językiem w całych Stanach, a w miejscach, gdzie tego biznesu jest najwięcej, czyli na wschodnim i zachodnim wybrzeżu i na Florydzie, to już w ogóle. Na Florydzie połowa ludzi mówi po hiszpańsku z uwagi na Kubę i Dominikanę, i Haiti. Ale nie wiem, czy słyszałeś, że teraz, pod nową władzą, po raz pierwszy Stany Zjednoczone mają oficjalny urzędowy język angielski.

**Eric:** Tak, słyszałem. Chyba ostatnio podpisano executive order. Nie myślę, że to będzie miało jakikolwiek wpływ na cokolwiek, dlatego że i tak będą musieli w każdym miejscu przedstawiać wszystko w innych językach. Jak możesz coś podpisać, jeśli nie wiesz, co podpisujesz?

**Rafał:** Dokładnie tak. Myślę, że to forma propagandy i populizmu, ale było dla mnie zaskakujące, że nawet w takich stosunkowo mało ważnych sprawach robi się executive order.

**Eric:** Ja myślę, że żyjemy w świecie, w którym dużo jest teraz for show. Taka propaganda. Niestety tak jest. Ludzie tak odbierają technologie i tak odbierają newsy.

**Rafał:** Ja na tym szczerze ubolewam. Nie jestem jakimś ghostbusterem fake newsów, ale jest mnóstwo propagandy, szczególnie w social mediach, która bardzo mnie uderza, dlatego staram się z nich rzadziej korzystać.

### Jak Eric Janczyk i Bogdan dzielą role wizjonera i integratora?

**Rafał:** Chciałem cię zapytać o jeszcze jedną rzecz. Wspomniałeś, że prowadzisz firmę z drugą osobą, z Bogdanem. Zawsze jak jest dwóch ludzi, którzy zarządzają firmą, jakoś się dzielą: jeden jest wizjonerem, drugi operacyjnym. Przypuszczam, że tak jest najlepiej, bo jak jest dwóch wizjonerów, to potem ciężko z operacjami. Wiem to po sobie. Jeśli macie taki albo inny podział ról, jakie korzyści z tego są dla firmy i dla ciebie?

**Eric:** Bardzo ciekawy temat, który z Bogdanem i naszym leadership teamem często omawiamy. Oficjalnie on jest naszym visionary, a ja tak zwanym integratorem. Mamy system EOS, w który może wejdziemy głębiej za chwilę. Ja zawsze myślę, że musi być balans. Nie jestem dobry w pewnych rzeczach, wiem o tym. Nie jestem dobry w numerach, to nie jest moja silna strona. Jestem za to super pozytywną osobą, która weźmie zespół na plecy i jedziemy: musimy to zrobić. A Bogdan jest bardzo transparentny, ma dobre podejście do ludzi. Mamy bardzo dobry balans i działa to dlatego, że się rozumiemy. Zawsze możemy sobie powiedzieć, kto jest kim, wiemy, w czym jesteśmy dobrzy i na kim, na czym polegać, żeby coś zrobić. On ma dużo pomysłów jako wizjoner, ja też mam te pomysły. To jest jedna rzecz w całym systemie, który wdrażamy od paru lat, która nie jest do końca wyjaśniona. Ale nam na tym nie zależy, bo się rozumiemy, a chyba najważniejsze w biznesie, jak się ma partnera, to żebyśmy siebie rozumieli i żebyśmy razem dobrze współpracowali. Nasza współpraca jest bardzo efektywna i jesteśmy, bym powiedział, najlepszymi przyjaciółmi w biznesie. Czasem słyszy się, że w innych firmach partnerzy... Nie, my możemy sobie powiedzieć najgorsze rzeczy, ale wiemy, że mówimy je po to, żebyśmy byli lepszymi osobami, a nie po to, żeby sobie zrobić na złość.

**Rafał:** To musi super wybrzmieć, bo zrozumiałem, że u ciebie na pierwszym miejscu jest nie sam podział ról czy rubryczki. Trzeba się uzupełniać, bo to ważne, ale najważniejsze jest zaufanie oraz intencje. Jeżeli można komuś powiedzieć przykrą rzecz, a moim zdaniem czasem warto, ale z intencją, którą lubię nazywać intencją growth, do wzrostu, do zbudowania cię, a nie do zniszczenia cię. Jeżeli mówisz: słuchaj, robisz to źle, uważam, że robisz to w taki sposób, więc może zastanów się nad tym, i pewnie nikt ci tego feedbacku nie da, to ja ci taki feedback daję. Ja sam lubię coś takiego dostawać, rzadko to dostaję, bo przeważnie jest to trudne. Mi się wydaje, że wy to macie. Jak powiedziałeś, jesteście najlepszymi przyjaciółmi w biznesie.

**Eric:** Dokładnie. Ciekawe jest to, że rozmawiałem wczoraj z Bogdanem i mamy dzisiaj meeting one on one. Moja córka gra w tenisa i czasami muszę z nią jechać na turnieje. Powiedziałem do niego: jutro mamy spotkanie, możesz przemyśleć jedną rzecz? Ostatnio, jak jeżdżę na te turnieje, nie czuję się złączony z firmą. Odpowiadam na maile, jestem na meetingu, ale jakoś nie czuję się częścią firmy, kiedy jestem na wyjeździe z córką. Co mogę zrobić? On mówi: nie ma problemu, jutro ci dam odpowiedź. To jest super, bo może nie będę chciał usłyszeć tego, co chcę, ale chcę usłyszeć, jak mogę być lepszą osobą nie tylko dla niego, ale dla naszego zespołu. Chcę być obecny, chcę im pomagać. I na tym to wszystko polega.

**Rafał:** Na tym polega każdy dobry partnership, bo ludzie łączą się w pary na poziomie prywatnym i zawodowym z różnych powodów i różnie to wychodzi, ale partnerstwo biznesowe jest oparte o transparentność, zaufanie i to, że ja ci coś powiem, ty to przemyśl i do mnie wróć. Coś genialnego. Gratuluję takiego partnera, bo to nie jest tak częste, jak mogłoby się wydawać.

### Czym jest EOS i jak wdrożyła go firma Nova Construction Services?

**Rafał:** Ruszyłeś temat EOS. Po polsku to dosłownie przedsiębiorczy system operacyjny, Entrepreneurial Operating System. Wyczytałem, że to Gino Wickman, w książce „Traction: Get a Grip on Your Business”, w Polsce wydanej jako „Przyczepność”, czyli kontrola nad swoim biznesem. Jestem osobiście zafascynowany uczeniem się, jak zarządzać biznesem. Przez wiele lat stosuję OKR-y i PDCA, który jest dla mnie modus operandi także w życiu prywatnym. Jestem mega ciekawy, jak wdrożyliście EOS, dlaczego i jak to dla was działa, oraz jaką lekcję mógłbyś dać innym biznesom.

**Eric:** Chyba muszę zacząć od historii, gdzie to się wszystko zaczęło.

**Rafał:** Dawaj, mamy czas.

**Eric:** Był covid, czasem nie było co robić. Jak mieliśmy spotkania z Bogdanem, mówiliśmy, że musimy zrobić trochę researchu: jak możemy tę firmę dalej rozwijać? Patrzyliśmy na różne systemy i nagle ktoś polecił nam książkę o EOS. Zaczęliśmy czytać i mówimy: ciekawe. Miałem parę osób, które były na tym systemie, słyszeliśmy dobre rzeczy i powiedzieliśmy: okej, idziemy spróbować. Jak się zdecydowaliśmy, zatrudniliśmy osobę, tak zwanego EOS Implementera, który jeszcze do dziś z nami współpracuje. To niesamowity facet, który naprawdę bardzo nam pomaga w implementacji. EOS składa się z pewnych elementów.

Najważniejsza rzecz, jaką mi przedstawił w naszej firmie, to kultura, kultura pracy, kultura osób, które tutaj zatrudniamy. Mówią tutaj: right people, right seats, czyli odpowiednie osoby na odpowiednie stanowiska. To naprawdę spowodowało, że zaczęliśmy iść w dobrym kierunku. To nie było w jeden dzień, wszystko zajmuje czas, jak każda implementacja systemu, ale przede wszystkim był jasny podział na różne elementy pracy. Stworzyliśmy systemy i procesy, które naprawdę pomagają. Ja jestem jednym z tych rebels, co czasem idzie w innym kierunku, w tym roku nawet dostałem od mojego zespołu nagrodę trust the process. Ale to po prostu system, który spowodował, że wszystko ułożyło się w firmie tak, jak ma być, po kolei.

Czyli nasza wizja. Nie wiem, czy wiesz, kto to jest Simon Sinek.

**Rafał:** Tak, podobno liderzy mają jeść ostatni.

**Eric:** Według mnie liderzy mają jeść ostatni, tak jest. Sinek napisał książkę, jeśli się nie mylę, po polsku „Zacznij od dlaczego”, a po angielsku „Start with Why”. W EOS to jest: dlaczego robimy to, co robimy? Dla nas to była mentalna zmiana: dlaczego chcemy tworzyć i co chcemy stworzyć? Doszliśmy z Bogdanem do wniosku, że nasze motto brzmi po angielsku: possibilities are endless, build to last. Dla nas to znaczyło, że chcieliśmy stworzyć coś, gdzie możliwości dla ludzi są większe. Nie tylko tak, że przyjdą do pracy, ale że jeżeli ktoś chce, może być sobą u nas w firmie, czy jesteś biały, czarny, z Azji, czy masz taki czy inny background. Jeśli przyjdziesz i chcesz coś osiągnąć, my stworzymy dla ciebie możliwość. Mogę ci dać przykład: jednym z naszych liderów jest dziś Ana, która zarządza naszym departamentem dostaw i logistyki budowlanej. Przyszła do nas i pracowała jako sekretarka. Bardzo mądra kobieta. Chciała coś osiągnąć, miała capacity, żeby to zrobić, i krok po kroku przez ostatnie parę lat przeszła z jednej pozycji na drugą, na trzecią i teraz jest jednym z liderów w firmie. Dla mnie i Bogdana to inspirujące, że możemy stworzyć miejsce, gdzie tacy ludzie mogą przyjść, którzy czasem nie mają możliwości, a my możemy wpłynąć, żeby im pomóc się rozwinąć: follow your dreams, go get it. Czasem mamy osoby, które dojdą i będą musiały pójść dalej. My myślimy dalej, żeby tę firmę rozwijać i otwierać nowe pozycje.

### Co znaczy wizja firmy „possibilities are endless”?

**Rafał:** Jaką macie wizję? W tym EOS-ie ta wizja jest clue. Kultura, o której mówisz, przemawia przez ciebie: tworzycie kulturę inkluzywną, kulturę rozwoju. Czy zaczęliście od takiej wizji, że possibilities are endless, czyli nie ma granic, wszystko jest możliwe? Co to właściwie dla was znaczy? I build to last.

**Eric:** Polski grunt nigdy nie jest prosty, ja to tyle razy mówiłem w życiu. Zawsze mówię, że to musi wyjść z serca. Dla nas ten EOS i nasze why wyszło z serca: stwarzanie możliwości dla ludzi, ale te możliwości są nieskończone, tylko musimy to dalej budować, czy w budownictwie, czy w czymkolwiek. Jeśli ta osoba chce przyjść i chce coś osiągnąć, to my jej pomożemy i naprawdę spróbujemy jako firma rozbijać się dla wszystkich. Dla nas ważniejsze jest tworzenie takich liderów. Największym high five dla nas byłoby, gdybyśmy naprawdę stworzyli 20 niesamowitych liderów, którzy dalej coś w życiu rozwijali. To dla nas większe niż pieniądze.

**Rafał:** Jezu, jak mi się to podoba. Bardzo fajnie powiedziane. Życzyłbym sobie, żeby większość firm na świecie tak myślała. Nie tylko o wyciskaniu na chwilę, tylko że czasami ludzie mogą też, jak ładnie po angielsku, outgrow the company, czyli szybko się rozwijać albo chcieć iść w kierunku, w którym ty nie będziesz mógł im zapewnić rozwoju. Muszą pójść dalej. Ja na przykład jestem osobą, którą to w pewnym sensie cieszy. Jeżeli ktoś u ciebie tak się rozwinie, że ma już ten sufit, nie umiesz tak szybko rosnąć albo nie idziesz w tę stronę, to ta osoba odchodzi. Ta firma jest przystankiem na drodze naszego życia. Fajnie tak to traktować. Podchodzisz do tego w ciekawy sposób. Nie wiem, czy w waszej branży, czy w ogóle w Stanach jest to popularne podejście. Moje doświadczenie z Wielkiej Brytanii mówi, że wcale nie, że tam nie spotkałem się z tym podejściem.

**Eric:** Myślę, że to jedna z różnic, która sprawia, że nasza firma różni się od wielu innych tutaj, ale dla nas to bardzo ważne. Każda firma może mieć inne perspektywy i inną wizję, ale nasza wizja jest taka i chcemy ją kontynuować. Wiadomo, outgrowth zawsze się zdarzy. Jeżeli osoba jest ambitna i chce coś osiągnąć, to się zawsze zdarzy, ale musimy tej osobie pomóc, żeby zrobiła ten następny krok.

### Jak Nova Construction Services dobiera ludzi do kultury firmy?

**Rafał:** Wyczytałem, że w EOS jest coś takiego jak People Analyzer, do oceny, czy pracownicy pasują do kultury firmy i czy są efektywni. Możesz w kilku słowach powiedzieć, jak to działa?

**Eric:** Dokładnie. Nasza firma ma coś zwanego core values. Nie wiem, czy jest dokładne tłumaczenie, ale to jest tak jakby kultura pracy.

**Rafał:** Kluczowe wartości.

**Eric:** Kluczowe wartości. Jak zatrudniamy osoby do tej firmy, zawsze ludzie się dziwią, dlaczego zadajemy specyficzne pytania. Chcemy zobaczyć nie tylko, jakie ta osoba ma zdolności, bo CV czy umiejętności to jedna rzecz, wiadomo, w pewnych perspektywach ważna, ale jak ja z Bogdanem robię rozmowę z kandydatem, to szczerze nie patrzymy na CV. Patrzymy, czy ta osoba będzie dobrą częścią naszego zespołu i czy ma nasze wartości. Mamy: myślenie pozytywne, to jedna z moich ulubionych, pasję do pracy i motywację do pracy, efektywność, przejrzystość, transparentność i komunikację, responsiveness, czyli szybkie działanie. To są nasze values i musimy upewnić się, że te osoby je mają. People Analyzer ma nasz leadership team, w którym każdy jest oceniany. Mówimy, że to jest taki bar, minimum, że osoba zatrudniona w tej firmie musi być przynajmniej taka, jak liderzy w tej firmie. To są podstawowe rzeczy w People Analyzerze. Używamy go, jak zatrudniamy, ale też analizujemy naszych pracowników, czy dalej to spełniają. To ciągły proces i czasem osoby nie spełniają.

To pierwsza część People Analyzera, a druga to: get it, want it, capacity to do it. Osoba rozumie swoją pozycję, chce wykonywać tę specyficzną pracę, a potem trzeba mieć wiedzę i zdolności, żeby tę pracę wykonać. Na tej podstawie zatrudniamy osoby i analizujemy naszych pracowników. Dla nas kultura to jest klucz naszej firmy. To naprawdę największe, co mamy tutaj. Mówię, że to nasza rodzina poza domem, bo spędzamy tu więcej czasu niż z naszą rodziną. Jest ważne, żeby wszyscy mieli podobną kulturę i to naprawdę spowodowało największe efekty w tym wszystkim: nasza kultura w naszej firmie.

**Rafał:** A co robisz, jak ktoś złamie zasady, wartości? Czy zdarzyło się, że ktoś poszedł wbrew wartościom? Ludzie są wielowymiarowi, mają różne kryzysy, czasem nawet złą wolę, bo są i tacy. Miałeś okazję widzieć, że ktoś po prostu poszedł pod prąd waszym wartościom, i co wtedy?

**Eric:** Oczywiście każdy się uczy na błędach, tylko tak można iść do przodu. Mieliśmy sytuacje, kiedy osoby nie spełniały naszych wymagań kulturowych, naszych core values, i podziękowaliśmy za pracę. Mamy też coś zwanego three strike rule: okej, raz możesz, dwa, ale jak już trzy razy i były już dwie rozmowy, no to niestety, jak u nas w baseballu, strikes and out. Były takie sytuacje, nie jest ich wiele. Na początku, jak wprowadziliśmy ten system, było trochę więcej, ale to już nasz czwarty rok w tym systemie i naprawdę rozumiemy, jak to wszystko działa bardzo dobrze.

### Jak Nova Construction Services buduje przejrzystość i dzieli zysk?

**Rafał:** Powiedziałeś też o transparentności, o przejrzystości. Polskie słowo bardziej mi się podoba: przejrzystość, a nie przezroczystość. Bardzo często firmy o tym mówią, a w mojej opinii wartości są po prostu na stronie internetowej albo na ścianie. Ta przejrzystość jest pisana przez duże P na stronie, a tak naprawdę jej nie ma. Każdy rozumie ją trochę inaczej. Jestem ciekawy, jak ty rozumiesz przejrzystość w firmie i do jakiej głębokości.

**Eric:** Pójdę chyba w innym kierunku. Największą osobą, która ma przejrzystość w tej firmie, jest mój partner i wszyscy są do tego przyzwyczajeni. On to robi od serca, wobec każdej osoby. Ja się jeszcze uczę od niego, bo nie jestem taki dobry w tym jak on, ale naprawdę niesamowicie pomaga to ludziom się rozwijać i zrozumieć, co muszą zrobić, żeby pójść krok do przodu. To atut naszej firmy, że ta przejrzystość u nas działa. Jak mamy mieć taką rozmowę, to ją mamy. Nie ukrywamy się, nie czekamy, tylko chcemy to rozwiązać. Chcemy, żebyśmy czuli się dobrze, ale żeby ta osoba też czuła się dobrze.

**Rafał:** Mówisz bardziej o przejrzystości zasad: że ludzie wiedzą, co jest od nich oczekiwane, jak będzie to mierzone, co muszą zrobić, żeby zrobić następny krok, i że jak zrobią coś nie do końca okej, ktoś do nich przyjdzie i powie: słuchaj, to nie jest okej. Zastanawiam się, czy na poziomie finansowym albo problemów też macie taką przejrzystość: hej, firma zarabia tyle i tyle albo ma takie i takie problemy. Różnie się do tego podchodzi. Kieruje mną typowa ludzka ciekawość.

**Eric:** My co kwartał mamy spotkanie z całym zespołem. Dokładnie mówimy, jakie było nasze revenue, czyli ile pieniędzy przyszło, jaki jest przychód, jaki jest, nie wiem, jak się po polsku mówi pewne rzeczy, profit.

**Rafał:** Zysk firmy.

**Eric:** Tak, zysk. Brakuje mi pewnych słów, sorry. Mówimy, jaki jest przychód i zysk i w jakim kierunku firma idzie. Dzielimy się informacjami. Jesteśmy teraz w takim miejscu, że jednym z naszych goli na ten rok jest stworzenie systemu, żebyśmy dzielili się profitem z naszymi ludźmi. Idziemy w tym kierunku, bo chcemy, żeby wszyscy byli związani z tą firmą, żeby ta firma się dalej rozwijała, nie tylko ja i mój partner, tylko żeby każdy miał, jak to się mówi po angielsku, carrot in the game.

**Rafał:** Nie słyszałem tego, super ciekawe. Po polsku by to śmiesznie brzmiało: marchewka w grze.

**Eric:** I myślę, że to będzie nawet większa przejrzystość tego wszystkiego. To bardzo ważne, żeby to wszystko miało wpływ i żeby ludzie wiedzieli, czy firmie dobrze idzie, czy nie, i jeśli kwartał nie był dobry, co musimy zrobić, żeby wrócić tam, gdzie mamy być.

### Co oznacza dla Erica Janczyka „build to last”?

**Rafał:** Wszystko, co mówisz, musi się zaczynać od tej wizji, od poczucia build to last. Bez tego po co robić wszystko inne? Jestem ciekawy, czy tak myślisz, ale tak wyczytuję, że chcesz z Bogdanem budować firmę, która będzie istnieć, kiedy wy już skończycie. Dobrze rozumiem?

**Eric:** Dokładnie. To jest to, co chcemy: żeby ta firma nie była zależna od dwóch osób, żeby mogła sama pracować przez wiele lat, żeby ciągle miała jakieś innowacje, ciągle się rozwijała i wpływała na nasz rynek w tym, co robimy, a nie zależała tylko od dwóch osób. Chcemy, żeby ta firma rozwinęła się do tego, żeby były systemy i procesy, a przede wszystkim kultura, tak wprowadzona i dopracowana, że to samo będzie pracować. To jest build to last.

**Rafał:** To fajne podejście i myślę, że takie amerykańskie, bardzo je szanuję. W Polsce to też już pewnie jest bardzo popularne, ale ciągle mi się wydaje, że myślimy krótszym okresem czasu. Na pewno ktoś mnie wyprostuje w komentarzu, niech tak będzie, bo może się totalnie mylę i mam nadzieję w zasadzie.

### Jak działają Rocks i Level 10 w Nova Construction Services?

**Rafał:** Z doświadczenia wiem, że wprowadzanie jakichkolwiek metod, business propelling methods, tak jak OKR-ów, Objectives and Key Results, najczęściej rozpiernicza się o implementację. Nie o pierwszą, bo przez pierwsze trzy-sześć miesięcy wszyscy są w hurraoptymizmie i jedziemy z tym, a później zaczyna się degradacja, bo wchodzą problemy, o których nie myśleliśmy. Nie wszyscy chcą albo zrozumieli, bo nie była zadbana kultura na początku, albo są nieodpowiedni ludzie. Wprowadzasz coś nowego i nie wszystkim będzie to leżało, niektórzy będą udawali, że coś robią, a finalnie tego nie będą robić. Pracujecie z EOS-em już 4 lata, to kawał czasu. Jak utrzymujecie trakcję, jak utrzymujecie progres? Jakie to są metody, żebyś wiedział, że to idzie w dobrym kierunku, i co robisz, jak nie idzie?

**Eric:** Mówi się: stick to the plan, czyli jak jest plan, to trzeba iść w tym kierunku. Mamy nasz plan na 10 lat, który po angielsku nazywa się Big Hairy Audacious Goal. Mamy ten goal i jedziemy w tym kierunku. Żeby do niego dojść, mamy plan na 3 lata, który co roku jest przesuwany, i żeby dojść do trzech lat, mamy plan na rok, a ten plan roczny jest podzielony na kwartały. Co musimy zrobić, żeby dojść do planu rocznego? Stwarzamy tak zwane Rocks. Co kwartał mamy Rocks, które idą w kierunku naszych rocznych celów.

**Rafał:** Doprecyzuję, bo dla słuchaczy może to być niezrozumiałe. Rocks to takie goale kwartalne, 90-dniowe, których realizacja pokazuje ci, czy jesteś na kursie i ścieżce. Dobrze rozumiem?

**Eric:** Dokładnie. Dam specyficzny przykład: jednym z goli w naszej firmie jest wprowadzenie profit sharing, czyli dzielenia się podziałem zysków. Naszym goalem jest mieć do końca roku system, a żeby to zrobić, musimy wykonać pewne steps. W tym kwartale mam steps, żeby coś wykonać, żebyśmy byli bliżej. Na tej zasadzie to ogólnie działa.

**Rafał:** Widzisz, znowu rozmawiam z człowiekiem, a Objectives and Key Results mam wbudowane w DNA od lat, więc to jest podobny system i dlatego ze mną mega rezonuje. Rocks to jak Objective, czyli cel, który w OKR-ach jest najczęściej kwartalny. Chociaż ja preferuję czteromiesięczne, tak zwane trzy długie kwartały, z różnych powodów, bo uważam, że trzeba mieć gap między kwartałami, żeby poświęcić czas i przestrzeń intelektualną na przemyślenie, czy poszliśmy w dobrym kierunku i czy liczyliśmy to, co musieliśmy liczyć. Kwestia mniejszych zadań to w OKR-ach key results. Wyczytałem, że w EOS jest Level 10 Meetings. Co więcej możesz o tym powiedzieć?

**Eric:** To jest dla nas leadership meeting. Zawsze w ten sam dzień, zawsze o tej samej godzinie, nie ma, że ta osoba nie może, bo ma inne spotkanie. To najważniejszy meeting firmy przez cały tydzień. My jako zespół, który zarządza firmą, każdy departament ma swojego przedstawiciela, plus ja i Bogdan jako Visionary i Integrator, siedzimy i dyskutujemy, jakie mamy problemy, jak nasze Rocks, kwartalne OKR-y, idą, jaki jest proces, czy wszystko idzie do przodu, czy powinno. Sprawdzamy siebie, jest accountability tego wszystkiego, rozwiązujemy największe problemy firmy. Ten system jest rozwinięty tak, że mamy go w departamentach, wszystko jest przeniesione niżej. Tak naprawdę w naszej firmie Rocks, czyli OKR-ów, jest z kwartału na kwartał przynajmniej gdzieś 40 do 50 pomiędzy różnymi osobami.

**Rafał:** Czyli zadań bardziej, tak? Rezultatów?

**Eric:** Żeby pewne rezultaty, żeby na przykład wydział Field Operations, który zajmuje się wszystkim, co się dzieje na budowach, wdrożył jakiś nowy system. Na naszym wyższym poziomie to zazwyczaj rozwijanie firmy albo rozwiązanie jakiegoś problemu. Na niższych poziomach, na Level 10 w departamentach albo jeszcze niżej, to rozwiązanie problemu albo jakiś cel, żeby coś ulepszyć: coś nie pracuje, zróbmy to, żeby pracowało lepiej.

**Rafał:** Brzmi, jakby wymagało takiego skupienia i bycia on point, ale też podejścia bez bullshitu. Jak wejdzie bullshit, wyimaginowane problemy, wyimaginowane rozwiązania, bo ja to często w życiu widziałem, i myślę, że nie tylko ja. Powiedziałeś accountability, to bardzo mocne słowo. W większości firm jest KPI, to najprostszy system: mamy KPI, jazda z tym. Ja tego osobiście nie lubię, ale często jest to wymagane przez naszych klientów, dlatego że KPI są zero-jedynkowe: jest albo nie ma. A nie zawsze tak jest, bo różnie jest w życiu i na rynku. Ale zastanawiałem się: jeżeli ktoś nie dowiezie, to co wtedy? Ma zadania, nie dostarczy, nie zrobi.

**Eric:** To nie jest nigdy prosta odpowiedź, ale ja czasem mam KPI, których niestety nie wykonam. Musimy być realistyczni, co możemy zrobić jako firma. Czasem nasze OKR-y są za duże. Jesteśmy w tym lepsi niż na początku, jak zaczęliśmy to wprowadzać, wiadomo, że wszystko zajmuje czas, ale naprawdę 70 procent tych OKR-ów jest u nas wykonywanych. Jeżeli widzimy, że jedna, dwie osoby, bo zazwyczaj tak jest, że mniej osób ich nie wykonuje, to mamy rozmowę, dlaczego tak się dzieje. Czasem to może być też osobiste, coś się dzieje w życiu, albo jest jakiś performance issue. Ale zazwyczaj w 70 procentach dowozimy. Próbujemy tworzyć realistyczne OKR-y, które możemy naprawdę wykonać w 90 dni. Jak widzimy, że coś jest za duże, dzielimy to na dwa kwartały, nie musi być zrobione w jeden. Jedną z najlepszych rzeczy w OKR-ach jest to, że w naszej branży ciągle coś próbujemy dodać, stworzyć jakiś system. Czasem czuję, że nasza firma próbuje coś innowować, coś stworzyć inaczej niż inne firmy w budownictwie. Może to nie jest taki OKR, ale dla nas to innowacja: nie wiedzieliśmy, jaki impact będzie miał marketing na to, co robimy. Wcześniej nie mieliśmy marketing managera, w ogóle nie mieliśmy marketingu, a przez ostatni rok mamy. Jaki feedback dostajemy od klientów, czy na LinkedIn, czy na stronie, dostajemy bardzo dużo komplementów i widzimy, że inne firmy zaczynają to robić.

### Czy firmy budowlane w Nowym Jorku dbają o marketing?

**Rafał:** Jesteście w ciekawej branży, która w Stanach jest chyba podobna jak w Wielkiej Brytanii, ale może się mylę: firmy w tej branży bardzo często zaniedbują swój marketing. Marketing to duże słowo, ale generalnie to, jak cię postrzegają, tak się zapisujesz w ich pamięci, mówię o klientach. Często mówię, że widoczność marki, to, jak jest widoczna, postrzegana i jak się komunikuje, może mieć wpływ na decyzję zakupową kogoś za dwa lata, tak jak dziś tę markę zobaczy. To jest duży proces. Wiem, że w tej branży w Wielkiej Brytanii często nie jest to zaopiekowane, a ty powiedziałeś, że zaczynają was naśladować w Nowym Jorku. Czy powiedziałbyś, że firmy w twojej branży są zaopiekowane pod kątem brandingu i widoczności, czy dopiero w to wchodzą, bo wy wyznaczacie trendy?

**Eric:** Myślę, że dopiero w to wchodzą. Widzimy dużą falę: nasz marketing manager coś robi i inne firmy zaczynają to kopiować. W naszej branży to po prostu nie jest tak rozwinięte, ludzie nie kładą na to nacisku. Ale jak robisz niesamowite rzeczy, tak jak myślę, że nasza firma robi, to super jest to pokazać, żeby ludzie widzieli, jakie niesamowite rzeczy firma robi i jakich niesamowitych ludzi mamy. To ma duży wpływ przyszłościowy, bo zależy, gdzie ktoś chce firmę zabrać. Ja chcę, żeby to było build to last. To nas zapisuje w historii i to też jest ważne.

**Rafał:** Zdecydowanie tak, to nie jest quick catch. Planowanie długofalowe wymaga wielowektorowego myślenia, które, wydaje mi się, ty tu proponujesz, wielokrotnie powtarzałeś, i widać to w wielu obszarach w tej firmie: myślenie o ludziach, o wizji, o marketingu, o produkcie czy usłudze. Moim zdaniem tak należy robić, jak się myśli, żeby robić coś długofalowo.

### Jakie projekty Eric Janczyk wspomina najchętniej?

**Rafał:** Chciałem trochę zmienić temat na innowacje, przyszłość, inspiracje. Odnawiacie budynki, które są częścią historii Nowego Jorku, i nie mogę nie zapytać, czy masz ulubiony projekt, taki, który ci się wyjątkowo podobał, jest wyjątkowo satysfakcjonujący albo który zostanie ci w pamięci na długo?

**Eric:** Mam dwa projekty. Jeden, który teraz kończymy i w który byłem bardzo zainwestowany, może nie fizycznie, ale psychicznie, i dużo czasu poświęciłem, to Terminal Warehouse. To było miejsce, gdzie pociągi na Manhattanie się zatrzymywały i były trzymane, taka fabryka. Ostatnio byłem w Warszawie, częściej bywam, bo mamy też biuro w Warszawie, i to coś jak tamte przebudowane fabryki: miejsce, gdzie ludzie mogli używać biur, było też jedzenie dla ludzi. Takie projekty są dla mnie bardzo interesujące, bo to połączenie czegoś starego, naprawdę pięknego, z nową technologią, z nowymi pomysłami, i produkt na koniec wygląda niesamowicie, zarówno naprawa na zewnątrz, elewacji, jak i w środku, bo w tym projekcie robiliśmy też naprawy w środku. To po prostu coś, z czego będę dumny, i jak za 20 lat będę przechodził obok, to na pewno dalej będzie istnieć w tym miejscu.

Jeden ze starszych projektów, który też bardzo dobrze pamiętam, to kościół anglikański, St. Paul's Chapel, który jest zaraz obok miejsca, gdzie stały dwie wieże. Robiliśmy to z 10 lat temu, parę faz naprawy, i pamiętam, jak wchodziłem na rusztowanie na samą górę kościoła, gdzie jest złota kula, i naprawialiśmy tę złotą kulę. Pamiętam, jakie to było uczucie zobaczyć to wszystko, jak to wygląda. Dla mnie to było po prostu niesamowite. Urodziłem się w Polsce, ale jestem Amerykaninem, czułem, co się stało, wiem dokładnie, gdzie byłem, jak to się stało. To projekt, który zawsze będę pamiętał w swoim życiu. To znane miejsce.

**Rafał:** Widać, że masz emocjonalne połączenie z tym projektem. Myślę, że to ważne, żeby tak myśleć o swojej pracy. Szczególnie kiedy mówimy o architekturze, często myślę, jak cudownie może być być architektem. To uproszczenie, ale projektujesz coś, co może zostać na setki lat. Ten build to last na maksa. Zostawiasz coś, co bez względu na to, co się z tobą stanie, będą ludzie z tego korzystać. Chciałem jeszcze słowo o łączeniu starego z nowym. Pamiętam, jak pierwszy raz przyjechałem do Londynu, w Polsce były jeszcze bardzo złe czasy, schyłek Leszka Millera i pierwsze rządy Donalda Tuska, złe czasy biznesowo i pod każdym innym kątem. To, co mnie w Londynie zachwyciło, szczególnie w okręgu Liverpool Street, to połączenie nowoczesnych budowli ze starymi budynkami, ze starymi kościołami, ze starymi kamienicami, którym nadano nową funkcjonalność. W Polsce teraz też to się dzieje, szczególnie w zachodniej Polsce. Ja pochodzę znad morza, ale mieszkam na co dzień w Poznaniu, i tu jest bardzo dużo starych budynków, starych rzeźni, starych koszar, starych browarów. Stary Browar w Poznaniu został w centrum miasta przebudowany w piękną galerię sztuki i galerię handlową. Obok nas jest City Park, stare koszary wojskowe, rozbudowywane jeszcze w okupacji hitlerowskiej, które od wielu lat mają całkowicie nowy kształt: są mieszkania, osiedle, najlepsze w Poznaniu restauracje, i miasto dzięki temu nabiera nowego blasku. Czuję, że z odległości mogę zrozumieć, co możesz czuć, widząc, że twoja cegiełka jest w tych miejscach.

**Eric:** A ja po prostu kocham to, co robię.

**Rafał:** I taki będzie tytuł tego podcastu.

**Eric:** Dla mnie to najważniejsze. Przychodzę do pracy z przyjemnością, kocham przychodzić do pracy. Jak jestem w Nowym Jorku, większość naszej pracy jest na samym Manhattanie. Jak chodzę i patrzę: tu pracowaliśmy, tu pracowaliśmy, tu, dla takich budynków, jak teraz pracujemy już któryś raz dla Dakoty, wszyscy znają Dakotę, ale od Dakoty do San Remo, do El Dorado, Majestic, Osborne, niesamowita liczba budynków. I to nie są takie szkło i tak dalej, to naprawdę budynki, które mają rzeźby w sobie. To wspaniałe budynki. Ja szczerze nie lubię tych wieżowców. Lubię te stare, piękne budynki. One mają w sobie coś takiego, że ciężko mi to opisać.

### Dlaczego Eric Janczyk lubi stare budynki, które mają duszę?

**Rafał:** Masz ulubiony okres w architekturze, który cię najbardziej kręci?

**Eric:** Szczerze powiem, że nie.

**Rafał:** Byłem ciekawy, bo myślałem, że powiesz może amerykańską secesję, bo myślę, że jest tam dużo europejskiego feelingu, na pewno w Nowym Jorku. Ja też powiem głośno, bo ze mną rezonuje to, co mówisz: też umiem się wczuć w budynek, a nie lubię plastikowych szklanych domów. Architektura lat 20. i 30., w Polsce przykładem jest Gdynia, gdzie jest najwięcej takich budynków, ze mną niesamowicie rezonuje, bo tam jest praktyczność z duszą. Mogę jechać do Gdyni, chodzić godzinami i zwyczajnie oglądać balkony, okna. Nie ma zbędnych zdobień, ale te budynki mają coś niesamowitego w sobie. Są tranzycją, przejściem. Stały się dużo bardziej egalitarne, nieelitarne, bo kiedyś były elitarne.

**Eric:** Dusze mają. Takie słowo, dusza: jak patrzę, to one mają coś w sobie. Ciężko to opisać, ale taka dusza, z którą czujesz się połączony.

**Rafał:** To jak ze sztuką: coś po prostu do ciebie przemawia albo nie. Często myślę w kontekście architektury, że to naprawdę sztuka. Czasem do mnie coś kompletnie nie przemawia, a czasem widzisz budynki i, jak mówisz, czujesz, że mają duszę, mówią do ciebie, a jak jeszcze bierzesz udział w przywracaniu im dawnej świetności, no to szczerze ci zazdroszczę. To musi być fantastyczne uczucie i wiem, że możesz tę pracę kochać szczerze i uczciwie.

### Jakie rady ma Eric Janczyk dla polskich przedsiębiorców?

**Rafał:** Na koniec chciałem cię zapytać o parę rzeczy, bo staram się, żeby ten podcast był interesujący też pod kątem poradnikowym: co zrobić, jak się zainspirować. Czego cię nauczyło prowadzenie biznesu w Nowym Jorku? Co mogłoby być twoim zdaniem przydatne dla polskich przedsiębiorców? Powiedzmy, że mam kapitał, capacity intelektualne, żeby startować w Stanach. Co byś mógł poradzić?

**Eric:** Myślę, że wiele firm nie ma systemów i procesów. To jedna z największych rzeczy, która powoduje, że efektywność się tworzy. I oczywiście ludzie, trzeba mieć odpowiednich ludzi. Ja jestem takim hardcore EOS-owcem i to są główne czynniki, ale widzę, że tworzenie systemów, procesów i odpowiednich ludzi w odpowiednich miejscach to dla mnie trzy podstawowe rzeczy, które trzeba tworzyć. System, proces i ludzie to są te rzeczy. Jeżeli to będzie poprawnie, każdy biznes może pracować, tylko trzeba mieć te podstawowe rzeczy. No i kapitał oczywiście.

**Rafał:** No wiadomo, mówisz do mnie ze światowej stolicy kapitalizmu, kapitał jest potrzebny. Ostatnie pytanie, zaskoczę cię pewnie. Gdybyś miał podjąć inną ścieżkę kariery, hipotetycznie, co by to było?

**Eric:** To ciekawe. Myślę, że chciałbym być albo nauczycielem, albo jakimś coachem. Teraz, jak jestem starszy, zaczynam rozumieć, do czego mam więcej pasji, co lubię. Lubię być wokół ludzi, lubię pomagać ludziom, lubię uczyć ludzi pewnych rzeczy. Dla mnie bycie nauczycielem albo coachem to coś, co bym lubił robić. Jak ma się większą pasję do czegoś, to wtedy można się w to bardziej zaangażować. Każdy ma inną wizję, ale myślę, że nauczyciel albo coach.

**Rafał:** Świetna rzecz. Pomagać innym ludziom rozwiązywać problemy, wskazywać potencjalne rozwiązania, inspiracje. W Polsce coaching ma lepszą, gorszą passę, bo u nas się to trochę wypaczyło, ale jak rozmawiam z klientami albo z kolegami i koleżankami ze Stanów czy z Anglii, to posiadanie mentora, coacha jest absolutnie normalne, a czasem pierwszorzędne. Jeżeli budujesz coś na długie lata, musisz sobie zdawać sprawę, że nie wiesz wszystkiego i warto tę wiedzę pozyskiwać od innych. Ja też mówię do siebie, bo czasem brakuje mi czasu i chęci, żeby znaleźć kolejne osoby, z którymi można porozmawiać, które mogłyby mnie zainspirować albo skierować moją firmę w dobrą stronę. Jak już zbudujesz wszystko, co jest do zbudowania w Nova Construction, to myślę, że będziesz miał wielu klientów na usługi mentoringowe.

**Eric:** Myślę, że nawet jak jesteś liderem, musisz się dalej rozwijać. Nie jest tak, że jesteś firmą Nova i wszystko idzie super. My jako liderzy musimy się rozwijać, tak jak pracownik, żeby dążyć dalej. Lider się musi rozwijać, to bardzo ważne, i uczyć się, jak zrobić następny krok w swojej karierze jako lider. Ja to robię sam, bo muszę, jak mogę być lepszym liderem dla moich ludzi, jak mogę im lepiej pomagać, i to jest jedyny sposób.

**Rafał:** To bardzo dojrzałe podejście. Jeżeli wymagamy, żeby inni się uczyli i szli do przodu, to my też musimy się uczyć i iść do przodu. Nie jest to zawsze łatwe, bo bycie liderem i zarządzanie procesem, ludźmi to w moim odczuciu taki multitasking, którego czasem nie znoszę. I chaos, i emocje, i bardzo często nie masz nad czymś kontroli. Ale to, co powiedziałeś, mi się podobało i wracam do tego: trust the process. Zaufanie do ludzi, do siebie, do swojej ścieżki pomaga przejść przez te problemy, które są w biznesie, a nawet w życiu, nieuniknione. Nie wiemy, co jest za zakrętem, nigdy nie będziemy wiedzieć. Możemy tylko zakładać pewne rzeczy i próbować trzymać się naszych rozwiązań.

### Zakończenie rozmowy i polecajki

**Rafał:** Na koniec klasycznie od jakiegoś czasu wprowadzam polecajkę ze świata: książka, film, artykuł. Co byś polecił naszym słuchaczom?

**Eric:** Co bym polecił? Szczerze, ostatnio mój syn wysyła mi podcasty, żebym słuchał. Bardzo interesujące. Ja w ogóle lubię słuchać Simona Sinka, jego podcast „A Bit of Optimism”: osoby przychodzą, bardzo optymistyczne podejście, ja taki jestem, więc dla mnie to super.

**Rafał:** Okej, czyli Simon Sinek, „A Bit of Optimism”. Jest dostępny na Spotify, tak?

**Eric:** Tak, jest dostępny. Ostatnio syn przysłał mi podcast Logana Paula. Wywiad z Jessem Itzlerem, bardzo interesujący, Jesse Itzler wiele w życiu osiągnął, ma inne podejście do wszystkiego. To takie ar of the box, bo jak dziecko ci wysyła fajny podcast, to zawsze można posłuchać innej wizji, nastolatka, ale bardzo ciekawe. Ja wiem, że polityka jest w tym momencie bardzo ciężkim tematem ogólnie światowym.

**Rafał:** Chyba zawsze była.

**Eric:** Zawsze była. Bardzo dobre ostatnio słyszałem, co polecam, bo wysłałem to do wielu osób tutaj w okolicy: Ezra Klein miał bardzo dobry wywiad z Fareedem Zakarią, tydzień temu czy coś takiego, na temat polityki zagranicznej Donalda Trumpa, jego wizji. Zawsze tutaj u nas jest radykalna lewica i radykalna prawica, a tu dyskutują ogólnie i to jest bardzo, bardzo dobre. Lubię słuchać różnych rzeczy z różnych stron, trochę rozwojowych. Czasem mój syn wysyła mi podcast, a czasem moja żona.

**Rafał:** Bardzo ci dziękuję za te polecajki. Podlinkujemy je przy publikacji odcinka. Ja też chętnie posłucham, naprawdę jestem wdzięczny. Eric, bardzo ci dziękuję za rozmowę. Świetnie było posłuchać o twoim podejściu do zarządzania, o tym, jak robisz ten biznes. Myślę, że trochę udało nam się zobaczyć, jak wygląda ta rzeczywistość w Nowym Jorku. Jeśli ktoś chciałby dowiedzieć się więcej o twojej pracy albo skontaktować się z tobą, to czy jest miejsce, gdzie można cię znaleźć?

**Eric:** Na LinkedIn można się zawsze ze mną skontaktować. Eric Janczyk.

**Rafał:** Podlinkujemy.

**Eric:** To chyba najlepsze miejsce, żeby się ze mną skontaktować.

**Rafał:** Super. Dziękuję ci pięknie. A jeśli podobał wam się ten odcinek, dajcie znać w komentarzach, jakie pytania jeszcze powinniśmy zadawać swoim gościom, i share'ujcie, żebyśmy mogli dotrzeć do większej liczby przyszłych słuchaczy. Wszystkiego dobrego! Dzięki! Do zobaczenia!

**Eric:** Dziękuję!

## Polecajka gościa

**Simon Sinek, podcast „A Bit of Optimism”** (podcast). Eric lubi go za bardzo optymistyczne podejście i rozmowy z gośćmi.

**Logan Paul, podcast „Impaulsive”, rozmowa z Jessem Itzlerem** (podcast). Odcinek, który Ericowi przysłał syn, o człowieku, który wiele osiągnął i ma inne podejście do wszystkiego.

**Ezra Klein i Fareed Zakaria, wywiad o polityce zagranicznej** (wywiad). Eric poleca rozmowę, w której obaj dyskutują o wizji polityki zagranicznej Donalda Trumpa.

Źródło: https://moszkowcow.com/pl/podcast/eric-janczyk-nova-construction-build-to-last/
