---
title: "Jak budować strategiczne relacje biznesowe w Wielkiej Brytanii?"
description: "Bartek Kowalczyk, założyciel Automate Now, tłumaczy, że biznes w UK opiera się na relacjach i zaufaniu, a networking wymaga planu i mierzalnych celów."
podcast: "Globalne Horyzonty"
host: "Rafał Moszkowców"
guest:
  name: "Bartek Kowalczyk"
  role: "Przedsiębiorca, organizator networkingu, założyciel Automate Now"
  company: "Automate Now"
topics:
  - "biznes w Wielkiej Brytanii"
  - "networking"
  - "budowanie relacji B2B"
  - "marka Polska"
  - "CRM i automatyzacja"
duration_min: 55
published_at: 2024-12-17
video_url: "https://www.youtube.com/watch?v=UJH2HQPBFIc"
url: "https://moszkowcow.com/pl/podcast/bartek-kowalczyk-biznes-w-uk-networking/"
---

# Jak budować strategiczne relacje biznesowe w Wielkiej Brytanii?

## O gościu

- **Kim jest:** Bartek Kowalczyk, pochodzący z Opola przedsiębiorca, który od 2006 roku mieszka w Szkocji. Absolwent ekonomii na Uniwersytecie Opolskim, ojciec dwójki dzieci.
- **Czym się zajmuje:** Zaczynał od sprzedaży w polonijnym portalu i firmy Polish Media Buyers (planowanie mediów i marketing etniczny). Prowadzi PBLink, organizację networkingową budującą relacje między biznesem polskim i brytyjskim, oraz Automate Now, firmę wdrażającą CRM i automatyzację sprzedaży i marketingu.
- **O czym rozmawiamy:** O drodze do Szkocji, marketingu etnicznym, biznesie w UK po Brexicie, postrzeganiu polskich produktów i marki Polska, tym, od czego zacząć biznes w Wielkiej Brytanii, networkingu z planem i KPI oraz o budowaniu globalnego biznesu z małej firmy.
- **Gdzie go szukać:** LinkedIn (Bartek Kowalczyk) oraz PBLink.

## Najlepsze cytaty

> „Networking to nie są eventy.”

> „Ludzie muszą Cię lubić, muszą Ci ufać, żeby przekazać dobry kontakt.”

> „Nie transakcyjna relacja, ale relacja z ludźmi.”

> „Każdy ma swoją agendę networkingową.”

## Transkrypt

Prowadzący: Rafał Moszkowców. Gość: Bartek Kowalczyk.

### Wstęp

**Rafał:** Cześć, witajcie. Dzisiaj z nami jest Bartek Kowalczyk, który na co dzień mieszka w Wielkiej Brytanii. Myślę, że będziemy mieli szansę fajnie porozmawiać o tym, jak wygląda tam biznes, i poruszyć wiele innych rzeczy. Witaj, Bartku.

**Bartek:** Cześć, serdecznie witam wszystkich, którzy nas słuchają, będą słuchać, ale przede wszystkim nie mogę się już doczekać tej naszej rozmowy.

**Rafał:** Bardzo się cieszę. Mam długą listę pytań, więc pewnie parę razy cię zaskoczę. Jesteś człowiekiem, który robi wiele rzeczy. Pamiętam, jak poznaliśmy się wiele lat temu, i już wtedy miałem poczucie: kurde, ile ten facet robi różnych ciekawych rzeczy. Tak de facto to ty mnie wprowadziłeś w networking. Nie miałem pojęcia, o co chodzi, przyszedłem na jeden z networkingów organizowanych przez ciebie i zobaczyłem first hand, jak to działa. Myślę, że masz to wymasterowane genialnie.

### Jak Bartek Kowalczyk trafił z Opola do Szkocji?

**Rafał:** Ale zanim to, jak dobrze pamiętam, pochodzisz z Opola.

**Bartek:** Tak, bardzo dobrze pamiętasz.

**Rafał:** Jak trafiłeś do Wielkiej Brytanii, a w zasadzie do Szkocji? Czy od razu była to Szkocja?

**Bartek:** Od razu była Szkocja. To jest droga, którą w 2006 roku miała większość naszych rodaków. Granice otworzyły się bodajże dwa lata wcześniej. Ja kończyłem studia ekonomiczne na Uniwersytecie Opolskim. W tematach emigracyjnych zawsze musi być coś emocjonalnego: pieniądze raz są, raz ich nie ma, ale gdzieś jest ten element miłości. Moja dziewczyna studiowała w Szkocji, w Inverness, w ramach Erasmusa. Odwiedziłem ją rok wcześniej, w 2005 roku, pobyłem w Inverness, popracowałem w różnych miejscach. Wróciłem, skończyłem studia i stwierdziliśmy razem: dobra, jedziemy do Szkocji, tym razem do Edynburga. Od tego czasu tutaj jestem, od 2006 roku.

**Rafał:** To już prawie 20 lat, w zasadzie pół życia w Szkocji. Ja miałem okazję mieszkać w Wielkiej Brytanii prawie 15 lat, większość czasu w Londynie, i mam wrażenie, że to było pstryknięcie palcami. Czasami tęsknię za Londynem i jego możliwościami, bo od dwóch lat jestem w Polsce na stałe. Ale Londyn ciągle jawi mi się jako hub dla wielu rzeczy.

### Polish Media Buyers i etniczny marketing w UK

**Rafał:** Wygooglałem Polish Media Buyers. Czy to była twoja pierwsza biznesowa przygoda? Czym się zajmowałeś?

**Bartek:** Jako przedsiębiorcy grzebiemy w różnych tematach, a ja mówię, że to oznacza testowanie swoich możliwości, pomysłów, ale też siebie nawzajem. Zawsze ciągnęło mnie do sprzedaży. Pracowałem jako sprzedawca w jednym z polonijnych portali i wiele osób, które do mnie przychodziły, miało jeden problem: tak zwany marketing etniczny dla firmy. To była moja droga. Planowaliśmy media, bo jeszcze przed Facebookiem pytanie brzmiało, gdzie można kupić reklamę, gdzie się zapromować, gdzie zrobić leady. Moim pierwszym klientem, z tego co pamiętam, była firma DFDS Seaways, która oferowała i oferuje podróż statkiem między Holandią a Newcastle, w północnej Anglii. Moją rolą była promocja. Potem droga się otworzyła i okazało się, że są firmy, które potrzebują pomocy nie tylko w marketingu etnicznym, ale też w Polsce: planowałem media dla banku BPH, planowałem ambientową kampanię w Krakowie jako konsultant mieszkający w Wielkiej Brytanii. To było moje pierwsze doświadczenie z pierwszą fakturą.

**Rafał:** Czy myślisz, że etniczny marketing ma jeszcze potencjał w Wielkiej Brytanii?

**Bartek:** Jak najbardziej, i nie tylko w Wielkiej Brytanii. Migracja będzie elementem naszego życia. Zobaczmy na Polskę: mamy ludzi z Ukrainy, którzy potrzebują swoich mediów, i trzeba mówić ich językiem. To rynek, do którego warto dotrzeć. W Londynie połowa ludzi jest skądinąd, konsumuje swoje media, je swoje jedzenie, dzwoni do znajomych. Pamiętam kampanię z kartami SIM O2, gdzie można było dzwonić z Pikachu. Teraz wszystko jest na WhatsAppie, ale trzeba mieć kartę SIM z danymi. Zawsze takie możliwości są.

**Rafał:** W Polsce to bardzo widać. Jak pierwszy raz byłem w Wielkiej Brytanii w 2006, byłem przestraszony i zszokowany, bo Polska była wtedy bardzo monoetniczna i zamknięta. Myślałem, że nie da się tak szybko zmienić tego mindsetu. A okazuje się, że Polacy są bardzo plastycznym, inteligentnym, coraz bardziej dojrzałym narodem, a asymilacja ludzi z różnych krajów przebiega fajnie. Różnorodność daje dużo możliwości, także w biznesie.

**Bartek:** To sprawa pokoleniowa. Nasi rodzice wychowywali się w zupełnie innych warunkach. Jestem ojcem dwójki dzieci i ich perspektywa będzie inna. Chcielibyśmy, żeby ten proces był szybszy, ale to proces mentalny: ludzie muszą wyjechać, wrócić, zobaczyć, jak inaczej można żyć, i dopiero to ukształtowuje się, a potem jest dostępne w systemach, nawet w biznesie.

### Czy warto robić biznes w Wielkiej Brytanii po Brexicie?

**Rafał:** Dużo się wydarzyło w Wielkiej Brytanii i na świecie w ostatnich latach. Biznes w UK: od czego zacząć i czy warto?

**Bartek:** Myślę, że tak. Przede wszystkim, jeśli spojrzeć na dane makroekonomiczne między Polską a Wielką Brytanią, to rośnie, i osiąga praktycznie podobne wartości jak przed Brexitem. Wydarzyła się pandemia, wydarzył się Brexit, można nad tym płakać, ja nigdy nie byłem zwolennikiem rozłąki: zawsze lepiej razem, nawet jeśli się nie dogadujemy. Ale tak się potoczyły losy i nie chcę dyskutować, co się zdarzyło. Trzeba patrzeć na relacje bilateralne: Niemcy z Wielką Brytanią, Polska z Wielką Brytanią, Wielka Brytania ze Stanami. Relacje między Polską a Wielką Brytanią sięgają korzeniami nawet przedwojennych, mówimy o rządzie na uchodźstwie, o relacjach politycznych, a dziś przede wszystkim wojskowych, co jest ważne z punktu widzenia wojny w Ukrainie. Jak przyjeżdżamy do UK, to wszystko jest w jakimś kontekście. Po drugie, ja tu mieszkam 18-20 lat i my, Polacy, których tu jest kilka milionów, wpływamy na to, jakie są relacje z ludźmi. Ludzie mają żony i mężów Polki i Polaków, rodziny. Ostatnio na networkingu mój znajomy Stuart powiedział: Bartek, mój syn żeni się z Polką. Mamy wesele w 2025, jedzie cała rodzina, 40 osób. To wpływ na społeczeństwo i na biznes: trzeba brać pod uwagę budowanie relacyjności, bo osoba, z którą rozmawiamy, może mieć właśnie syna czy córkę, która się żeni. Nie musimy budować bazy, ona już jest znana.

Wyzwania zawsze są. Przepływ towarów jest skomplikowany i kosztowny. Jeśli ktoś chce wysyłać towary, lepiej mieć je w Wielkiej Brytanii: nie na dropshippingu, tylko wynająć magazyn, zainwestować w tira, który wrzuci towar, a potem łatwo zbudować proces. Usługi to inna sprawa, bo to nie ma znaczenia, czy Brexit czy nie, możemy je dostarczać z Polski.

**Rafał:** To prawda, jest trudniej z eksportem: trzeba mieć agencję celną, najlepiej mieć magazyn na miejscu, a procedury zwrotów podlegają regulacjom przeniesionym z unijnych do brytyjskich i przy większym wolumenie to problem. Zastanawiam się też nad inflacją w Wielkiej Brytanii.

**Bartek:** Inflacja jest wszędzie. Byłem teraz w Polsce, kotlet w pociągu 50 złotych. Nie wiemy, jaka część wzrostu cen w UK wynika z Brexitu, pewnie jakiś procent, ale nikt tego nie udowodnił. W okresie Brexitu funt spadł poniżej 4,50, a teraz utrzymuje się stabilnie między 5 a 5,20, więc niektóre firmy mówią: straciliśmy 10 procent przez Brexit, ale teraz funt jest mocniejszy i wychodzi na to samo. Wszystko zależy od mindsetu. Jeśli planujemy tu wejść, trzeba się troszkę bardziej postarać, wyłożyć więcej pieniędzy z góry, a nie testować: wyślijmy produkt i zobaczymy, czy rynek zassie.

**Rafał:** Mówisz, że trzeba mieć strategię ekspansji, co powtarzam jak mantrę: przygotować się, rozpoznać rynek. Mój zespół w non.agency pomaga w tym, analizując ceny, konkurencję i marketing wyszukiwarkowy. Bardzo często decyzje są randomowe albo nieprzygotowane strategicznie, a ten rynek jest nasycony, tam nikt nie czeka z otwartymi ramionami.

**Bartek:** Boris Johnson powiedział kiedyś, że chcielibyśmy eat the cake and have the cake. Najpierw trzeba ciastko upiec, zbudować, zobaczyć, jak ciasto wyrośnie, a my często chcemy je zjeść, jeszcze go nie wyprodukowawszy. To nie jest tylko doświadczenie rynku brytyjskiego. Rynek amerykański to to samo, tylko trzeba dłużej lecieć. Wiele firm wchodzi do Wielkiej Brytanii dla brandingu: zbudujemy oddział w Londynie, a potem rzucamy się na Nowy Jork i Tokio. Londyn dobrze wygląda w papierach, jest anglojęzyczny, dwie godziny lotu, mniej kosztów.

### Jak w UK postrzegani są Polacy i polskie produkty?

**Rafał:** Jak Polacy i polskie produkty są postrzegani w UK? Kiedyś byliśmy tym hydraulikiem, handymanem, builderem. Czy sentyment się zmienił? Na Węgrzech rozmawiałem z przedstawicielem PAIH, który mówił, że warto pisać made in Poland, bo polska marka jest tam postrzegana lepiej niż unijna, i że niektóre firmy podszywają się pod polskie.

**Bartek:** W UK działa to tak, że made in UK czy made in Scotland jest bardzo ważne, coraz silniejsze jest lobby kupowania własnych produktów, szczególnie w jedzeniu: ziemniaki mają być szkockie. Ale okna polskie? Ludzie chcą dobrego okna w dobrej cenie i nie myślą, że chcą polskie. Zresztą czy kupując materac, patrzymy, gdzie został zrobiony, czy na komfort i opinie? Nie ma brandu, że kupmy coś polskiego, dobrego, takiego premium jak made in Germany. Jeśli powiemy o włoskim garniturze czy francuskiej restauracji, to jest brand. O polskich oknach nikt tak nie powie. Wśród Polaków wiemy, że są dobre rzeczy, ale w brytyjskim społeczeństwie tego sentymentu brakuje. Brand, który mamy, to brand wśród ludzi: wciąż jesteśmy traktowani jako dobry pracownik, który przyjdzie do roboty. W sektorze usług, szczególnie budowlanym, powiedzą, że wykonamy dobrze. Mój sąsiad robił przybudówkę półtora roku, bo kontraktor zbankrutował, i powiedział mi: gdybym wybrał polskiego kontraktora, byłoby dawno zrobione. To jego słowa: jak Polak powiedział, że zrobi, to zrobi, a nie wishy-washy, jak się tu mówi.

**Rafał:** Zmierzam do tego, że jako Polska nie budujemy brandu, a mamy super podstawy, bo emigracja się rozlała i chyba jest więcej pozytywnego sentymentu niż negatywnego wobec polskich migrantów. Made in Germany nie bierze się z niczego, to kwestia polityki i inwestycji, i tu jest rola dla polskiego rządu. Nie bez przyczyny Niemcy znakomitą ilość rzeczy produkują w Polsce, a sprzedają jako German engineering.

### Jak zacząć biznes w UK?

**Rafał:** Jak miałbyś dziś zacząć biznes w UK? Mam sukces w Polsce, ale szklany sufit, bo jestem MŚP.

**Bartek:** Relacja z ludźmi. Nie transakcyjna relacja, ale relacja z ludźmi. Znana firma, chyba Reserved, powiedziała na jednym spotkaniu: wysłaliśmy człowieka do Chin, ma tam mieszkać rok i szukać relacji, nic to nie znaczy, po prostu budujemy, przyglądamy się, jak pozycjonować brand. Ja bym albo zatrudnił kogoś w Wielkiej Brytanii, kto będzie z nami i budował te relacje, albo wygenerował osobę z własnej firmy i powiedział: jedź na rok, buduj relacje, buduj nam oddział. To inwestycja: ta osoba musi mieć brytyjską pensję, gdzieś mieszkać, to będzie nasz człowiek. Dzięki temu łatwiej otworzyć konto bankowe i inne rzeczy. Trzeba rozwiązać temat wizy, ale tu mieszka masa Polaków i można taką osobę znaleźć. Trzeba tu być, żeby zrozumieć mentalnie i nie popełniać błędów. Jednocześnie dużo można zrobić na LinkedInie: podglądać liderów branży, gdzie się pojawiają, jak mówią o problemach, bo żeby sprzedawać produkt, musimy znać problem. Ale gros biznesu, szczególnie branża budowlana i handlowa, to relacyjność, spotkanie z ludźmi i chemia między ludźmi. Dopiero ona buduje możliwość.

Wyobraźmy sobie, że ktoś z Ukrainy dzwoni do Media Markt w Warszawie i mówi, że ma fantastyczny komputer. Nie kupią od razu. Tak samo jest w B2B: ktoś chce sprzedawać śrubki, ale ktoś kupuje je od lat od jednego dostawcy, więc musimy zrozumieć, dlaczego miałby kupować od nas.

**Rafał:** To naczynia połączone: rozpoznanie rynku, marketing, widoczność, sales funnel, wszystko musi być spójne. W Wielkiej Brytanii rynek jest bardzo obiecujący, to jeden z największych rynków e-commerce w Europie, ale trzeba się dobrze przygotować.

### Czym jest PBLink i jak działa prawdziwy networking?

**Rafał:** Opowiedz o PBLinku, organizacji, którą ciągle prowadzisz.

**Bartek:** Koncept jest prosty: budowanie relacji w oparciu o eventy i o to, co dzieje się po eventach. Networking to nie są eventy. Prawdziwy networking dzieje się poza eventem. Event daje nam możliwość poznania ludzi, ale musimy mieć plan, co dalej z relacją. Z reguły mówi się, że żeby relacja zaszła, potrzeba 8-12 touchpointów: spotkamy się raz, drugi, skomentujemy coś na LinkedInie, wyślemy SMS, zadzwonimy. To zwykle okres od roku do dwóch. Chodzi o to, żeby pomóc swojemu networkowi zrozumieć, co robimy, żeby dobrze o nas mówił. Jest taka metoda: ludzie muszą cię lubić i ci ufać. Ludzie muszą Cię lubić, muszą Ci ufać, żeby przekazać dobry kontakt, który zbuduje relację biznesową, finansową. Na tej podstawie powstał PBLink, nazywany też Polish Business League. Na początku to była moja droga personalna: założyłem firmę, zacząłem organizować eventy z Brytyjsko-Polską Izbą Handlową, potem to przerodziło się w networking.

Wielu ludzi przychodzi na spotkanie i mówi: Bartek, dalej są te same osoby. Błąd polega na tym, że my też powinniśmy coś dla networku zrobić. Nie chodzi o to, żeby zapłacić 50 funtów za event czy membership, tylko jak wykorzystujemy to, co jest. Nawet jak ludzie budują network, kolejny problem to brak strategii pielęgnowania: ty za 2-3 lata możesz robić coś innego, a ja dalej chcę utrzymywać kontakt, czy mamy na to plan?

**Rafał:** W Polsce networking jeszcze raczkuje. Rozmawiałem z organizatorem klubu przedsiębiorczości, który musi przypominać ludziom, żeby po eventach dzwonili do osób z wizytówek nie po to, żeby coś sprzedać, tylko wiązać relacje. W Wielkiej Brytanii to naturalne: ludzie nie sprzedają sobie niczego przez 5 lat, a w szóstym roku: tu jest Rafał, a Rafał robi takie rzeczy. Pierwsze biuro miałem w Tooting w Londynie i lokalny Barclays organizował co dwa tygodnie networking, bank sponsorował wszystko, trzeba było tylko przyjść i porozmawiać. Poznałem tam ludzi, z którymi do niedawna miałem kontakt, ktoś mnie polecał po 10 latach. Networking jest skillem i warto myśleć o nim jak o platformie: co mogę na nią położyć, jak w nią zainwestować, a nie traktować jej tak kliencko.

**Bartek:** To edukacja i temat naszych zachowań. Prezes mówi: ile umów przyniosłeś po tym networkingu, a jak nie ma umów, nie ma budżetu. To realność. Dobry network buduje się 2-3 lata. W brytyjskim biznesie osoba, która 20 lat budowała network, nie otworzy bezpośrednio drzwi do osoby, której nie zna. Jeśli ktoś zapyta mnie o kontakty w danej branży, ja je mam, ale czy chcę dać, skoro się pierwszy raz widzimy? To trust issue. Ktoś mówi: zapłaciłem 35 funtów za członkostwo, więc należy mi się kontakt. Niektórzy płacą 10 tysięcy funtów na membershipy dookoła. W networkingu trzeba mieć plan i KPI, najlepszym KPI jest liczba ludzi, których chcesz poznać. 5-10 osób miesięcznie to fair: dwie grupy networkingowe, 5 nowych osób poznanych dogłębnie, to 60 osób rocznie, po 3 latach 180 kontaktów, które nas znają. Niektóre relacje nie będą pasować, a niektóre będą idealne, na przykład księgowi: niektóre biznesy finansowe lubią rozmawiać z księgowymi, mieć 5 kontaktów księgowych i dawać im leady. Trzeba zobaczyć, jaki jest nasz ideał kontaktu networkingowego: niekoniecznie klient, ale osoba, która może o nas dobrze mówić albo współpracować.

**Rafał:** To wymaga cierpliwości. Ja idę na spotkanie z zasadą: nie muszę rozmawiać ze wszystkimi, ale przynajmniej dwie osoby chcę zaprosić później na kawę, po tygodniu, dwóch. Nie idę na ilość. Na InfoShare człowiek, z którym umówiłem się przez aplikację networkingową, od pierwszego momentu próbował mi sprzedać spotkanie, nie wiedząc, co robię. Szczerze powiedział: wysłali mnie tutaj, wszyscy jesteśmy na wylocie, muszę przynieść 5 leadów. Prezesiątko wymyśliło nierealny plan, który zepchnięto na ludzi. Wszyscy na tym tracą: firma nie ma celów, osoba nie ma satysfakcji, a ja mam poczucie, że konferencja jest bez sensu. W Wielkiej Brytanii bardzo rzadko udało mi się zrobić biznes z samej wyszukiwarki, bez relacji i lokalnych case studies jest bardzo trudno.

### Dlaczego każdy ma na eventach inną agendę networkingową?

**Bartek:** Każdy ma swoją agendę networkingową. Osoba, z którą rozmawiałeś, miała agendę 5 leadów. Wyobraźmy sobie 100 czy 1000 ludzi w jednym miejscu: każdy ma swoją agendę. Ktoś szuka partnera, ktoś chce po prostu z kimś porozmawiać, bo cały czas siedzi na callach, ktoś ma dość pracy i szuka pomysłu na biznes, ktoś zaczął nową pracę i buduje network wokół branży. Jeśli zrozumiemy, że każdy ma agendę, i zadajemy pytania o to, jaką ktoś ma agendę, jesteśmy bardziej relatywni. Możemy powiedzieć: twoja agenda nie jest to, żebym ci coś sprzedał, tylko porozmawiać z Markiem, z którym przed chwilą rozmawiałem, więc was połączę. Każdy zyskuje, a w ich oczach ja jako ktoś, kto o tym pomyślał. A w pewnym momencie ktoś zauważy, że ta osoba ma problemy z wyszukiwarką i połączy ją z tobą. Tu jest power of network: like and trust. Musimy kogoś poznać, polubić, zbudować zaufanie, dopiero wtedy przychodzi lead.

**Rafał:** Pomogła mi książka o negocjacjach Never Split the Difference Chrisa Vossa: o zadawaniu odpowiednich pytań i rozmowie z człowiekiem bez agresywnej agendy. Zmieniliśmy też oferty: kiedyś były my, my, my, a teraz oferta jest o kliencie: o nim, jego konkurencji, gdzie jest i co mógłby zrobić. Przestać myśleć tylko o sobie, nie forsować swojej agendy, słuchać ludzi.

**Rafał:** Jak dołączyć do PBLinku i dla kogo to jest?

**Bartek:** To podróż, którą każdy musi odbyć sam. Dla osób, które chcą się zaangażować w społeczność biznesową, przede wszystkim jeśli mają w planie bycie w UK, bo organizujemy sprawy online, ale relacje budujemy na eventach face to face. Dla firm, które poważnie myślą o inwestycji, chcą kogoś wrzucić w UK i bywać tu raz w miesiącu, to tak zwany soft landing. Nie jesteśmy akceleratorem, który matchmake'uje wszystkich ze wszystkimi. Sprzedajemy przez ekspertyzę: jeśli ktoś jest członkiem, robimy 5 eventów i pytamy, o czym chcesz porozmawiać, szukamy miejsca, w którym możesz być ekspertem. Mamy eventy po 150 osób. Robimy filmiki, media. Jedna osoba u nas zajmuje się matchmakingiem i regularnie dzwoni do ludzi. Szukamy zaufanych ludzi, którzy mogą pomóc, a nie wchodzimy do książki telefonicznej.

**Rafał:** Dla firmy, która chce wejść do UK lub rozpoznać rynek, PBLink to go-to place. Pamiętam, że przychodziło tam dużo ludzi z różnych branż, jak był problem prawny czy księgowy, zawsze był ktoś do polecenia, czasem bezinteresownie. Podlinkuję PBLink w opisie.

### Czym jest Automate Now i skąd się wziął?

**Rafał:** Bartek, poszedłeś biznesowo w stronę wsparcia firm w innym obszarze: Automate Now. Skąd pomysł i co robi?

**Bartek:** Pomysł wyszedł z tego, że mieliśmy za dużo baz danych. Przed pandemią organizowaliśmy po 40-50 eventów: małych i dużych, socjalnych, mikserów biznesowych, konferencji. Wszystko było w Excelach, na Eventbrite, w formularzach i nie było jednego miejsca, które mówiło, kto jest kim. Otworzyliśmy się na CRM-y i wykorzystaliśmy platformę HubSpot. Dzięki dobrej segmentacji sami członkowie powiedzieli: my też mamy taki problem, pomóżcie. To dobra droga dla każdego przedsiębiorcy: najpierw znaleźć problem, a potem budować na tej podstawie usługi i produkty. Pandemia otworzyła niesamowite potrzeby, bo każdy pracuje zdalnie lub hybrydowo i musi mieć sprzedaż, marketing i obsługę klienta w jednym miejscu. Implementujemy CRM-y, czyli Customer Relationship Management. Podoba mi się słowo relationship: jak zdigitalizować procesy marketingowe i sprzedażowe w firmie. Pracujemy na żywym organizmie, na naszych eventach i bazie.

**Rafał:** Pracujecie w Polsce i w UK?

**Bartek:** Teraz klienci mogą się podpinać nawet ze Stanów. Mieliśmy klienta z Melbourne, firmę z Wielkiej Brytanii, której pracownicy o 6 rano musieli się podłączać, to była rzeźnia. Nasz core market to Polska i Wielka Brytania.

**Rafał:** Podoba mi się, że myślisz globalnie. Jeśli posługujesz się angielskim albo zatrudnisz osobę, która się nim posługuje, to twoja przepustka na cały świat. Zbadajmy rynek X, konkurencję, ceny i zbudujmy strategię wejścia. Można budować bezpieczniejszy biznes, nie zależny od jednego rynku. Czy musisz być duży, żeby skalować się międzynarodowo?

**Bartek:** Absolutnie nie. Chodzi o pewność siebie, jak dobry jesteś. Jeśli mamy ją w zespole, w umiejętnościach, w języku angielskim, w sposobach budowania relacji, to dlaczego nie?

**Rafał:** Pewność buduje się otwartością wizji: mamy globalne horyzonty, a nie myślenie tylko tym, co nas otacza, i narzekanie na ZUS, z którego lubię się pośmiać. Wczoraj dowiedziałem się, że ZUS daje wakacje składkowe raz w roku mikrofirmom zatrudniającym do dziewięciu osób, choć to obniża emeryturę, może księgowy mnie sprostuje. Nie jest tak najgorzej, Polska to dobre miejsce, z którego można się skalować. Bartek, bardzo ci dziękuję. Dałeś niesamowitą ilość informacji i perspektywę, będzie to wartościowe dla wszystkich słuchających.

**Bartek:** Serdecznie dziękuję.

**Rafał:** Do zobaczenia. Hej.

**Bartek:** Cześć!

Źródło: https://moszkowcow.com/pl/podcast/bartek-kowalczyk-biznes-w-uk-networking/
