---
title: "Larry Page nie soli ziemniaków, a co jeszcze ukrywa Big Tech? - Agata Krzysztofik"
description: "Agata Krzysztofik, założycielka Growth52 i była pracowniczka Google, tłumaczy, jak działają OKR-y i dlaczego trzeba je dostosować do swojej firmy."
podcast: "Globalne Horyzonty"
host: "Rafał Moszkowców"
guest:
  name: "Agata Krzysztofik"
  role: "Założycielka Growth52, ekspertka od growth i Google Ads, mentorka"
  company: "Growth52"
topics:
  - "praca w Google"
  - "OKR"
  - "growth marketing"
  - "innowacje w firmie"
  - "praca zdalna"
duration_min: 80
published_at: 2025-03-03
video_url: "https://www.youtube.com/watch?v=jhAnVwS7Xiw"
url: "https://moszkowcow.com/pl/podcast/agata-krzysztofik-google-okr-growth/"
---

# Larry Page nie soli ziemniaków, a co jeszcze ukrywa Big Tech? - Agata Krzysztofik

## O gościu

- **Kim jest:** Agata Krzysztofik, mieszkająca od około 10 lat w Monachium ekspertka od growth marketingu. Przez siedem lat, od 2008 roku, pracowała w Google, najpierw we Wrocławiu, a ostatnie cztery lata w siedzibie głównej w Stanach. Później pełniła role Head of Growth i VP of Growth w startupach.
- **Czym się zajmuje:** Prowadzi Growth52, agencję zajmującą się kampaniami Google Ads, która wyrosła ze społeczności o growth. Jest też mentorką na platformie Growth Mentor i wdrażała metodologię OKR w startupach, w których pracowała.
- **O czym rozmawiamy:** O pracy i kulturze w Google, awansie i budowaniu społeczności użytkowników, Google Glass, innowacjach i moonshotach, OKR w Google i w startupach, pracy zdalnej, życiu w Monachium oraz o sytuacji społecznej w Niemczech.
- **Gdzie ją szukać:** LinkedIn (Agata Krzysztofik) oraz Growth52.

## Najlepsze cytaty

> „Jeśli coś bardzo chcesz, to ta szansa się pojawi, tylko żeby po prostu z tego nie rezygnować.”

> „Czasami może lepiej mniej wiedzieć na ten temat i się mniej stresować.”

> „Bardzo dużo zależy od głównego szefa firmy.”

> „Musisz to tak dostosować i zmienić, żeby to działało u ciebie.”

## Transkrypt

Prowadzący: Rafał Moszkowców. Gościni: Agata Krzysztofik.

### Wstęp

**Rafał:** Cześć wszystkim. Dziś mam ogromną przyjemność gościć Agatę Krzysztofik, osobę, której zawodowy dorobek mógłby wypełnić spokojnie kilka solidnych CV. Pracowała w Google w Stanach, pełniła rolę Head of Growth, VP of Growth w różnych projektach, a na co dzień zarządza Growth52, gdzie tworzy kampanie ads na światowym poziomie. A to wszystko z bazy w Monachium. Dzieli się też swoją wiedzą jako mentorka w Growth Mentor, wspierając innych w rozwoju ich biznesów. Agata, super, że jesteś. Bardzo się cieszę na tę rozmowę.

**Agata:** Cześć Rafał, dzięki za zaproszenie.

**Rafał:** Cała przyjemność po mojej stronie.

**Agata:** A propos, ja mam tylko jedno CV, ale ma trzy strony.

### Jak Agata Krzysztofik trafiła do Google?

**Rafał:** Jak próbowałem przejść przez twoje role i firmy, to było imponujące. Ty bawiłaś się w te tematy internetowe, kiedy ja jeszcze nie do końca wiedziałem, o co chodzi. Twoje poważne doświadczenie zaczyna się od Google'a, dobrze odczytałem?

**Agata:** Tak. To była moja pierwsza poważna praca po studiach. Podczas studiów miałam praktyki, a po studiach pojechałam do Australii, żeby trochę pozwiedzać świat, i tam zrobiłam dodatkowe studia. Jak wróciłam, zastanawiałam się, co teraz. Nawet nie wiedziałam, że Google ma biuro w Polsce, bo zaczynałam w Google w Polsce, zanim przeniosłam się do Stanów. To był przypadek, chyba koleżanka mi o tym powiedziała, i od razu pomyślałam, że chcę koniecznie pracować w Google. Chyba nawet nie aplikowałam nigdzie indziej. Byłam trochę naiwna, bo nie dowiedziałam się, że tak mały procent ludzi się dostaje.

**Rafał:** A jaki to procent?

**Agata:** Pamiętam, że wtedy poniżej 10 procent aplikacji. Mówili mi, że na jedną rolę dostawali 1000 zgłoszeń, a dostawały się z nich na przykład 3 osoby.

**Rafał:** To już promile.

**Agata:** Dobrze, że o tym nie wiedziałam, bo byłabym zestresowana na rozmowach. Podeszłam do nich z bardzo dużą pewnością siebie, a dopiero potem ktoś mi to powiedział i wtedy się zestresowałam. Czasami może lepiej mniej wiedzieć na ten temat i się mniej stresować.

**Rafał:** To jak to powiedzenie: powiedz komuś, kto nie wie, że się nie da, a on pójdzie i to zrobi.

### Jak się pracuje w Google? Kultura, jedzenie i benefity

**Rafał:** Jak się pracuje w Google? Jestem ciekawy, co ci się podobało, a co nie.

**Agata:** Google bardzo się zmieniło jako firma. Zaczynałam w 2008 roku i pracowałam tam do 2015: najpierw w Polsce, potem ostatnie 4 lata w Stanach, w headquarters. Wtedy Google jeszcze operowało mocno jak startup, mimo że to już była bardzo duża, globalna firma z biurami w Krakowie, Wrocławiu i Warszawie. Wciąż działali główni założyciele. Jak przeniosłam się do Stanów i szłam na lunch, często przede mną w kolejce stał Larry Page i nakładał sobie lunch. To było normalne: był takim współpracownikiem. Teraz to się zmieniło: jest board of directors, ktoś inny jest CEO, firma operuje trochę inaczej, było więcej skandali dotyczących pracowników i zwolnień, zwłaszcza ostatnio.

Kiedy ja pracowałam, to była firma mocno pod pracownika, wielokrotnie wygrywała nagrodę dla najlepszego pracodawcy. Ludzie uwielbiali tam pracować. Mieliśmy dużo dodatkowych benefitów, biura wyglądały trochę jak plac zabaw, zawsze było miejsce do odpoczynku, dostawaliśmy masaże w pracy. Dbali o to, żeby pracownicy byli zadowoleni i chcieli być produktywni i zaangażowani.

**Rafał:** Mam tytuł podcastu: „Jadłam obiady z Larrym Page'em”.

**Agata:** Może być. Dbali o zdrowe odżywianie, a jego wizja była bardzo innowacyjna: miejsce, do którego ludzie uwielbiają chodzić. Inne firmy zaczęły to kopiować, bo zauważyły, że przyciąga pracowników i można ich dłużej utrzymać. Ludzie siedzieli wieczorami, bo Google oferowało też kolację. Nie musiałam nic gotować, miałam śniadania, lunch i kolację w pracy. Na kampusie w Stanach było mnóstwo stołówek, w tym restauracje sushi, a Google zatrudniało naprawdę znanych kucharzy, którzy wcześniej pracowali w superrestauracjach w San Francisco.

**Rafał:** Google pewnie wymyśliło owocowe czwartki, które rozlały się na świat. Prywatna opieka zdrowotna jest dziś standardem w technologii i Google odegrało tu rolę lidera.

**Agata:** Z tym zdrowiem wyszło to trochę przez przypadek. Na początku był wewnętrzny żart, że jak zaczynasz w Google, to masz tak zwane Google Ten, czyli 10 kilogramów, które przytyłeś, bo w każdym biurze była mała kuchnia, micro kitchen, z przekąskami jak w sklepie. Potem jakaś osoba z Google poszła do programu The Biggest Loser, wyszedł z tego negatywny PR, a założyciele sami zaczęli się zdrowo odżywiać, więc weszła dyrektywa, że na stołówkach ma być zdrowe jedzenie. Każdy produkt miał oznaczenie zielone, żółte lub czerwone, powstało więcej siłowni i zajęć. Potem inne firmy też zaczęły stawiać na zdrowie pracownika.

### Czy łatwo awansować w Google? Rola w społecznościach

**Rafał:** Jaką miałaś rolę w Google i czy łatwo awansować?

**Agata:** To dobra historia o tym, że jeśli jest się zawziętym, można awansować. Na początku pracowałam w Google Ads Team jako account manager, specjalizowałam się w rynku niemieckim. Pamiętam prezentację w moim pierwszym roku: osoba z naszego biura zajmowała się społecznościami internetowymi, czyli forami pomocy, jakie ma każdy produkt Google, gdzie eksperci od produktu, często użytkownicy, odpowiadają na pytania. Strasznie mi się to spodobało, bo lubię ludzi i budowanie społeczności. Zaczęłam chodzić za menedżerem, co mam zrobić, żeby mieć taką rolę. Powiedział, że nie ma miejsc, bo jest już jedna osoba. Tak się złożyło, że ta osoba przeniosła się do innego biura, ale rolę dostał ktoś inny, z doświadczeniem. Nie poddałam się: poszłam do niego i powiedziałam, że będę mu pomagać poza pracą, żeby się nauczyć. Zgodził się, bo miał darmowego asystenta. Kilka miesięcy później zrezygnował z Google, przeniósł się do Niemiec i rola się zwolniła. Wszyscy w biurze wiedzieli, że jestem zmotywowana, więc ją przejęłam. To nauka, żeby się nie poddawać. Jeśli coś bardzo chcesz, to ta szansa się pojawi, tylko żeby po prostu z tego nie rezygnować. Jak ci zamykają drzwi, to wejdź od tyłu.

Potem pojawiła się globalna rola przy nowym projekcie platformy Google Groups. Ja znów strasznie chciałam się zgłosić. Zgłaszali się też ludzie z innych biur i na początku jej nie dostałam, ale dalej walczyłam i ostatecznie dostałam. Pracowałam bezpośrednio z globalnym zespołem produktowym, także z osobami od Google Search. Jedną z nich jest John Mueller, bardzo znany wśród osób zajmujących się SEO: zawsze jak coś powie na Twitterze, wszyscy mówią, że zmienił coś w algorytmie. Pracowałam też z zespołem Google Glass, który robił społeczność internetową. W ten sposób przeniosłam się na globalną rolę do Stanów, jako pierwsza osoba z Google we Wrocławiu. Organizowaliśmy dla użytkowników specjalizujących się w produktach, na przykład w Google Maps czy Search, globalne konferencje, gdzie mieli dostęp do zespołu produktowego i testowali nowe funkcje. Niektórzy siedzieli na forach godzinami i znali produkty lepiej niż osoby, które nad nimi pracowały.

### Google Glass

**Rafał:** Czym było Google Glass? To projekt, który dziś znają głównie geekowie.

**Agata:** To był kompletny fail Google'a, moim zdaniem. To były okulary podobne do dzisiejszych Ray-Ban Meta. Miałam jedne z pierwszych Google Glass. Wyjeżdżaliśmy busami do Mountain View, ja mieszkałam w San Francisco, i była straszna nagonka na te okulary, więc bałam się je nosić poza domem, bo ludzie byli agresywni. Ray-Ban Meta się przyjęły: widzę coraz więcej osób na nartach, które się nimi filmują, i nikt tego nie kwestionuje. Google Glass nie wyglądały jak okulary słoneczne, wyglądałeś jak cyborg, a Google zrobiło z nich produkt ekskluzywny, dostępny dla wybranych grup. Meta od razu podjęła współpracę z Ray-Ban, marką, którą wszyscy znają, więc nikt nie zastanawia się, czy to normalne okulary.

**Rafał:** To były okolice 2010-2011, smartfony już były, ale to jeszcze nie czas Instagrama. Nagrywanie wszystkiego wokół nie było wtedy normalne. Często genialne produkty są przed rynkiem, a ktoś odświeża je po 5 czy 10 latach.

### Jak Google tworzy innowacje? Moonshoty i Google+

**Rafał:** Google jest znane z innowacji. Jak taki proces się odbywa?

**Agata:** To wiąże się z OKR, Objectives and Key Results, które Google stosuje od bardzo dawna. Google zawsze było otwarte na pomysły pracowników i bardzo wymagające w rekrutacji: sprawdzają cognitive ability, czyli myślenie out of the box, rozwiązywanie problemów. Chcą osób, które kreatywnie podchodzą do innowacji, że nie ma rzeczy niemożliwych. Często problem w firmach polega na tym, że CEO ma jedyne prawo do wymyślania, a pracownicy dają pomysły, ale nie ma miejsca, żeby je przyjąć.

**Rafał:** Bo nie ma takiej kultury, a ktoś boi się popełnić błąd.

**Agata:** Albo że mu powiedzą, że to głupi pomysł. W Google nigdy nie było takiego podejścia. Są znane z moonshot goals, celów, które wydają się niemożliwe, jak zrobienie 5-letniego wzrostu w rok. Wymyślali, że musimy wprowadzić produkt, który zrewolucjonizuje media społecznościowe, i dawali sobie rok. Przesuwano zespoły inżynierów, inwestowano, ale był deadline. Jeśli nie udało się udowodnić, że projekt może się sprawdzić, zamykali go. Nie było kwestionowania: tyle zainwestowaliśmy, spróbujmy jeszcze. Były fajne produkty Google z użytkownikami, które zamknięto, bo dziennych użytkowników było za mało. To radykalne, ale dzięki temu szybko wprowadzają innowacje, przesuwają zasoby i mają deadline. W innych firmach problemem jest, że trwa to za długo i konkurent wprowadza to na rynek, wygrywa audience, a ty wchodzisz jako drugi, mimo że pierwszy to wymyśliłeś.

**Rafał:** Przypomina mi się Google+. Pamiętam moją myśl: po co to jest? Rozumiałem powód, że jest Facebook i trzeba coś z tym zrobić.

**Agata:** To było w 2012, kiedy byłam w Stanach. Dobrze, że to wspomniałeś, bo pamiętam te dyskusje. Mieliśmy TGIF, Thanks God It's Friday, piątkowe spotkania z zespołem produktowym i założycielami, gdzie ludzie zadawali pytania: na wewnętrznej stronie pracownicy głosowali na pytania, a na spotkaniu można było podejść do mikrofonu. Temat Google+ był gorący, bo wszyscy pracownicy mieli go używać, a nikt nie chciał, bo wszyscy używali Facebooka. Pracownicy naciskali: dlaczego robimy własny produkt, zamiast kupić istniejący, jak YouTube, albo zintegrować z czymś, co już działa.

**Rafał:** Miałem też myśl o MySpace, który był dla mnie pierwszym globalnym medium społecznościowym, przed Facebookiem, i łączył social z muzyką. Missed opportunity.

**Agata:** Teraz Google częściej kupuje firmy, a wcześniej był duży nacisk na innowacje, że możemy wymyślić coś lepszego. Czasem akwizycje to przejęcia pod talent: łatwiej wprowadzić innowację z zespołem, który zna dany obszar.

### Czym są OKR-y i jak używa się ich w Google i startupach?

**Rafał:** Dla tych, którzy nie wiedzą, czym są OKR-y: Objectives and Key Results. Metodologia wywodzi się z lat 50., z Measure by Objectives Petera Druckera. Andy Grove, wiceprezydent Intela, dostosował ją pod koniec lat 70. i na początku 80., gdy Intel mierzył się z gigantyczną konkurencją Motoroli. Dzięki temu Intel wygrał i ocalił firmę. Potem John Doerr wprowadził OKR do Google. Jestem wielkim pasjonatem OKR-ów od lat. Jak wyglądało wprowadzenie w Google?

**Agata:** Google wprowadził je Andy Grove i Doerr w czasach, gdy firma była mega młoda. Założyciele byli otwarci na nowe metodologie. Pierwszy raz usłyszałam o OKR, jak dołączyłam: mieliśmy intranet, w którym każdy pracownik miał profil z jawnie opisanymi własnymi OKR na dany kwartał. Cele musiały być mierzalne, z początkiem i końcem. Dla nowego pracownika to było przerażające: wszyscy będą wiedzieli, co wpisałam i czy to osiągnęłam. Ale to jedna z głównych zasad, dlaczego OKR działa.

Po odejściu z Google specjalizowałam się w tym i robiłam szkolenia z OKR dla startupów. We wszystkich startupach, w których pracowałam, wprowadziłam tę metodologię. Wiele firm próbuje wprowadzić OKR samodzielnie, ale to trudne, jeśli nie ma championa, kogoś, kto już z tym pracował. Dlatego osoby znające OKR bywają zatrudniane jako konsultanci na pół roku, żeby firma się nie poddała, bo na początku łatwo się poddać. W startupach często departamenty, engineering, sprzedaż, marketing, działają osobno, nikt nie wie, co kto robi, a jak coś się nie udaje, zrzucają na siebie odpowiedzialność. Jawne pokazanie celów i tego, kto za nie odpowiada, jest ważną częścią OKR. Często prezentujemy je na początku kwartału, na town hallu, i widać, jak jeden zespół wpływa na cele drugiego. To jeden ekosystem.

### Jak wdrażać OKR-y? Kultura i wartości

**Rafał:** Z mojego doświadczenia musi się wydarzyć kilka rzeczy, żeby OKR działały. Pierwsza to kultura: jeśli nie ma kultury współpracy, transparentności i proszenia o pomoc z odpowiednim wyprzedzeniem, tylko ukrywanie i zamiatanie pod dywan, to OKR-y się nie udadzą. W Google to działa, bo jest kultura otwartości. Druga to wartości i zarządzanie: jeśli nie mamy wspólnych wartości, OKR mogą się obrócić przeciwko nam, bo ktoś będzie realizował cele za wszelką cenę, byle nie zostać oskarżonym o brak dowiezienia. Wartości muszą iść od zarządu i założycieli. Ostatnio rozmawiałem z Pawłem Strykowskim, który mówił o konstytucji firmy w WhitePress, co mi się mega spodobało.

**Agata:** Zdecydowanie. Kultura jest bardzo ważna i bardzo dużo zależy od głównego szefa firmy: jeśli ciągle zrzuca winę albo sam nie potrafi się przyznać do błędu, ciężko, żeby inni pociągnęli OKR. Ważne jest też planowanie top-down: najpierw OKR na poziomie firmy, potem jak departamenty przyczyniają się do głównego celu, potem zespoły. Często słyszę: mamy OKR, ale to nie działa, bo planowali odwrotnie: przypisali OKR do ludzi, ktoś odpowiada za SEO, ktoś za frontend. Na mentoringu pytam, jak ustalili OKR, a oni mówią, że nie wiedzą, jak ich praca przyczynia się do głównego celu firmy. Pytam, jaki jest główny cel firmy, a oni: nie wiem. OKR działają też motywująco, jest element gamifikacji: sprawdzasz, że masz 20 czy 40 procent celu. Ludzie się tym rajcują. Ale osoba musi wiedzieć, jak jej praca przyczynia się do celu firmy. Jak nie wie, czy jest potrzebna, to nie jest to motywujące.

**Rafał:** Od siebie dodam, że ludzie często mylą powiązanie celów z kaskadowaniem. Kaskadowanie to takie, że główny cel wydarzy się tylko jeśli wszystko niżej zrobi swoje. To bezsensowne: OKR-y są elastyczne, spełniony cel może być między 70 a 100 procent, i może wspierać inny cel across, czyli w bok, nie tylko w górę. Widziałem ludzi w zarządzie, którzy tygodniami pisali zależności. Jak wszystko jest zależne, to jak jedna rzecz się przewróci, cała konstrukcja leci jak domek z kart. Zastąpiłbym to zrozumieniem, jak moja praca wpływa na kogoś obok i na krótko- i długofalowe cele firmy. Najpierw kultura, wartości i definicja, po co firma istnieje. Czasem stosowałem emergency OKR-y: musimy przetrwać, musimy zarobić tyle, i to też motywowało, bo było jasne, dlaczego. Coachujesz jeszcze OKR-y?

**Agata:** Rzadziej teraz, ale jak będzie potrzeba, chętnie.

**Rafał:** Musi być champion, ja ją nazywałem osobą Any Question OKR: ktoś, kto zna odpowiedź na wszystko i ma otwarty kalendarz, bo pierwsze dwa kwartały, czasem rok, są trudne. Co ci się nie podoba w tej metodzie?

**Agata:** Często ludzie na siłę chcą to wprowadzić, ale podchodzą tak metodologicznie, że czytają książkę o OKR i krok po kroku próbują wdrożyć, bez elastyczności. Potem jak nie działa, nie wiedzą, co nie działa. Jak każdy framework, problem pojawia się, kiedy ludzie na siłę wprowadzają go krok po kroku. Musisz to tak dostosować i zmienić, żeby to działało u ciebie, a nie koniecznie kopiować jeden do jednego.

**Rafał:** Dla mnie OKR-y to custom tailor, krawiec na wymiar, a nie jeden rozmiar garnituru jak w PRL-u. Możesz stwierdzić, że jakiś element jest bez sensu w twoim scenariuszu i go nie używasz, zachowując zasady. Ludzie mówią: John Doerr w „Measure What Matters” napisał tak i tak ma być. Ale metoda nie jest celem.

### Jak Agata Krzysztofik trafiła do Monachium i Growth52?

**Rafał:** Dlaczego jesteś w Monachium? Poza tym, że to wspaniałe miasto, gdzie ludzie surfują na rzece.

**Agata:** Przypadek. Chciałam zostać w Stanach, bardzo mi się tam podobało, ale się zakochałam. Chcieliśmy zostać w Stanach, ale z imigracją było trudno: ja miałam zieloną kartę, ale druga osoba miała problem, i pracownicy Google doradzali, żeby na ten czas wrócić do Europy i starać się o drugą zieloną kartę. Byłam w Google 6 lat i chciałam zrobić coś innego. Duża firma utrudnia odczucie wpływu, a fascynował mnie świat startupów, gdzie masz wpływ na wzrost firmy. Google chciało, żebym przeniosła się do Europy, wybrała lokalizację, myślałam o Berlinie, Hamburgu, Londynie. Pomyślałam, żeby jednak zrezygnować i spróbować startupów, nie spaliłam mostów. Z mężem, wtedy jeszcze narzeczonym, postanowiliśmy wybrać lokalizację, gdzie oboje dostaniemy pracę. Wyszło Monachium, bo miałam tam rodzinę i trzy koleżanki z Google. Oboje dostaliśmy pracę w tym samym czasie. Ja w ciekawym startupie, który wprowadzał innowacje w symulacjach, computer-aided engineering. Konkurent, firma Ansys, zdobywała klientów tradycyjnie, przez przedstawicieli sprzedaży, a nasza firma chciała wszystko zdigitalizować: produkt w chmurze, cały marketing online. To mnie zafascynowało, bo mało jest sektorów niezdigitalizowanych. Mówiliśmy: zostaniemy rok, dwa lata. Jestem tu 10 lat.

**Rafał:** To brzmi jak moja wycieczka do Londynu: jadę na 3 miesiące, wracam 14 lat później.

**Agata:** Długo to była love-hate relationship, bo mentalność niemiecka jest bardzo inna od amerykańskiej. Amerykanie są mega otwarci. Niemcy mówią, że to fake, ale mi to nie przeszkadzało: jeśli ktoś uśmiecha się do mnie rano, to wpływa na cały mój dzień. Teraz mam fajną społeczność, mieszka tu dużo Polaków, którzy robią ciekawe rzeczy.

Pracuję zdalnie, mam mało klientów, zajmuję się Google Ads, czyli wróciłam do korzeni, ale bardziej z perspektywy growth i współpracy z CEO. Większość klientów jest z zagranicy, bardzo mało z Niemiec.

**Rafał:** Growth52, czyli wzrost 52.

**Agata:** Zaczęło się od społeczności: moje doświadczenie z tworzeniem społeczności w Google przełożyłam na to, że razem z Mickiem Griffinem, znanym w Polsce, który organizuje konferencje sprzedażowe dla startupów, założyliśmy społeczność Growth52. Raz w tygodniu zapraszaliśmy gości związanych z growth: sprzedażą, marketingiem, produktem, product led growth, na spotkania na żywo i szkolenia. Po roku oboje nie mieliśmy czasu, więc z tej społeczności powstała agencja pod Google Ads. Mick zajmuje się swoimi rzeczami, jest doradcą dla kilku firm.

### Czy praca zdalna ma przyszłość? Powrót do biur i samotność

**Agata:** Po moim pierwszym startupie, jeszcze przed COVID, mieliśmy inwestora ze Stanów, który w 2017 roku powiedział mi: zobaczysz, za 10 lat ponad 50 procent firm będzie pracowało zdalnie. Dla mnie to była abstrakcja. Inwestował w Twittera i znane firmy. Zafascynowało mnie to i stwierdziłam, że muszę znaleźć firmę całkowicie zdalną, bo będą potrzebne osoby, które wiedzą, jak organizować zespoły zdalne. Moją pierwszą firmą była amerykańska Groove HQ, całkowicie zdalna. Pytano mnie: jak wy funkcjonujecie bez biura? Potem przyszedł COVID i nagle okazało się, że wszyscy mogą pracować zdalnie, przynajmniej w firmach technologicznych.

**Rafał:** Nie obserwujesz rollbacku, powrotu do biur?

**Agata:** Dużo firm to wprowadza, nawet Google zaczął nakazywać powrót do biura. Często wynika to z potrzeby kontroli i braku zaufania do ludzi, co mi się nie podoba. Może być powodem integracja ludzi. Dla młodych, pokolenia Z, potrzeba bycia w biurze jest bardzo duża, bo w ważnych latach studiów byli w izolacji i brakowało im kontaktów.

**Rafał:** Na świecie jest pandemia samotności. Początkowo myślałem, że powrót do biur to kwestia kontroli, ale potem doedukowałem się w kontekście samotności: ludzie, którzy nigdy nie pracowali w biurze, mogą z tego skorzystać w innowacyjności, współpracy, tworzeniu społeczności. Potrzebujemy siatki społecznej. Jak wychodzisz z pracy i idziesz do następnej, ciągniesz za sobą znajomości, to twoja siatka, na której w najgorszym wypadku możesz się oprzeć. Ludzie, którzy widzą się tylko na ekranach, rzadko ciągną te znajomości dalej.

**Agata:** Jest w tym prawda, ale wiele znajomości zawiera się online, zawsze tak było, nawet w czasach MySpace. Ważny jest balans. Mam dużo osób, które poznałam przez LinkedIn: gadaliśmy, robiliśmy projekty, a potem spotkaliśmy się i do dziś się przyjaźnimy. Jedna z moich najlepszych przyjaciół mieszka pod Monachium i zajmuje się Facebook Ads, poznaliśmy się przez LinkedIn, a nasze dzieci się znają. Tak samo z Emilią Korczyńską.

**Rafał:** Z którą rozmawiałem już w podcaście. Mam nadzieję, że i my spotkamy się kiedyś offline.

### Jak wyglądają nastroje społeczne w Niemczech przed wyborami?

**Rafał:** Na koniec temat polityczny, bo w Niemczech za moment wybory. Narracja polityczna z perspektywy Polski czy Wielkiej Brytanii wygląda niepokojąco, ludzie są zaniepokojeni wzrostem AfD, która ma dobre wyniki także w Bawarii. Rozmawia się o tym w Niemczech?

**Agata:** To duży temat. W samym Monachium mieszka pół miliona obcokrajowców. Bawaria zawsze była regionem mocno zamkniętym na osoby z zewnątrz, mocno katolickim: sklepy zamykane o 20, w niedzielę zawsze zamknięte, bez żadnych niedziel handlowych. Ludzie wychodzą na ulice, jest mnóstwo protestów. Teraz w Niemczech wstyd mieć Teslę, bo od razu pojawia się podejrzenie, że ktoś wspiera AfD, choć to niesprawiedliwe, bo wiele osób kupiło ją wcześniej. Ludzie wściekają się, że Elon Musk wtrąca się w politykę niemiecką. Czytałam artykuł, że sąd rozstrzygnął sprawę dotyczącą możliwości kontroli platformy X pod kątem wpływu na wybory. Najbardziej niepokojące jest, że podobno wielu bogatych ludzi w Niemczech chce głosować na tę partię, bo liczą na cięcia podatkowe. Jesteśmy szczęściarzami, że urodziliśmy się w kraju, który jest wolny, ale to nie znaczy, że nam się nie zdarzy za kilka lat. Trzeba sobie pomagać.

**Rafał:** Rozumiem ludzi sfrustrowanych migracją, ale migracja jest często robiona największym problemem po to, żeby nie zajmować się prawdziwymi problemami, jak niedofinansowanie edukacji, problemy z infrastrukturą czy wykluczenie ekonomiczne w Zagłębiu Ruhry. Niemcy mają też historię pomagania Polakom jako migrantom: po powstaniu kościuszkowskim polscy żołnierze byli przyjmowani w Palatynacie. Życzę Niemcom i całej Unii, żeby powrócić do racjonalnej polityki kompromisu, która od czasów Adenauera była tam modus operandi.

**Agata:** Jak oni wygrają, to ja się stąd wyprowadzam, więc będę musiała wybrać inny kraj. Ich plakaty są sprytne: robili ankiety, pytali ludzi, co im przeszkadza, na przykład wysokie podatki albo korki, i na plakatach piszą tylko hasła o problemie, bez wyjaśnienia, co z tym zrobią.

**Rafał:** To zagrywka psychologiczna: czy przeszkadzają ci korki, czy chciałbyś więcej zarabiać? Trzymam kciuki, żeby wyborcy się opamiętali. Zapraszam do Polski.

### Zakończenie rozmowy

**Rafał:** Dziękuję ci za rozmowę. Zaczęliśmy w Warszawie i we Wrocławiu, potem Kalifornia, Monachium, opowiadaliśmy o tym, jak działa Google i OKR, to niesamowity insight. Skończyliśmy na tematach społeczno-politycznych, co też sobie cenię. Dziękuję.

**Agata:** Dzięki, cześć.

**Rafał:** Do zobaczenia następnym razem, mam nadzieję.

**Agata:** Do zobaczenia, dzięki. Cześć.

Źródło: https://moszkowcow.com/pl/podcast/agata-krzysztofik-google-okr-growth/
